چرا فقط وقتی تو سایت هستیم حالمون خوبه ؟!

سلام آقای ثانی عزیزامیدوارم که خوب وعالی باشید واقعا بی نهایت ازتون سپاسگزارم

در مورد موضوعی که فرمودید همین امروز صبح سر کار داشتم با خدا صحبت می‌کردم که چرا یه مدته که دیگه اون شادی قبل رو ندارم انگار همیشه یه غم یا یه حس احساس گناهی تو قلبمه الان با خوندن کامنت شما دیدم منم کم کم انگار به این باور رسیدم که هر موقع توسایت و فایل گوش دادن نیستم دارم وقت تلف میکنم

من کلا تلوزیون نگاه نمی‌کنم وعاشق بازیه مافیا هستم خانمم همینجور تو هفته که تقریبا همش سر کارم فقط 5شنبه ها خانمم میگفت امشب که صبح نمیری سر کار با هم یه قسمت مافیا ببینیم منم با اینکه واقعا هم از کنار خانواده بودن هم دیدن مافیا لذت می‌بردم ولی بعدش انگار عذاب وجدان دارم که چند ساعت وقتم رو تلف کردم یا گاهی که میرم خونه مامانم و همه هستن و بازی می‌کنیم بعد همین حس رودارم یا اگه بریم بیرون یه دوری بزنیم کلا انگار همیشه این حس کم کاری رو دارم با اینکه به خودم میگم خود استادم میگه من هفته ای 1روز با دوستان هستم وتا صبح بازیو شوخی یا روزی چند ساعت پینگ پونگ و پی اس بازی میکنه ولی ذهن میگه باشه اون استاده و به همه چی رسیده. خلاصه به قول شما والبته استاد مهم لذت بردن از هر لحظه از زندگیه ولی گاهی انگار ما اصلی ترین و ساده ترین اصول رو یادمون میره و این بر میگرده به اینکه ما عادت کردیم به سختی و بدبختی و رنج باور نمی‌کنیم که با شادی و لذت هم میشه به هدف ها رسید

در نهایت آرامش و سلامتی شاد و پیروز باشید

سلام خدمت شما دوست عزیزم حمید رضا عزیز

واقعا که از خواندن کامنتی شما لذت بردم و درس های زیادی آموختم

دوست دارم این کامنت شما را هفته یک بار مطالعه کنم

چقدر خوب عمیق نوشتید و لذت بردم

راستش منم تقریبا همین رفتاری را دارم که خودم را به نحوی حبس کرده ام

همیشه در محیط کارم هستم و جای هم اگر دعوت شوم به بهانه های مختلف ردش می کنم که مصروف هستم و نمی توانم بیایم

چند بار در عروسی و نامزدی دوستانم دعوت شدم و با این نگاه که آنجا فضاش جالب نیست من نباید بروم

قشنگ داشتم خودم را از دیدن زیبایی ها که در این چنین مجالس باشد محروم می کردم

حتی بعد از چند مدتی یک شب نزد یکی از دوستانم رفتم که آنجا هم من دفترچه هام را با خودم برده بودم و شب تمرین هایم را انجام می دادم

و فکر کنم آن شب ها اوایل پروژه مهاجرت بود

که آن روز نتوانستم فایل آن جلسه را بصورت تمرکزی گوش دهم و کامنت بگذارم قشنگ خودم را سرزنش می کردم که چرا بیرون رفتی و دیدی نتیجه اش را که هیچ کاری در سایت نتوانستی انجام دهی و خودم را سرزنش می کردم

همین چند روز قبل یکی از دوستانم دعوتم کرد که مهمانش می شدم اما من بهانه آوردم که خلی کارم شدید است و آمده نمی توانم

و این دلیل را می آورم برای خودم که با رفتن به آنجا از آموزش های سایت دور می شوم

و تازه این روز ها درک می کنم که این گونه زندگی کردن هم جالب نیست

چون من دارم خودم را از خلی از نعمت ها و لذت ها محروم می کنم

من در گذشته هم این تجربه را داشتم

یک بخشی از زندگیم من در کابل مصروف کاری بودم و در آن محیط کارم برایم اتاق داده بود و شبانه روز آنجا بودم

منم آن موقع علاقمندی به مطالعه کتاب داشتم و کارم قیسمی بود که قبل از ظهر بود و بعد از ظهر وقت من آزاد بود می خواستم در محیط کارم باشم یا بیرون بروم

ولی من بیرون رفتن را ترجیح می دادم که کتاب مطالعه کنم

یعنی با انجام آن کارهایم خلی افراط می کردم

قشنگ به یاد دارم در خلی از مجالس که دعوت می شدم نمی رفتم و بهانه می آوردم که مصروف هستم

و بعداً متوجه این رفتار افراطی ام شدم که چقدر من خودم را از خلی زیبایی ها و مجالس های زیبا محروم ساختم

و حتی خونه خواهرم هم در همان شهر بود و بنده خدا زنگ می زد که حد اقل از طرف شب بیا اینجا ولی من بهانه می آوردم

بعدها پشیمان بودم بابت این رفتارم اما دیگه قابل برگشت نبود

و فقط افسوس می خوردم

ولی گذشت بهر حال گذشت

حالا که دارم به نحوی روی تغییر باورهایم کار می کنم هم تقریبا همین گونه رفتار را دارم

از این کامنت شما دوست عزیزم آموختم که باید تجدید نظر در رفتار هام داشته باشم و روی خودم هم کار کنم

یعنی اینقدر شرایط را برای خودم سخت نگیرم و کمی ساده ترش کنم

از شما دوست عزیزم بسیار بسیار ممنونم بابت کامنت های زیبا و آموزنده تان

من مدتی می شود که همیشه و هر شب کامنت های که در سایت می گذاری را مطالعه می کنم

چون وقتی کامنت می گذاری برای من هم ایمیل می آید و خوشحالم که از شما درس های می آموزم

برای شما دوست عزیزم آرزوی موفقیت و بهروزی را دارم

در پناه الله مهربان شاد و سلامت باشید

بنام خدای مهربونم

سلام به روی ماهت حمیدرضا جون

خوبی ؟

خوشحالم که خوبی و شاد

چقدر حال کردم که به این نقطه رسیدی ، آفرین

منم یه روزی به این نقطه رسیدم و یهو متوجه شدم همش در حال فایل گوش دادن و نوشتن هستم و کلا زندگی و فراموش کردم

گفتم من نمیخوام در بهشتی باشم که آدم هاش خشک و بی روح هستن و فقط مثل کتاب های سنگین یه عالمه اطلاعات دارن و تبدیل به مرده های متحرک شدن

من ترجیح میدم در جهنمی باشم که خیام اونجاست و بساط رقص و شادی برپاست

زندگی و باید زنده گی کرد

باید طمع و بو ها رو حس کرد

باید برق اشتیاق تو چشمات باشه وقتی به عزیزانت نگاه میکنی

من تصیمیم گرفتم یه آدم معمولی اما شاد باشم

فهم کردم که عالم محضر خداست و باید در این عالم حاضر بود

حاضر بودن یعنی حضور مداوم در هر لحظه

خیلی برات خوشحالم که به مهم‌ترین نقطه زندگیت رسیدی

خیلی وقته که دیگه موقع پیاده روی هیچی گوش نمیدم و حضور دارم در لحظه ها و چقدر بیشتر لذت میبرم و اتفاقا چقدر بیشتر دریافت می‌کنم

به صدای باد گوش میدم که پیام آور خداست

از صمیم قلبم بهت تبریک میگم عزیزم

سلام به روی ماهت اقا حمید رضای عزیزم

گل کاشتی مرد 😍

عجب زیبا نوشتی

یک تشکررررررر قلبی و ویژه ازت دارم بابتی پاسخی که برایم نوشتی میخواستم دوباره برایت پاسخ بنویسم فرصت پیش نیامد و میخواستم هزار بار بخوانم

