رهایی از فشار مالی، آرامش ذهنی و جهش در کیفیت زندگی با عمل به آگاهیهای دوره ۱۲ قدم
اولین جملات استاد عباسمنش در جلسه اول قدم اول این است که ما وقتی به یکسری نعمتها و خواستههایمان میرسیم، خیلی زود این نعمتها برایمان عادی و بدیهی میشوند؛ طوری که فکر میکنیم همیشه همینطور بوده است. وقتی به این جمله فکر کردم، دیدم دقیقاً برای من هم همین اتفاق افتاده و شرایط خوب فعلی برایم عادی شده بود. طبیعی است، اما باید مرتب یادآوری کنم این شرایط حاصل کار کردن روی خودم و عمل به آموزههای دوره ۱۲ قدم است.
قبل از آشنایی با این آگاهیها، روزهایی بود که حتی برای خرید نان مشکل داشتم. حقوقم کفاف نمیداد و باید تا ۱۲ شب مسافرکشی میکردم. با خجالت و سختی از پدرم پول قرض میگرفتم. بانک هر روز زنگ میزد که «دو قسط عقب افتاده داری» و من احساس تحقیر میکردم. شبها خوابم نمیبرد و دائم نگران هزینهها بودم. وقتی حقوق واریز میشد، بهجای خوشحالی ناراحت میشدم چون میدانستم باید کل حقوق را بدهم برای قسط و بدهی و دوباره تا آخر ماه با استرس زندگی کنم.
از نظر جسمی هم خراب بودم؛ معدهدرد، کمردرد، درد شانهها و حتی درد قلب داشتم. یادم هست یکبار برای یک کار اداری باید میرفتم تهران، اما پول نداشتم. تا ۱۰ شب مسافرکشی کردم تا فقط پول بلیت اتوبوس را جمع کنم. یا یک بار آخر ماه بود و میخواستیم از تهران برگردیم شهرستان، اما من حتی ۵۰۰۰ تومان برای خرید بلیت نداشتم و مجبور شدیم همان شب برگردیم خانه پدرخانمم. اینها روزهای سختی بودند که هنوز یادم میآید.
اما امروز، به لطف عمل به آموزههای دوره ۱۲ قدم، زندگی من در تمام جنبهها تغییر کرده؛ از اوضاع مالی گرفته تا آرامش ذهنی و رابطه زیبایی که با همسرم دارم. چون توانایی کنترل ذهن را یاد گرفتم و از قدرت خلقکنندگی خودم آگاه شدم.
قبلاً وقتی با همسرم بحثم میشد، سریع به طلاق و جدایی فکر میکردم؛ اما الان ماههاست حتی یک بحث کوچک هم بین ما نبوده و عشق و صمیمیتمان صد برابر شده. کیفیت رابطهمان حتی از دوران نامزدی هم بهتر است و نباید این نعمتها برایم عادی شود.
در بخش مالی، با اینکه تلاش فیزیکیام کمتر شده، اما درآمدم سه برابر شده است. مثلاً در همین دو ماه اخیر خریدهایی انجام دادهام که تا چهار ماه قبل برایم رویا بود. قرار است برای مسابقه دخترم به شمال یا تهران برویم، و من و همسرم درباره رزرو ویلا کنار دریا صحبت میکنیم؛ چیزی که قبلاً حتی در خواب هم نمیدیدم.
امشب یخچال را باز کردم و از دیدن این همه نعمت، ناخودآگاه گفتم: «خدایا شکرت». سال قبل، یخچال تقریباً خالی بود و امروز پر از فراوانی است. من و همسرم قدردان این نعمتها هستیم و مواظبیم اینها برایمان عادی نشود.
میدانم ذهن همیشه نجوا میکند: «خب که چی؟» اما من با شکرگزاری نوشتاری این تغییرات را میبینم و قدردانم. اصلاً همین آگاهی از قوانین و آگاهی از قدرت خلقکنندگیمان، بزرگترین نتیجه زندگی من است و به اندازه میلیاردها دلار ارزش دارد. همین آگاهی برایم آرامش آورده؛ چون دیگر از کسی انتظار ندارم، منتظر نیستم کسی بیاید زندگیام را درست کند، کسی را قضاوت نمیکنم و ذهنم آرام است.
