تربیت کودک بر مبنای توحید

سلام دوست عزیز

منم پسر ۱۰ ساله ای دارم که در تمام طول مسیر آموزش های من با من بوده البته من سعی نکردم مجبورش کنم به قابل ها گوش کنه ولی بهترین شکل این هست که ما روی خودمون کار کنیم و بچه ها مون هم از ما الگو بگیرند چ
من یک دوستی داشتم که مثله ما جز خانواده عباسمنش بود این مرد بزرگ سه فرزند داشت و در حادثه ای بسیار نا گوار مجبور به جدایی از همسرش شده بود و این سه فرزند را خودش بزرگ می کرد مدتی بود بچه هاش رو ندیده بودم بعد از چند وقت که دبدمشون دیدم بچه هاس مخصوصا دختر بزرگش که ۱۳ سال داشت خیلی آرام تر و بهتر از قبل شده بهش گفتم فلانی چقدر دختر خوشگلت حالش بهتره آفرین خیلی روش کار کردی !؟ اون جوابی داد که جواب همه این سوال شماس

گفت نه ژاله من روی خودم کار کردم

این هم فکت واقعی جواب سوال های ما درباره فرزندانمان

سلام خدمت دوست عزیز

منم پسری دارم که ۸ سالشه ،وقتی خودم با قوانین آشنا شده بودم کلی ذوق داشتم و دوست داشتم بچمم این مسیرو بره
براش توضیح میدادم در حد درکش
جوری ک وقتی من ناراحت بودم یا عصبانی بهم میگفت مامان مگه خودت نگفتی وقتی عصبانی اتفاقات بد میفته ،ب چیزای خوب فکر کن تا اتفاقات خوب بیفته

ولی فهمیدم نباید ب زور کاری کنم ک بخام بیارمش تو مسیر

الان میبینه من شکرگزاری می‌نویسم می‌ره تو دفترش می‌نویسه یا منو در حال دعا یا گریه در حال عبادت ببینه اونم میاد کنارم و کارهای منو انجام میده ،در صورتی ک من اصلا بهش نمیگم بیا
همیشه شکرگزاری می‌کنه بخاطر نعمت ها

چون پیش من دیده و یاد گرفته

دیگه اینقدر فایل هارو شنیده ،بعضی روزا میگه : ب نام خدای مهربان من سید حسین عباس منش هستم اگر دارید این برنامه رو گوش میدید ….😂

سلام
استاد توی یکی از فایلها فرمودن شما فقط روی خودتون کار کنید و به بچه کاری نداشته باش
تو بعنوان والد اگه باورهای ثروتت یا عشقت درست باشه …خب بچه ات از تو الگو میگیره و درست تربیت میشه
چون نود درصد وقتش و با والدین پر میکنه
پس بهترین کارتو کار کردن روی باورهاته
موفق باشی

سلام مصی مسلمی عزیز

مسیر خودت که هم جهت باشه همه چیز درست میشه.

همه چیز از درون اتفاق می افته

ما تغییر میکنیم باعث تغییر یک نسل میشیم.

ما خودمون باید توحیدی بشیم

اگه ما برگردیم فرزندمون هم برمیگرده و ادامه میده

سپاسگزارم

سلام دوست عزیز
ما مسیر رو بهشون نشون میدیم
خواه پذیرا هستن و یا خیر
دقیقا مثل هدایت خداوند نسبت به بندگانش که پیامبران رو می فرستاد تا مردم رو از گمراهی نجات بدن و راه درست رو بهشون نشون بدن. اما بدور از هر گونه ظلم و اجبار و جو مستبدانه
در مورد والدین هم همینه
ما مالک فرزندانمون نیستیم و این جواز رو نداریم که مجبورشون کنیم مطابق میل و دلخواه ما پیش برن. اما راه رو بهشون نشون میدیم و با کلام و رفتار درست زندگی میکنیم تا الگو باشیم براشون نه اینکه کلام با رفتارمون در تضاد باشه.

به نام خدای مهربانم سلام به دوست عزیزم
چقدر قشنگ گفتی که ما در تغییر فرزندانمون هبچ دخل و تصرفی و توانی نداریم
اما اما از اونجایی که خداوند قدرت خلق زندگیمون رو به ما داده ما می‌توانیم خودمون رو تغییر بدهیم
چون پدر و مادر بهترین الگو برای فرزند هستن زمانی که ما تغییر کنیم افکار و رفتار و باورها و شخصیت و دیدگاه ما تغییر کند فرزندمان به ما نگاه میکند و همون راه ما رو ادامه می‌دهند
در پناه خداوند مهربان باشین

سلام دوست عزیز
تجربه ای که من داشتم از دیدن بچه ها و مقایسه کردن اونها در خانواده های مختلف به این رسیدم که بچه ها هر کاری که پدر و مادرشون انجام میدن، تقلید میکنن، یا بهتره بگیم دریافت میکنن و یاد میگیرن. پدر و مادر چه رفتاری دارن، چه فیلم هایی میبینن، راجبه چی حرف میزنن، چه موزیک های گوش میدن… فک کنم جواب پیدا شد. خودم دوس دارم فرزندم در فضایی بزرگ بشه (تا اونجایی که دست منه و دست مادرش، یعنی فضای خونه و وقتهایی که با ماست) که صدای فایل های استاد راجبه توحید، عزت نفس، سپاسگزاری و … در حال پخشه. وقتی من و مادرش توی مسیر توحید باشیم و بهش عمل کنیم و فرزندمون توی همچین فضایی رشد کنه مسیر تربتیش توی جریان خداونده. به همین سادگی، به همین زیبایی
با عشق