خیلییی خیلیییییی کمکم کردی رفیق جان

با قلبم دوستتت دارم

بیبیبین من یک ایمان و باوری قلبی دارم که خداوند خیلیی عاشق من هست و نگاهی خاصی به من دارد

میدانی منم اوایل که وارد سایت شده بودم تا همین شش ماه پیش گوشه نشین بودم و فکر میکردم زنده گی این هست تا اینکه با مدیتشن آشنا شدم و با هر روز مدیتشن کردن فهمیدم بابا زنده گی تنها فایل گوش کردن و کار کردن روی خودت نیست

زنده گی لذت بردن از لحظه هاست

زنده گی اونجاست که با تمام وجودت حسش میکنی و لذت میبری در هر شرایط

میدانی حمید جان ما خیلییی درس های استاد اوایل غلط متوجه میشویم اگر خدا کمک ما نکند با افتخار در همان مسیر ادامه میدهیم و شاد شاد هم میباشیم به گفته خودت در یکی از کمنت هایت خودمان را سرتر هم فکر‌ میکنیم چون در این سایت و در این مسیر هستیم

به نظرم تمام این تمرین ها اونجاست که به حرف زهنت گوش نکنی و چیزی که زهنت میگه برعکس انجام بدهی تو بردی

استاد در یکی از فایل هایش میگه که با یکی از دوست هایم که شاگردم هم بود رفته بودم جایی بعد یک شخصی دیگر از اوضاع بد بازار میگفت بعد این دوستم که از فایل ها استفاده میکرد کار های میکرد که یعنی این حرف ها را گوش نکند و داشت خودش ناراحت میکرد سخت میگرفت میکفت ولی من خیلی ریلکس بودم و موضوع را تغییر دادم به قشنگی

میدانی ما از این فایل ها از کار کردن روی خودمان از کنترول زهن یک چیزی عجیب و غریب به خودمان جور کردیم

من دیشب به یک محفل رفته بودم در تمام اون محفل زهنم فقط داشت من را به شدت قضاوت میکرد

چرا تو که تغییر کردی چرا نظر دیگران برایت مهم هست چرا خودت اذیت میکنی در حدی من را قضاوت شدید میکرد که من اندکی لذت نبردم و زمانی که آمدم خانه سر درد گرفتم

و بعد که دلیل رفتارم میخواستم بدانم فهمیدم که بابا من از فایل گوش دادن از کار کردن روی خودم از خودممممممم بسیارررررررررررر توقع و انتظار بیجا دارم

مگر چند سال زنده گی میکنم که نمیخواهم لذت ببرم

بس نیست ؟

خسته نشدیم ؟

از این همه سخت گرفتن به خودمان

بابا تا کی نمیگذاریم نفس راحت بکشیم !!!

برای چی اینجا هستیم

همه چیز به اندازه !!!

خیلیی خیلیییی کمنت هایت عالی هست

واقعااااااااااا معرکه هستی 🌝❤️

قدر خودت را با جان و دل بدان

من عاشق نگاهت و دیدگاهت هستم

در پناهی عشق خدا باشی عزیز خدا

سلام دوست من آقای نارنجی ثانی عزیز.

امروز داشتم جلسه پنجم قدم سوم رو گوش میدادم.

استاد در مورد اینکه عامل موفقیت و تغییر زندگی اینه که ما تغییر کنیم و شخصیت ما تغییر کنه و لازمه تغییر شخصیت همین خودافشایی هاست و قدم اول اینه که ما بپذیریم و قبول کنیم که ایراد داریم آقا حمید رو راست بگم من فکر میکنم این تغییر بزرگ و این هدایت بزرگ که شما در موردش تو این کامنت صحبت کردین و این تغییر شخصیت از اونجایی شروع شد که شما از غرور صحبت کردی. از اونجایی که از عامل سقوط شیطان از جایگاهش صحبت کردی که شیطان گفت من از اون بهترم!!

از اون جایی شروع شد که تو کامنت های فایل استاد با عنوان “مرغ همسایه غازه” اومدی و از این صحبت کردی که چرا فکر میکنی از بقیه بهتری، چرا فکر میکنی چون من دارم رو خودم کار می کنم و همش فایل گوش میدم پس بقیه چون این طوری نیستن پس اصلن آدم نیستن و من آدمم و من از اونا بهترم.

و اون کامنت زیبا و خود افشایی شما من رو متوجه یه ایراد بزرگ کرد و اونم این بود که من چند سال بود از پدرم فاصله گرفته بودم و هر روز این فاصله بیشتر میشد، چون به این فکر میکردم ذهن پدرم پر از باورای مذهبی ایراد دار هست و سر وقت حتما باید اخبار ببینه و چند بارم باهاش بحث کرده بودم که آخه بابا چی گیر تو میاد که همش دنبال سیاست و اخبار هستی. اما بعد از اون خود افشایی شما که گفتید:

(استاد شما میگی اینطور فکر نکنید که دخترای شهر دیگه از دخترای شهر ما بهترن، من خیلی اوضام خراب تر از این حرفاس من فکر میکنم تو شهر ما هیچکس آدم نیست جز من) این جمله شما منو تکون داد و فکرم رو عوض کردم و گفتم کارها و رفتارهای پدرم و نتایجش بخودش مربوطه من اونو بعنوان پدرم و کسیکه منو بزرگ کرده دوست دارم و جزئی از خدا میدونم و باعث شد باهاش تماس بگیرم و کلی احوالش رو بپرسم و همین تغییر فکر باعث شد از خدا بخوام روز پدر در کنارش باشم اما ذهنم گفت چطور میخای این همه راه بری اصفهان، ولی خیلی ناباورانه خداوند کاری کرد که پدرم اومد یزد پیش من و بردمش رستوران و کلی حال کردم.

می خاستم بگم، حمید جان عالی هستی چون شیطان وقتی از بهشت رونده شد به خدا گفت بخاطر اینکه منو گمراه کردی من سر راه بنده هات در صراط مستقیم میشینم و گمراهشون میکنم شیطان همون اول یقه خدا رو گرفت و گفت تو منو گمراه کردی و مسئولیت روند اشتباه خودش رو نپذیرفت و مسئولیت رو انداخت گردن خدا و الان هم بصورت ذهن نجوا گر میاد تو فکر ما و میخاد ما همه جا مسئولیت رو نپذیریم . تو داستان ثروت هنه چیزو بندازیم گردن دلار و گرونی و دولت مردا و کشور و… تو روابط همه چیزو از کمبودها و مشکلات طرف مقابل بدونیم تو سلامتی یه جور دیگه تو همه موضوعات شیطان میخاد ما هم مثل خودش عمل کنیم و مسئولیت رو گردن نگیریم و همه چیز رو مقصر بدونیم غیر از خودمون.

حمیدجان عالی هستی.

تو مسئولیت پذیر هستی و بمنم یاد دادی.

تو با خود افشایی و مسئولیت پذیری داری ایراداتت رو برطرف میکنی.

تو داری می پذیری که باید تغییر کنی .

اما بدون احساس گناه و احساس سرزنش.

ذهنت غلط میکنه بیجا میکنه، … میخوره که بهت استرس میده که پهلوت بخاد درد بیاد.

به ذهنت بگو خفه شو چون نجوای شیطان رو باید تمام قد جلوش ایستاد.

استاد تو فایل چهارم دسته فایل های رایگان، آرامش در پرتو آگاهی میاد و میگه بیماری و درد حاصل یه ناهماهنگی و ناآرامی درونی ماست.

