«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
به نام خدای مهربان
سلام به همهی عزیزانم
(گام سوم روز شمار تحول زندگی من )
خدایا شکر که بازهم فرصتی بهم داده شد تا کامنتی بنویسم و ردپایی به جا بذارم
ــ خدایا شکر بابت الگوهای بزرگی که داشتیم و داریم میبینیم و میشه ما هم مثل اونا باشیم الگوهایی مثل حضرت ابراهیم ،حضرت محمد،استاد عباسمنش ،انیشتین و…
ــ خداوند پاسخ میده خداوند به ایمان ابراهیم پاسخ داده خداوند به اطمینان ابراهیم پاسخ داده خداوند به عمل ابراهیم پاسخ داده ،پاداش داده به خاطر همین یه جوری از حضرت ابراهیم در قرآن صحبت میکنه که انگار رفیق صمیمی خداست چون ابراهیم خوب عمل کرده چون مطیع و تسلیم خداوند بوده و اطاعت امر کرده و البته که میدونسته همه چی به نفعش پیش میره و نتیجه اش این شد که در دنیا الگوی توحید شدن و در آخرت هم که خدا میدونه در چه جایگاهی باشه .
ــ با این همه توضیحی که استاد در مورد دوست داشتن بچه ها دادن و اینکه خودشون هم حاضرن به خاطر بچشون جونشون را بدن و افراد به خاطر بچه هاشون چه کارهایی میکنن میرسیم به این که ابراهیم دیگه کیه ؟؟وقتی فهمید باید باید بچه ی شیرخوارشو با همسرش در بیابان تنها بذاره به خدا اطمینان کرد و رفت و این که میره یعنی میدونه که خدا بقیه کارها را واسشون انجام میده و ابراهیم تسلیم بوده و میدونه که خدا حمایتش میکنه . بعد از 20 سال برمیگرده پیش بچش تا ماموریتی که خداوند بهش داده را انجام بده و پسرش را در راه رب قربانی کنه .
ــ تسلیم بودن : به این معناست که من رها میکنم و میسپرم خودم را به خداوند و خداوند حمایتم میکنه و کمکم میکنه خداوند هدایتم میکنه خداوند مسیر بهم نشون میده خداوند همیشه همراه من و مسیر درست بهم میگه و وقتی میدونم خداوند پشتیبان من دیگه حالم خوبه و نشانه ی ایمان و تسلیم بودن احساس خوب و این احساس خوب اتفاقات خوب رقم میزنه حرکت میکنم و خداوند بهم برکت میده خداوند پشتیبان من و با شجاعت قدم برمیدارم و به دل ترس ها و توهمات میرم .
((خدایا خودت کمکمون کن تا در این مسیر باشیم .))
ــ نکته ی بسیار مهم: اگر یه آدمی در جهان تونسته یه کاری را انجام بده پس ما هم میتونیم و اگر حضرت ابراهیم تونسته به این مقام برسه ما هم میتونیم اگر حضرت ابراهیم تونسته انقدر رو خودش کارکنه ما هم میتونیم ،اگر استاد عباسمنش تونسته به این شرایط برسه ما هم میتونیم
ــ خدایا حمایتم کن هدایتم کن تا منم ابراهیمت باشم .
آفرین به خودم که در حال پیشرفت و یادگیری و بهبود هستم و با همین شرایطی که دارم کافی و ارزشمندم
خداجون سپاس
به نام خدای مهربان
سلام به استاد عزیزم
سلام به مریم بانوی شایسته
سلام به خانواده بهشتیم
(روز سوم)
همانطور که استاد گفتن زمانی که تو قرآن خدا از حضرت ابراهیم صحبت میکنه جنس آیاتش فرق میکنه و انگار رقیق جون جونی خداست چون ابراهیم یگانه پرستی بود و مشرک نبود چون تسلیم واقعی بود و مطیع امر پروردگار بود.
تو این سایت هم محتواهایی که موضوع توحیدی دارن جنسشون فرق میکنه و حسشون هم خیلی متفاوت هرچند تمام محتواهای این سایت از هدایت خداوند بر قلب استاد میاد ولی توحید یه چیز ناب یه گوهر و یه جواهر نایاب که نمیشه بهش قیمت داد و هرکسی که توحیدی تر میشه این جواهر در قلبش میتابه و روشن میکنه چهرش را.
از خدا میخوام که یاریم کنه تا منم تسلیم و رها باشم و ابراهیم خودش باشم اگر یک نفر تونسته در جهان به کاری و به خواسته ای برسه پس منم میتونم فقط باید از خدا هدایت بخوام تا برام انجامش بده انشالله .
مقام حضرت ابراهیم در قرآن به عنوان الگو بارها تکرار شده و به مقام خلیل الله رسیده و خداوند بارها به پیامبران دیگه گفته که پیرو ابراهیم باشید که او موحد بود و از آزمایشات سر بلند بیرون آمد .
چقدر ایمان حضرت ابراهیم زیاد بوده که چنین تونسته بچه ی شیر خواره ی خودش را در وسط بیابان رها کند و به خدا اعتماد کند چقدر جنس توحید میتونه اعتماد به رب را در قلبمون باز کنه .
عشق به فرزند را در جامعه و در حیوانات هم میشه دید اما نمیتونه و نباید هدف کلی یک فرد بچه ها باشه و بهترین حمایت اینه که از بچه ها حمایت نکنیم .
معمولا مادر ها به نسبت پدران خیلی از بچه هاشون حمایت میکنند و اغلب بچه های که لوس بار میان به خاطر حمایت زیاد .
بعد از حدود 20 سال حضرت ابراهیم برمیگرده پیش فرزندش و اونم به خاطر خوابیست که دیده و باید اسماعیل را قربانی کند.
ما تا چه اندازه ای تسلیم هستیم ما تا چه اندازه ای رها هستیم تفاوت آدمها در همین ترس هاست تو همین توکل کردن ها و اینکه چقدر میخوایم پیشرفت کنیم و به همان اندازه باید تسلیم باشیم و نشانه ی این تسلیم احساس خوب چون میدونیم که خداوند مارا تنها نمیذاره ،حضرت ابراهیم میدونست که خدا بچه و زنشو تنها نمیذاره ازش درخواست کرد که دور و اطرافشونو آباد کنه و بعدش رفت واسه انجام دادن ماموریتش و شهر مکه از اونجا به وجود اومد.
هر چقدر شجاع باشیم خداوند بهمون برکت میده و اگر اتفاق بدی برام بیفته افسرده نمیشم و هر چی برایم پیش آید خیر است و این اتفاقات طبیعت جهان است .
تا چه حد میتونیم ایمانمان را بیشتر کنیم ؟؟؟
اگر فردی به این مقام رسیده ماهم میتونیم اگر ابراهیم تونست ما هم میتونیم
بریم تو دل ترسهامون و ایمان داشته باشیم که خداوند بهمون کمک میکنه از خودش هدایت بطلبیم .
خدایا شکر که هر لحظه هدایتم میکنی و سعی میکنم هر روز بیشتر تسلیمت باشم .