سلام به استاد عزیز و دوستان گرامی.
تنها راه، الگوی مناسب بودن هستش .
نیازی نیست کار خاصی براشون انجام بدیم که وارد مسیر جریان خداوند بشن چون بچه ها اونی نمیشن که ما میخایم بیشتر اونی میشن که ما هستیم بنایراین به جای تمرکز روی اونها تمرکز رو خودمون بزاریم بیشتر نتیجه میده .
سعی کنیم درست عمل کنیم و هر جا سهم و نقشی داشتیم انجام بدیم و جایی که  نیاز به راهنمایی و درخاستی داشتن به اندازه ی توان مالی و عاطفی کمکشون کنیم و بقیه ی امور که ناشی از ترسها و نگرانی هامونه میسپاریم به خداوند بزرگ و قدرتمند .
بچه ها برای بودن تو هر مسیر درستی ، باید احساس کنن کنارشون هستیم نه مقابلشون ینی اجازه ی اشتباه بدیم و هیچ وقت مواخذه و سرزنش و حتی کنترلشون نکنیم .
نخاهیم چیزیو تحمیل کنیم ب خصوص عقاید و مذهب و راه و روشهایی که خودمون رفتیم .
باید احساس کنن تو هر مسئله ای آزادی کامل و حق انتخاب دارن .
سماجت نورزیم حتی اگه یقین به کار درست داریم فقط در حد احساس یا راهنمایی بیان کنیم بقیشو به خودشون بسپاریم چون  دوست دارن هر چیزیو خودشون تجربه کنن .
در کل فک نکنیم ما نجات دهنده و بردن اونها به مسیر خداوند هستیم اونا هر راهی رو که خودشون فک میکنن درسته، پیش میگیرن ما فقط میتونیم با مراقبت درست از خودمون و بودن در مسیر الهی الگوی مناسبی براشون باشیم بیشتر دیدن نتایج خوبمون اونها رو ترغیب به مسیر الهی میکنه .

سلام و درود خدا بر شما.
پاسخ ساده و روشنه؛
خودتون نمونه واضح از نسخه ای باشید که دوست دارید در فرزندتون ببینید ،
من هم مثل شما هستم
و خیلی مشتاقم که فرزندم فقط خداوند رو منبع خیر بدونه و هر چه غیر از الله رو صرفا واسطه ای از سمت خدا بدونه ولی به این نتیجه رسیدم که نه نصیحت و نه دعوت ، هیچکدوم کارساز نیستند
فقط و فقط یه راه وجود داره و اون اجرای توحید توسط خود ما و شماست .
خصوصا واکنش ها و رفتارهای شما در زمان مواجهه با مشکلات و چالشها و اینکه چقدر اون زمان میتونید برخورد خودتون رو هماهنگ با نیروی منبع کنید  و با خدا و تنها نیروی اصلی جهان هماهنگ بشید و موفقیت شما در این راه توحید رو چشمانتون و برق نگاهتون به دیگران اعلام میکنند پس با قلبی مطمئن مسیر یکتاپرستی رو ادامه بدید
چون که صد آید نود هم پیش ماست.
در پناه الله مهربانتر از مادر باشید

سلام
بهترین روش برای تربیت کودک ، این است که ما خودمان برای آنها الگو باشیم ، هیچ روش دیگر لازم نیست ، اگر من روی خودم کار کنم ، اگر من انسان توحیدی باشم ، اگر من انسان شجاعی باشم ، اگر من باورهای قدرتمند کننده ای داشته باشم ، اگر من ورزش کنم ، اگر من ورودیهای ذهنم را کنترل کنم ، اگر من صبح تا شب در شبکه های اجتماعی نباشم ، اگر من غذای سالم بخورم ، اگر من پشت سر کسی غیبت نکنم ، اگر من به خودم ارزش قائل شوم ، اگر من ویژگی های مثبتی در خودم ایجاد کنم ، آنها هم از من پیروی خواهند کرد و عادتهای خوبی ایجاد خواهند کرد
و اگر هم راه ما را ادامه ندهند این دیگر مشکل ما نیست ، آنها آزادند هر جوری خواستند زندگی کنند ، مهم این است که ما در مسیر درست و صحیح باشیم ، چطور می شود من خودم سیگار بکشم و به بچه ام بگویم تو نکش ، چطور می شود من آشغال را بندازم زمین و به بچه ام بگویم تو این کارو نکن ،چطور می شود من خودم دائم حال بد و احساس بد داشته باشم و به بچه ام بگویم تو شاد باش .
من فقط می توانم خودم را تغییر دهم ، من اگر نتیجه خوبی داشته باشم ، آنها هم می توانند ما را الگوی خود قرار دهند

سلام دوست عزیز
خودت نوشتی و استادم بارها گفته ما توانایی تغییر هیچکس رو نداریم و نمیتونیم مسیر زندگی کسی رو تا نخواسته خودش عوض کنیم.
تنها کاری میتونی بکنی اینه ک بچه رو ب حال خودش رها کنید ب قول استاد بذارید بچه بچگی کنه. شما روی خودتون کار کنید خودتون رو ارتقا بدین وقتی بچتون شما رو بیبینه مطمئن باشید خودش کنجکاو میشه میاد ازتون میپرسه و میخواد مثل شمل بشه. اجبار نکنید بهش

سلام جوابش یک کلمس تو خودت اون آدم درسته شو..
ماها خودمون کلی ایراد داریم بعد میخوایم دیگران و بچه رو تربیت کنیم نه
اگه خیلی هنر داری رو خودت کار کن خودت اون آدم مناسبه بشو با بچه کاریت نباشه
و این عمل کردنه که تاثیر رو دیگرانم میزاره نه نصیحت و گفتن چی درسته چی غلطه و امر و نهی کردن اینطوری بچه بیزار میشه کاریش نداشته باش فقط بخودت کار داشته باش