حمید آقا رفیق نازنینم شاد و پیروز و سلامت باشی. دوست دارم شمارمو بدم و منتظر تماست باشم، چون یکی از آرزوهای من شنیدن صدای شماست. صفر نهصد و سیزده هشتصد و هفتادو چهار بیست و هشت بیست.

باهام تماس بگیر.

شاد و پیروز و سلامت باشی

سلام میکنم به شما دوست عزیز.

اول از همه تشکر میکنم از اینکه وقت گذاشتید و با حوصله و تمرکز به سوال بنده جواب دادید و تجربه فوق‌العاده با ارزش خودتون رو در اختیار من قرار دادید.

انقدر بیان خوبی داشتید که واقعا حس کردم این اتفاقات در زندگی من هم جاری هست.

و چقدر خوب قانع شدم.

دقیقا، دقیقا همینطور هست که فرمودید.

یعنی من از این میترسم که این وابستگی جزئی که الان دارم به حدی برسه که بشه اسم اعتیاد رو روش گذاشت.

اونوقت بجای اینکه تاثیر مثبت داشته باشه فقط باعث نگرانی و حس کمبود و استرس در ما میشه که از اساس احساسات بدی هستند.

در نهایت باید بگم خیلی خوشحالم که متوجه این مسأله در خودتون شدید و سعی در اصلاح و بهبود دارید.

نمی‌دونم دوره احساس لیاقت رو کار کردید یا نه اما تو جلسه ۵ یا ۶ فکر میکنم درمورد این صحبت شده که چقدر حال خوب خودتون رو به تایم مفیدی که در روز می‌گذرانید وابسته کردید، مطمئن هستم این دوره و مخصوصا این جلسه به شما کمک بینهایت زیادی خواهد کرد.

در پناه حق باشید.

سلام حمید عزیزم

چقدرررر پر محتوا نوشتی چقدر قانون رو درست درک کردی و چه عالی اون رو بیان کردی

هر کسی اگر قرار باشه یا از این ور بوم بیفته یا اونور بوم فایده ای نداره

به قول شما احساس گناه دادن به خودمون فرقی نمیکنه با درک قبلی از نماز و روزه باشه یا الان که توی سایت داریم روی خودمون کار میکنیم

اصل تفکر و تعقله

اصل درک درسته

اصل رسیدن به احساس خوبه

اصل پیدا کردن خودمونه

اصل تجربه شاد زیستنه

تمام اون چیزهای حتی کوچیکی که قبلا نمیدیدیم و احساسش نمیکردیم الان با دیدن اونها میتونیم شکرگزاری واقعی داشته باشیم

درسته که همش به لطف بودن در این مسیر و آموخته هامون در سایت هست

ولی بااااید زمان بدیم به خودمون

باید بتونیم درکشون کنیم

هضمشون کنیم

حتی باید سعی و خطا کنیم

باید شک کنیم

باید بتونیم به حقیقت برسیم

دلیل اینکه خدا اختیار به آدمها داده و دلیل آمرزنده بودن خدا و بخشیدن حتی صدها خطا برای اینه که خودمون به اصل برسیم و قبولش کنیم

خود من هم تجربه گوشه نشینی و ترک اطرافیان رو داشتم که باعث شده اون حس شادی رو نداشته باشم و همش احساس میکردم اون بازی ها و شیطنت هایی که به واسطه کودک درونم بروز میدادم دیگه خاموش شدن

قبلا انواع نگرانی و ترسها رو از ناآگاه بودن به قانون داشتم و الان همون ترسها و اضطرابها از اینکه نکنه ورودیم کنترل نشه ترس از اینکه با کسی که مدارش پایینه هم کلام نشم

درسته که باید روی اونها هم کار کرد ولی ترس همون ترسه و اصل ماجرا فرستادن فرکانس و احساسه بده

من به جای اینکه باورهای توحیدیم قویتر بشه به جای اینکه صبح که از خواب بیدار میشم احساس آرامش داشته باشم از داشتن خدایی که اطمینان به من داده که فقط کارهاتو به من بسپار حتی ساختن باورهاتو و بدون که اول و آخر من هستم ، صبح که بیدار میشدم با استرس اینکه خوب توی ستاره قطبی آیا احساسم درست بود یا نه

خوب بعد از ستتره قطبی باید چه فایلی رو گوش بدم

خوب الان کامنتها رو از کجا شروع کنم

و من توی سیکل معیوبی افتادم که اصلا از زندگی لذت نمیبرم و فکر میکنم روی خودم کار میکنم

یه حس جدیدی که اونو تجربه کردم و مربوط به دوران کودکی من بود اینه که وقتی پدر و مادرم کفش نو یا لباس نویی واسم میخریدن فردای اون روز به محض بیدار شدن میگفتم خوب امروز برای چی باید ذوق داشته باشم و با کمی فکر یادم میومد که دیروز بابا کفش نو واسم خریده و من با داشتن اون امروزم رو میتونم خوشحال باشم (در این حد مظلوووم خخخخ)

و خدا رو شکر اون حسه کودکی که با چی امروز میتونم خوشحال باشم رو الان به محض بیداری دارم تبدیلش میکنمم به ذوق برای داشتن خدایی که هررر کاری رو میتونه انجام بده خدایی که میتونم بهش پناه ببرم و بینهایت قدرتمنده

واقعا با شناختن خدا و پیدا کردنش حس خوشحالی ذوق زدگی برای داشتن چیزی جدید و بسیار ارزشمند رو اول صبح به خودم میدم و توانایی هاش رو به یادم میارم اینکه بسیار بخشنده است اینکه حامی و پشتیبان منه اینکه با اون دلیلی نداره از چیزی بترسم اینکه اجازه میده خطا کنم و خودم به اصل برسم اینکه با اون میفهمم زندگی یه جور بازیه و اینکه میخواد فقط به فراوانی و شادی و سعادت من رو هدایت کنه

پس با این افکار اول به اون آرامشه میرسم بعد ستاره قطبی رو انجام میدم

خدا از من میخواد فقط لذت ببرم

خدا میخواد من در مسیر آسون قرار بگیرم

خدا امروز من رو بیدار کرده حرکتی که به جسم من داده رو تماشا کنه و خودش رو تحسین کنه

خدا داره قربون صدقه قد و بالای من میره و لذت بودن در این جسم رو با حس بوی نون تازه با خم و راست شدن من و انجام دادن کارهام با کشیدن نفسی عمیق که خیلی ها نمیتونن اونو تجربه کنن مثل کسانی که آسم رو به من داده

بودن و دنبال کردن توی سایت مطمعنا درست ترین مسیر من در کل زندگیم بوده ولی به جان نشاندن این آگاهی ها و مزه مزه کردن اونها هم زیباترین حس میتونه باشه مثل رها کردن خودمون روی آب مثل زمانی که داروی بیهوشی به بدن تزریق میشه و آرام بیهوش میشیم مثل خوابی که در اون میتونی پرواز کنی و به آرومی فرود بیای

یه حس سبکی و بی وزنی

تمام تمرینهای استاد برای رسیدن به همین آرامش و احساس خوب هست حالا به هر دلیلی این احساس بد بشه ولو انجام تمرین هایی که استاد داده و به زعم خودم کار کردن روی خودمون ، پس اصل رو رعایت نکردیم

سپاسگزارم از کامنت پر از آگاهیتون بسیارررر لذت بردم و حس زیبایی از کامنت شما گرفتم

اقای ثانی عزیز،

نمیدونم با چه زبونی ازتون تشکر کنم،من همیشه از کامنت های شما درس میگیرم،و حس میکنم شما آینده ی من هستید.

و باید بگم که تنها کسی که کامنت هاش توی این سایت شبیه زندگی منه، شمایید.

روح پدرتون قرین رحمت.

خدمتتون عرض کنم من هم همین ایراد را داشتم،شده بودم یک انسان تک بعدی،و توی مهمونی و توی مسافرت ها یه عذاب وجدانی داشت منو خفه میکرد، که امین برو فایل گوش کن و…

و چند وقتیه دارم بهبودش میدهم.

یه نکته ای که منو فریز کرد از کامنتتون این بود که حاضر نبودم با دختری ارتباط برقرار کنم بدلیل اینکه پارتنر را راه دوری از سایت میدونستم.

و میگفتم اگه من دوست دختر داشته باشم باید کلی زمان و انرژی بذارم روش و اون موجب رفتن تمرکز من میشه.

((شاید ذهن من پارتنر رو یه جور رغیب برای رشد و خودشناسی میدونه.))

بازم تشکر اقای ثانی،

از اینکه دوباره بهم یاداوری کردید که بابا زندگی را سخت نگیر، اومدی این زندگی را زندگی کنی،نیمدی که فایل گوش بدی و بری که.

به نام خدا

سلام به شما حمید عزیز

امیدوارم در هر لحظه زندگی، زیباترین حس تجربه کنی

کامنتهای شما رو پیگیری میکنم و خواستم بهتون بگم از ته قلبم براتون احساس خوب آرزو میکنم

و این کامنت جهت تشکر و قدردانی از شما نوشتم

درپناه الله یکتا باشید

👌👏

سلام به همه دوستان عزیزم

با این که احتمالا خلاف قوانین سایته و من اغلب رعایت میکنم ،اما فقط بخاطر اینهمه عشق و لطفی که به من میدید دوست داشتم ازتون تشکر کنم

اینروزها انگار رقیق تر شدم ، نمیدونم چرا هی اشکم در میاد

هر چیز ساده ای اشکمو در میاره

انقدر تو هر کامنتی که نوشتید برام ، پر از نکته بود ، انقدر از زوایایی به موضوعات نگاه کرده بودید که من نگاه نکرده بودم و برام درس داشت ،که باید این کامنت رو می‌نوشتم

از تک تکتون ممنونم.

ممنونم بخاطر دعاها و آرزوهای قشنگتون ،

قطعا این زیباییها به زندگی خودتون برمیگرده

عاشقتونم.

در پناه خدا باشید.

سلام حمید رضای عزیز

ممنون از کامنت بسیار فوق العاده ات

حرفی که ابراهیم عزیز زد

در صورتی که اگه واااقعا تو مسیر باشی روز ۱ ساعت فایل نگاه میکنی ۲۳ ساعت همونو اجرا میکنی!

شما قشنگ بازش کردی وتوضیح دادی که باید چجوری از احظات لذت برد

قشنگ برای من جا افتاد

ممنونم که وقت گذاشتی وزیبا نوشتی،

در پناه الله یکتا باشید

سلام به آقای ثانی عزیز دوست داشتنی

اول از قلم شیوای نوشتاری شما در دلنوشتهایتان در این مکان مقدس سپاسگزارم

بسیار توانا واز دایره لغات زیاد وریتم زیبا در نوشتارتان لذت بخش است وخواندنی کامنتهایتان کام من را شیرین می‌کند همچنان بنویس.

واما مطلبی که مرا بران داشت تا بنویسم یادآوری برای خودم ودرس گرفتن بود وان اینکه من شما وخانم حسینی ترین نرگس در درس گرفتن از آموزه های سایت استاد آنطور که خودمان دلمان می‌خواهد برداشت میکنیم نه آنچه که توسط استاد گفته شده وباید یاد بگیریم وعمل کنیم. استاد بارها گفته که این فایل را صدبار گوش کنید تاملکه ذهن شود وباورها را قوی کند که میشود آنطور که دوست داریم ولیاقت داریم زندگی کنیم وعمل کنیم

نه اینکه گوش کنیم که تنها احساس مان خوب شود واگر گوش نکنیم احساسمان بد می‌شود نکته اینجاست که ما اون قسمت عمل کردن را که کار رایک مقدار سخت می‌کند برای شنبه ها می‌گذاریم

استاد تویک فایل فکر میکنم برای دوازده قدم باشه که درمورد یادگیری تنیس با دوستشون به زمین بازی میرن واستاد بار اول بود که تازه میخواست تنیس یاد بگیره که میگه برای بازی رفتن ودر حین بازی وتمرین دوستشون بخاطر اشتباه برداشت از صحبت های استاد در زمین بازی مثلا داشت به زیباییها توجه می‌کرد وهر لحظه یک صحنه را بیاد می‌آورد درحین بازی

اماستاد چی میگه ما اومدیم بازی کنیم از همین بازی کردن باید لذت ببریم وتمرکز را بگزاریم برای یادگیری این بازی یعنی درسهای که در فایلها گرفتیم الان باید در عمل به اثبات بگزاریم تا ببینیم نتجه حاصل میشه یا نه واگر نتیجه بدست نیومد ویا ضعیف بودبریم دوباره روی آموزش‌ها کار کنیم تا نتیجه بدست آید ووقتی نتیجه اومد ذوق وشوق بیشتر میشه برای ادامه راه و اگر این سیکل درست انجام بشه یعنی موقع گوش دادن فایل خوب گوش کنیم ودرک کنیم با ذوق احساس اینکه میخواد این درک وقتی به عمل میشینه نتیجه دلخواه حاصل میشه ودوباره احساست رو بهتر میکنه وباید عمل کاری انجام بشه تا خواسته شکل گرفته در ما در زنگیمان نمایان بشه

اینجا اون قسمتی که استاد میگه بعضی ها آنطور خودشان دوست دارن اتفاق بیوفته فایل گوش میدن نه اونطور که قانون میگه وباید عمل بشه وبخاطر همین وقتی فایلها برای مسکن استفاده بشه تا موقعی که گوش میدی شارژی ووقتی گوش نمیدی سردرد دوباره شروع میشه

این سیکل معیوب بخاطر اون قسمت عمل نکردن به قوانینی است که استاد به طرق مختلف برای ما بیان میکنه تا شیر فهم تر بشیم

وعمل کنیم نمیشه روابط خوب بخوایم فایل هم گوش بدیم اونوقت تو فایل استاد راهکاری میده مثلا باید در خودت بسازی شخصیتی که آرامش داشته باشی عصبانی نشی و….. ولی من بجای این کار میگم من دارم فایل گوش میدم طرف مقابلم باید خوب بشه وتغییر کنه بدون اینکه من خودم را تغییرداده باشم واین جا همون قسمتی که ما تمرکزم از خودم رفته روی دیگران ومیبینیم نتیجه حاصل نشده حالمون بد میشه و مثال‌های زیادی همه پا میتونیم در این موارد بزنیم

ببخشید طولانی شد این نوشتن برایم خودم هم درسها داشت

شادو سلامت موفق باشید

به نام خالق و خدایی که از رگ گردن هم به من نزدیک تر است

سلام جناب ثانی، انشالله که حال دلت عالی باشه .

این کامنت از طریق پاسخ پاکیزه عزیزم به من هدایت شد و باعث شد که از خواندن آن لذت ببرم و چقدر هم به موقع بود این کامنت

من فوکوس کردم روی اون قسمتی که راجب لذت بردن از زندگی گفتین و میخوام درباره همین احساسم و به اشتراک بزارم

منم چند وقتی میشه به درکی که شما دارین رسیدم

یک ویدیویی دیده بودم که میگفت موقعی که تو بخاطر اینکه غذایی که داری میخوری غذای مورد علاقت نیست غر میزنی یک نفر دیگر هست که گرسنه سر روی بالشت میزاره یا موقعی که تو داری میری دانشگاه و غر میزنی از درس زیاد یک نفر دیگه هست که در حسرت تحصیل و کلی مثال های دیگه

همین دیدگاه توی این ویدیو باعث شد این چند روز صبح که از خواب بیدار میشم با عشق روزمو اغاز کنم و شکر کنم که خدا فرصت دوباره بهم داده نه اینکه غر بزنم و بگم یکم بیشتر میخوام بخوابم

موقعی که میرم سرکلاس خوشحالم که اومدم و خدا این وقت و در اختیارم قرار داده که روی هنرم کار کنم و مهارت جدید یاد میگیرم

موقعی که پیش مامان و بابا و باران ( خواهرم) نشستم وقتی خاطره یا بحث خنده داری پیش میاد با عشق به خنده هاشون نگاه میکنم و شکر میکنم که خانواده شادی دارم و انقدر ارتباط صمیمی داریم باهم

یک زمانی بود که من و باید از در اتاق به زور میکشوندن بیرون اونم فقط در این حد که غذا بخورم و برم دستشویی دوباره برگردم به اتاقم و دریغ از یک‌ذره علاقه به ارتباط برقرار کردن

موقعی که با دوستام بیرونم به جای اینکه نگران باشم که دیگران راجبم چه فکری میکنن با لذت میگیم و میخندیم و زندگی میکنیم

چقدر از موهای فرم تا همین چند هفته پیش بدم میومد و دائم در حال مقایسه کردن بودم که کاش اینجوری بود یا اونجوری

الان با عشق بهشون نگاه میکنم و ازشون مراقبت میکنم ( هرچند که چون خیلی نگذشته بعضی وقتها میگم کاش فر نبود ولی خب )

میدونی دارم یادمیگیرم اون زیبایی جهانم را واقعا درک کنم و بفهمم

گوش دادن کافی نیست عمل کردن بهش مهمه

“فرکانس مثبت اتفاقات مثبت” این قانونی بود که باید درک میکردم و بهش عمل کنم

و این چند روز واقعا دارم با لذت زندگی میکنم نه اینکه هر روزم تکراری تر از فردایم باشه

در پناه رب باشی .

سلااااااام بهت حمیدرضای عزیز

ببییییین عااااالی نوشتی ، دمت گرم

منم مدتیه به این درک رسیدم و با این کامنت شما مهر تاییدی زده شد که درکم درسته

مثلا من قبلا هر لحظه فایل گوشم بود و تبدیل شده بودم به یه عالم بی عمل ، یعنی انقدررر فایل گوش میدادم که اصلا واسه عمل کردن تو زندگی واقعی وقتی نمی‌موند😂

ولی الان شیوه م کاملا متفاوته که البته ایمان دارم با طی کردن تکامل به این شیوه رسیدم

الان مثلا میشینم یکی از فایلای توحیدی رو میذارم و با نهاااااایت دقت گوش میدم ، چنان تفکر و تامل میکنم که حتی نفس نمیکشم:)

و بعد از اینکه حسابی در موردش فکر کردم ، تا یکی دو روز به هییییچ آگاهی دیگه ای گوش نمیدم و با اون قدرت توحیدی که اون فایل بهم میده ، عملا و واقعی تو دل ترسام میرم و ایده هام‌ رو تست میکنم ، یعنی الان واقعااااا دارم عمل میکنم و کیفیت نتایج زیر و‌ رو شده

و اتفاقا به نظرم وقتی مدام فایل داره تو گوشِت پلی میشه ، انگار اون احساس تنهایی و خلوت و یکی شدن با خدا اتفاق نمیفته

یه وقتایی فقط باید من باشم و خدا ، تنهای تنها و یه وقتایی باید این سکوت و آرامش و احساس قشنگ حرف زدن با خدا رو تجربه کنم

من که خیییییلی از این روش راضیم ، خیلی به خدا نزدیکتر شدم ، خیلی شکرگزارتر شدم ، خیلی بیشتر دارم نعمتایی که به قول خانم شایسته واسم نامرئی شده بود رو میبینم و خیلی خوشحالم از این بابت

ممنونم ازت ، عالی بود

سلام به روی ماهت حمیدرضا جان امیدوارم حالت بهتر از همیشه باشه و در بهترین حالت ممکن باشی میدونی این روزا مدام از خدا درخواست میکردم خدایا قلبم رو به روی اگاهی های درست باز کن ،خدایا درکم و از قوانینت بهتر کن ،خدایا مرا به راه راست به راه کسانی که به انها نعمت داده ای هدایت کن ….و پاسخ خداوند و با خوندن کامنتت دریافت کردم کلمه به کلمه ی کامنتت درهای از اگاهی و احساس درست سپاسگزاری کردن و درلحظه زندگی کردن و به روی قلبم باز کرد چقدر خداروشکر میکنم که توی سایت فعال هستین و اگاهی ها تو با ما به اشتراک میزاری الان درک میکنم حرف استادو که همیشه میگن کامنت بزارین الان متوجه ام که چقدر کامنتهای این سایت راه و رسیدن به موفقیت و اسون تر کرده کاری کرده که نیاز نیس ما اون مسیر اشتباه رو طی کنیم و قبل از اینکه زمین بخوریم با تجربه های همدیگه درس ها رو یاد میگیریم .خداروشکر میکنم که همدار انسان اگاهی چون تو هستم خداروشکر میکنم که در این مکتب پر از قوانین درست زندگی هستم با تمام وجودم دوستت دارم و ایمان دارم فرکانس دوست داشتنمو احساس میکنی به دستای پر مهرخدا میسپارمت

سلام به آقای نارنجی ثانی عزیز ، نمیدونم چی شد هدایت شدم به این سوال و کامنت شما‌

دقیقا منم حدود ۶ ماه پیش بود که متوجه این موصوع شدم

من قبلن همیشه در محل کارم داشتم فایل گوش میدادم

و یادمه دقیقا یکی از بچه ها باز دوباره داخل سایت صحبت کردن که چه فایده داره طوطی وار گوش دادن به فایلها؟

از اون روز به بعد تایمای زیادی از روز من توی محل کار کوچولوم در سکوت طی میشه

من تو روزهام اغلب دو تا انتخاب بیشتر ندارم

اینکه نصف روز بزارم برای قانون و نصف روز باشه برای کارم

یا دو ساعت برای قانون باشه کم و بیش و بقیه برای کارم باشه یا تفریحاتم

تو این مدت من گزینه دومو انتخاب کردم و به قول شما واقعا خیلی بیشتر لذت بردم و جالبه براتون بگم نتایج سر میخورن میان

در صورتی که قبلن اصلا اینطوری نبود

با یکم دیدن سریال زندگی در بهشت هم میشد متوجه شد که خود استاد هم اینطوری وسواسی عمل نمیکنه

کل یک روز داشت چیکن شا درست میکرد

ممنون که از اگاهیهاتون نوشتین من این اگاهی هایی که گفتین رو تا یک حد کمی درک کرده بودم ولی اینکه شما به زبون اوردینشون و نوشتیشون باز به درک بهترم کمک کرد

به نام خدای مهربان

سلام حمیدرضای عزیز

اولش یه تشکر کنم و یه خدا قوت بخاطر تمام کامنتهای که میذاری و نظراتی که خیلی جاها نوع نگاهت کمک بسیاری بوده برای من .

اینجا جسارتا با این جوابت به این شدت و قطعیت به این سوال که این موضوع بسیار ضربه زننده اس و یا ظلم هست موافق نیستم !

بنظرم نمیشه اینطوری تک بعدی به این قضیه نگاه کرد ، نمیشه فقط فاکتور کمیت رو درباره این موضوع درنظر گرفت و از فاکتور کیفیت چشم پوشی کرد ، کمیت و کیفیت گوش دادن به این فایل ها و این آگاهی ها برهم دیگه اثر گزار هستن ، شاید اصلا اندازه و زمان اینجا مطرح نباشه وقتی که بحث یادگیری پیش میاد ، وقتی که ما قراره اینجا یه چیزی رو یاد بگیریم و اونو به رفتارمون تبدیل کنیم و در عمل ازش استفاده کنیم مهم نیست دیگه در طول شبانه روز چقدر فایل گوش میدیم مهم اینه که با چقدر و چند ساعت گوش دادن یادش میگیریم ؟

منحنی یادگیری آدما باهم فرق داره ، میزان تاثیرپذیری آدما باهم فرق داره .

من خودم شخصا از محیط اطرافم خیلی بیشتر تاثیرپذیرم تا از این فایلها ، بنابراین اگه میخوام اینجا چیزی یاد بگیرم و زور این آگاهی ها به زور محیطم بچربه باید بیشتر روی این فایل ها وقت بذارم .

ممکنه یه نفر دیگه برعکس من باشه پس زمان کمتری روی فایل ها میذاره .

پس برای نفر اول خوبه اما شاید، شاید برای نفر دوم ضربه زننده باشه.

میگم شاید ، چون که واقعا معتقدم این مورد استثنا هست که کسی این آگاهی ها رو با حال خوب استفاده کنه ولی براش ضربه زننده باشه چون اینها اصل هستن ، حتی اگه بقول خودت بصورت افراطی ازش استفاده بشه، چون این اصل راه خودشو پیدا میکنه و ما رو هم به اون راه میکشونه .

شاید وقتی داریم فایل گوش میدیم، همزمان نجوای ذهنی هم همراهش هست ، اگه قدرت نجواها از قدرت این آگاهی ها بیشتر باشه یعنی نجواهای ما بر این آگاهی ها پیروز شدن و شنیدن این فایل ها از صبح تا شب هیچ تاثیر و کیفیتی نداشته و بخاطر همینه که حسرت میخوریم و فکر میکنیم که بصورت افراطی عمل کردیم .

بخاطر غلبه کردن نجواها بر آگاهی هاست که فکر میکنیم از صبح تا شب وقتمون رو هدر دادیم فایل گوش دادیم باید میرفتیم خوش میگذروندیم و تمام لذت ها از کف مون رفته !!

…..

میدونم زیاد شد دوست خوبم ، همش راجع به تیکه اول کامنتت بود با بقیه اش موافقم …

توی پرانتز هم بگم اگه از من بپرسی اینکه الان به این نتیجه رسیدی که از لحظه های زندگیت بیشتر لذت ببری اگه سپاسگزار اتفاقات کوچیک زندگیت هستی و شاکر شامپو و چای هستی، یعنی به درک عمیقی رسیدی و اینها رو آدم زمانی درک میکنه که خودش دقیقا اون مسیر رو بره تا به این نتیجه برسه ،این بخاطر اون همه فایل گوش دادن و از صبح تا شب تکرار فایل ها بوده ، این مسیر باید طی میشده تا به این نتیجه ختم میشده که حال خوب واقعی رو درک کنی و بتونی اون حال رو از هر راه ساده ای بدست بیاری .پس بنظرم در کل این قضیه برات ضربه زننده هم نبوده !!!!

چونکه میدونی قانون همیشه راه خودشو میره راه درست رو میره واگه ما در مسیرش باشیم ما رو هم سمت خودش میکشونه …این اصل .اصل

با سلام خدمت استاد عزیزم و همه همراهان گرامی

ابتدا عرض کنم بسیار لذت بردم و سپاسگذارم از کامنت زیباتون که خیلی مفید بود

من در سال اول که با استاد اشنا شدم در تمام زمان های تنهایی سعی میکردم فایل گوش کنم و همچنین از فایل گوش کردن برای جلوگیری از شنیدن باورهای منفی اطرافیان استفاده کردم

بعد اومدم کم کم به این نتیجه رسیدم که خب اصل فهمیدم

اوایل یعنی هی تشنه شنیدن بودم تا اگاه تر بشم

ولی بعد که رسیدم به این نقطه که اصل دریافت کردم

بعد کمتر کردم

اهنگ گوش میکردم ولی نه هر اهنگی ، اهنگی که حالم بد کنه گوش نمیکردم

بعد کم کم در قدم زدن های روزانه م حرف زدن با خودم و خدا رو جایگزین فایل گپش کردن و اهنگ گوش دادن کردم

و کم کم فایل ها رو زمانی که تضادی پیش بیاد و کنترل ذهن سخت بشه سریع پلی میکنم

ولی اینکه استاد تاکید داشتن به بمباران کردن در ابتدا

که کاملا درسته

برای اینکه باورهای قبلی کمی فرو بریزین

ولی میدونید مشکل کجاست؟

اینکه اکثرا یک بند بدون توقف گوش میدن

و بعد از یک مدت ذهن از مطالب رد میشه چون فکر میکنه تمام نکات گرفته قبلا

در حالیکه استاد بااااارها تاکید کردن هرجا یک جرقه میزنه فایل نگه میدارن و میگن حتی شده یک ماه ولی اون تحلیل میکنن و به خودشناسی میرسن

این شیوه طوطی وار گوش کردن عملی نیست!

و من از خودم شاکی بودم که چرا فقط گوش میکنی و بعد وارد عمل شدم

اما اینکه هرچقدر در سایت و این فضا هستیم باعث میشه در مدار باشیم

ولی مسیله اینه که حال خوبت ادامه دار باشه

این حس خوب از یک جمله استاد میکشوندم تو قدم زدنم

استاد میگفت ثروت هست من نگاه میکردم به برگ درخت ها ساختمون ها ماشین ها مغازه ها و… هم تایید میکردم هم لذت میبردم و نفسهای عمیق میکشیدم و شکگزاری میکردم و همزمان میگفتم میدونم دارم اماده دریافت میشم و خواستم میان.

این شیوه ای که من یادگرفتم

ولی در ابتدای کار باید بمباران بشیم با این فایل ها

چون مقاومتمون اوایل بیشتره

اما الان مدتهای زیادی که ارومم

و باید زمان ازادمون بزاریم کامنت بخونیم خودمون تحلیل کنیم و از خودمون سوال بپرسیم و خودمون کشف کنیم

طوطی وار گوش کردن مثل دانش اموز شب امتحان هست که فقط برا چند ساعت جواب یادشه

و در این روش فقط چند ساعت حالتون خوبه و بعد مجبوری برگردید به فایل

و البته کمالگرایی و ترس هم هست ترس از عقب موندن از زندگی و موفقیت

که یک بخشی به مقایسه کردن ما ربط داره

در پناه خدای همیشه هدایتگر که وعده هاش حق باشیم

بعد خواندن این کامنت چند آهنگ‌بندری گذاشتم و کلی رقصیدم و خندیدم خیلی خیلی لذت بردم کلی احساسم خوب شد مدت هاست من همین لذت بردن ساده و قابل دسترس را از خودم گرفته ام با این ذهنیت که فقد فایل سریال های سفر به دور آمریکا و زندگی در بهشت واقعا حالا می بینم که چقدر به خودم ظلم کردم سخت به خودم ستم کردم شاید به خیلی های دیگه ستم کردم به فامیل دوست مگر هدف از گوش دادن این فایل ها چیست واقعا این سوال را همه باید از خود بپرسیم؟ مگر غیر از اینکه از زندگی ام لذت ببرم شادی و لذت بیشتر را تجربه کنم در حال که چقدر از این لذت ها را به خودم‌حرام کردم با این نیت که فقد باید فایل گوش بدم من که واقعا تبدیل به یک فرد گوشه گیر شده ام با این تفکر اشتباه که فقد باید فایل گوش بدم اما باز هم خدا ره شکر میکنم که از بینهایت طریق دستان اش را به کمک ما می فرستد همین که حالا به این درک رسیدیم همین فضل خداوند است خدا ره صد هزار مرتبه شکر افراد و تفریط در هر کاری واقعا اشتباه است حد وسط برای همه یی کارها بهترین است دمت گرم حمید عزیز جرقه یی بزرگی در ذهنم ایجاد کردی

سلام به دوست عزیزم آقا حمیدرضای عزیزم

اول از همه یه تشکر جانانه از شما بابت این کامنت بی نظیرت که چقد به جونم نشست ، عالی بود … سپاسگزارم

دقیقا منم یه چند روزی بود که متوجه این موضوع شده بودم اما برام واضح نبود و درگیری ذهنی داشتم راجب این موضوع تا اینکه امروز هدایت شدم به کامنت شما و دیگه کاملا مطمئن شدم .. و از امروز تصمیم گرفتم که برنامه جدیدی برای زندگیم داشته باشم..

و به خودم گفتم سحر ایمان همراه با عمل صالح میاد نه اینکه فقط خودت تو خونه حبس کنی و نه جای بری نه کنار خانوادت باشی نه کسیو تو زندگیت راه بدی ..

پس کی زندگی کنم؟ کی رشد کنم؟ اصلا کی عمل کنم و ایمانم نشون بدم …!!!

به لطف خدا که همیشه مراقبم بوده در این مسیر و همیشه یجورایی کج فهمی هارو بهم نشون داده تا درستشون کنم و الان بازم لطف خدا بود بهم …

منم هروقت می خواستم پیاده روی برم سریع ذهنم میگفت فایل گوش بده ، اما مقاومت داشتم و میگفتم نه دوست دارم تو پیاده روی با خدا حرف بزنم و سپاسگزاری کنم ..

بله درسته باید حد تعادل رعایت بشه وگرنه بهمون ضربه میزنه …

و از خدا یاری و هدایت میخوام تا کمکم کنه حد تعادل رو رعایت کنم و یاد بگیرم لذت بردن از زندگی رو …

براتون بهترینهارو آرزو می کنم

سلام ب آقای ثانی عزیز ازتون ممنونم، خیلی خیلی تشکر.

اعتراف میکنم منم داشتم از اون ور پل می افتادم، یه سوال هی از خدا می پرسیدم خدایا چرا من لبم خندون نیست بیشتر اوقات؟ دقت میکردم ب قیافه ام در طول روز، مثلا وقتی با خانواده امم چرا از بودن کنارشون شاد نیستم؟ چرا از هم صحبتی با مامانم لذت نمیبرم؟ چرا همش دارم ازشون فرار میکنم ک وای الان مامان اینا غیبتو شروع میکنن، هندزفری تو گوش، بدو بدو عجله. چرا بحث و نمی گیری دستت؟ چرا نمیگی زشته در مورد زندگی بقیه صحبت کنیم.

انصافا در مورد خانواده ام کم لطفی کردم و میکنم چون خیلی جای کار دارم، اونا بینهایت عشق و محبت دارن ولی من فراموش میکنم از کلی کارای مامان تشکر کنم ازش، قشنگ حس میکنم منو ک گیر میارن میخوان باهاشون باشم و حرف بزنیم و میگن بگیر ک الان در میره :/

یه حسی بهم میگفت شدی مثل ربات باباتو بغل کردی ؟ بهش از ته دلت خسته نباشی گفتی؟ با آبجیت حرف زدی بگی خب چه خبر؟ با آرامش کنارشون نشستی ؟ تحسین کردی شون؟ از خوبی هاشون گفتی؟ همش میری تو غار تنهاییت فایل و فایل.

یه حسی بهم گفت ناعمه استپپپپ، خب این ۳ سال گوش دادی و گوش دادی حالا وقت عمل عه، پیاده شو، بزن بغل، یه چای بخوریم، ویو رو ببینیم، یه نفسی بکشیم. حالا میفهمم خانواده عزیزم چقد منه بدعنق رو تحمل کردن هههه، من ذهنم رو الکی درگیر کرده بودم ک وای رسالتم کجاست هدفم کجاست؟ خب این درگیری ذهنی ک خودت برا خودت درست کردی با عجله چه ربطی ب خانواده ات داره ؟

حالا یه حسی بهم گفت :

از پیاده رویت لذت ببر، بکَن اون هندزفری رو ب صدای پرنده ها گوش بده. بزا باد سرد بزنه ب صورتت، بشین رو صندلی آسمون و درختا رو ببین، یادت بیار لطف های خدا رو، برو تو تجسماتت، هر دفه یه چیزی حالتو خب میکنه، مثلا الان اون اهنگ رو بزار برو تو تجسماتت. یه موقع هایی هیچی نگو، سکوت کن و تماشا کن، بخدا وقتت هدر نمیره. فقط کاری رو انجام بده ک ازش لذت میبری.

با خدا بیشتر حرف بزن، قرآن رو با لذت و آرام آرام بخون، با صدای استا عبدالباسط بزار آروم بخونه و بفهمش. قرار نیست ک حتما امروز این سوره رو تمومش کنی.

غروب برو بالاپشت بوم ب آسمون نارنجی نگاه کن و هیچ کاری نکن اصن زل بزن ب کوه ها ب چراغونی شهر، بی فکر باش یه موقع هایی باید ب هیچی فکر نکرد.

استاد تو قدم ۸،ج ۲ از مسافرت دوست شون میگن، حال خوب ینی حال خوب، بد ما تو همون حال خوبم میگیم خب الان چیکار کنم ب کدوم خواسته ام فکر کنم؟ همون حال خوبم خرابش میکنیم.

بزار سکوت زبان تو و خداوند باشه. اون خواسته هات اجابت میشه، نگو کِی خودت زندگی تو جهنم نکن

هر وقت خوابت می اومد بخواب، هر وقت میخواستی از خواب پاشو، نگو وای ساعت ۹ شده پاشو از بقیه عقب موندی، پاشو رو باورات کار کن ک جا موندی.

ریمیکس بزار، برقص، تو آینه برا خودت آهنگ بخون، ب خودت تقدیم کن، از خودت تعریف کن، ب خودت بیشتر عشق بورز، ب قول شما اور دوز کن از عشق ب خودت

اتفاقا این روزا ک از مرحله شنیدن آگاهی ها گذشتم یه حسی میگه وقت عمل کردنه. استپ میکنم و فکت میارم و حالا دارم میفهمم حرفای استاد رو، حالا وسط فایلا گریه ام می گیره، وسط فایلهای سفر به دور آمریکا استپ میزنم و میرم تو تجسماتم و این مسیر داره کامل تر میشه.

بازم ب قول شما این یه مرحله از تکامل مون بود ک باید ردش میکردیم، باید خودمون می رسیدیم ک زندگی یعنی لذت بردن از همین نعمت هایی ک دارم، از خانواده ام، از غذا خوردنم، از پیاده روی با خودم، از دوش گرفتنم.

در پناه الله باشید دوست خوبم.

سلام به ناعمه خانم فعال درسایت وخوشنویس

همیشه دلنوشته هایت را می‌خوانم وازانها درس میگیرم . واما فکر نمی‌کنم کسی در سایت باشه بخاطر اینکه این مسیر را برای خودش انتخاب کرده اصلا فکربی احترامی به پدر ومادر ونزدیکان که بیشتر در معرض دید هستند داشته باشه به این بهانه که فایل گوش میدن ااگاه ترن بلکه موضوع اینه که زندگی پدر ومادر براساس آنچه خود انتخاب ومسیری که برگزیده اند ساخته شده چه خوب چه بد برای آنها قابل پذیرش بوده وبرای هر کار شون هزاران دلیل درست ونادرست دارند واین راه را قبول کرده اند اما حالا من وشما با یک دیدگاه جدید که آموخته ایم که ما خالق بی چون وبرای زندگی خود هستیم برای خلق کردن باید بیاموزیم وعمل کنیم تا نتیجه دلخواه حاصل شود با طی مسیر تکامل واین کار هزینه دارد اگر استاد این همه از وضعیت خانوادگی خود می‌گوید نه اینکه او می‌خواهد به خانواده اش بی احترامی کند بلکه نظرش این است که آنها آن زندگی را انتخاب کرده اند باتوجه به دریافت‌های گذشته ودیدن الگوهای شبیه هم را ونتیجه اون دریافتی وباور پذیری این زندگی است ولی استاد نپذیرفت ومسیر جدید را باتوجه به درخواست وبرداشت والگوهای جدید با نگاه وباور به اینکه طور دیگه هم میشه زندگی کرد را انتخاب کرد .

چیزی که مارو خیلی درگیر میکنه اینه که درناخوداگاه خودمون برای اون عقبه خانوادگی ونسلی مشکلاتمون را به خانواده نسبت میدیم وبرای همین وقتی داریم روی خودمون کار می‌کنیم وخاه ناخواه قسمتی از کنترل ذهن برمیگرده به پدرومادر خواهر برادر که بیشترین دیدار راداریم ووقتی تومسیر گوش دادن به فایلها یک مقدار فاصله فرکانسی ایجاد میشه

ونمیتوانیم حرف همدیگر را بفهمیم این فاصله بوجود می آید بنظر من کاملا طبیعیه وهیچ بی احترامی در کار نیست بنابر این بجای اینکه دنبال یکسری ازاین مطالب باشیم ویک خود سرزنشی برای خودمان درست کنیم نود درصد خانوادها حضور ما رو درجمع بخاطر حرف مردم میخوان نگن ‌ه ایندختر یا پسرتون از ادم بدورن وازاین حرفای الکی

دنبال این باشیم که به آنچه استادمیگه بعد از فایل عمل کنیم مهم نیست دیگران بگویند این همه تو خودت بودی ازما دور نتیجه کو نتیجه حال خوبی که داریم نتیجه اینه که غیبت نمی‌کنیم نتیجه اینه که سر مون توزندگی هیچکس نیست قضاوت نمی‌کنیم نتیجه اینه که خدارا شناختیم نتیجه اینه که سپاسگزاریم از لحظات زندگی نتیجه اینه که یه نون ماست میخوریم همان قدر سپاسگزاریم که کباب شاندیز بخوریم نتیجه اینکه از موفقیت پیشرفت آشنایان وبستگان خوشحال سپاسگزاریم که در نود درصد خانواده هاموفقیت حتی نزدیکترین افراد خانواده به چشم احتمالا یک کار خلاف کرده به این جایگاه رسیده دیده میشه اینا همه نتیجه شخصیتی است که درخودمون ایجاد کردیم ومطمعنا اگر عامل به حرفهای استاد باشیم بقول ایشون لاجرم نتجه مالی هم خواهد آمد

خیلی از نوشتن برایخودم به بهانه شما لذت بردم چقدر تونستم درس بگیرم خدایا شکرت

ناعمه ی همراه شاد سالم موفق باشید

سلام آقای کاظمی من واقعا ازتون سپاسگزارم از یه دید بالاتر ب مسئله نگاه کردین و آگاه تر شدم، منو ب فکر واداشتین واقعا ممنونم.

دقیقا درست میفرمایید من گاهی عذاب وجدان می اومد سراغم، چرا مثلا پدرم با رفتارش ب من نشون میداد ک من از دستت عصبانی ام ک خونه ی برادرم نمیای و گاهی با رفتار و طرز صحبتش ب من میخواست عذاب وجدان بده

ببنید پدر من شخصیتی مغرور و خودخواه داره و حتی اینکه من هفته ی پیش رفتم اقامتگاه خوابیدم یک شب دور از خونه، با من تا یک هفته صحبت نمیکرد، و برای تک تک تصمیماتم این روند بوده، ولی برای من اهمیت خاصی نداره، چون من از درون از عشق رب پر هستم و دل ب رابطه های دنیایی نمیدم و آدم مستقل و غیروابسته ای هستم، طوری ک من حدود ۱ ماهه شبها تو اتاق زیرزمین خونه مون میخوابم.( حتی از این مسئله هم ناراضیه ولی من کار خودم رو میکنم چون کم کم کنار میان، اینم از عشق زیادیش و وابستگی ب دختراشه ؛)

اینو بگم ک ریشه های عذاب وجدان داشت سبز میشد، گاهی ب خودم میگفتم نکنه دارم اشتباه میکنم ک تو جمع های خانوادگی نیستم، گاهی مهمونی هارو میرفتم و احساس خفگی میکردم قششنگ احساس میکردم خدا بهم میگه تو جمع های باطل و بیهوده نمون و من سریع از جمع خدافظی میکردم و می اومدم پایین.

باید نتایجی ک کسب کردم رو ب خودم یادآوری کنم، شاید ذهنم میگه خب حساب بانکی پر پولت کو بعد این همه تنهایی، ولی من خودم میدونم ک احساس نزدیکی ب خدا بالاترین دستاورد منه، احساس ذوق و شوق زندگی ای ک دارم، سرزندگی ام، خوشحالیم، حال خوبم با خودم، تفریحاتم در مقایسه با اعضای خانواده ام خیلیه، سلامتی ام، احتراماتی ک دریافت میکنم ووووو

ذهنم میخواد اینارو کم ارزش بدونه و اون هی میخواد منو ب ایستایی و ساکن شدن دعوت کنه، چون من دارم روی خودم و بهبود شخصیتم مستمر کار میکنم داره تلاشهاشو میکنه ولی من نتایج ومعجزات روزهامو براش می نویسم، آسان شدن برای آسانی ها، اینکه اصلا گره ای تو زندگیم نیست، گاری کشیدنی نیست، همش روونی و آسونیه، رزق و محبت هایی ک از جاهای مختلف میاد برام، ایده هایی ک میده، آیه های قرآنی ک میخونم ک مستقیییم با منه و اشکهایی ک روان میشه و قلبم رو سیقل میده.

اینا کم نتیجه است جانِ خودت ناعمه !؟

بزرگ ترین نتایج من همین تغییر شخصیت مه دیگه.

پس اینکه من سبک زندگیم رو اینطور ساختم ک فقط و فقط بدنبال بهبود خودم هستم و از جمع هایی ک چیزی بهم اضافه نمیکنه و حسم میگه بزن بیرون، بزنم بیرون، (البته تعادل رو برقرار میکنم)

پس انتخاب این سبک زندگی ب معنی بی احترامی ب خانواده و مهمان و فامیل نیست، هرکسی راه خودش رو میره، این سبک منه، این شیوه منه، من عقاید خودم رو دارم

دقیقا منو میخوان ک تو مراسمات و مهمونی ها شرکت کنم ک فامیل نگن دخترت چرا اجتماعی نیست؟ چرا انقد خودشو می گیره؟ فک کرده کیه؟ اینا غرور بیجا نیست، اینا غرور سازنده است. من مغرورم برای ایجاد رابطه با کسی، چون بقول استاد یه مرزی یه بَندری دارم برا خودم.

وای ازتون ممنونم هردفعه باید یه چالش ایمان و رفتن تو دل ترسها برا خودم راه بندازم ک علف های هرز مهم بودن نظر دیگران رشد نکنه، تایید طلبی و دختر خوب از نظر بقیه بودن، من هرچی ک قلبم بگه رو چشم میگم. در پناه الله باشید دوست خوبم