کنترل ذهن در شرایط جنایت علیه بشریت

سلام.
چند سالی هست که تو‌ مسیر کنترل ذهنم /قطعا باید برام این کار راحت باشه.اما باید بگم ایندفعه خوب از پسش بر نیومدم
یه جاهایی احساساتم بهم غلبه کرد و حالم و بد کرد شاید به این خاطر بود که خود من هم جوونم و ۲۲ساله دارم داخل این کشور زندگی میکنم. کنترل ذهن واقعا سخته اینکه ذهنت بهت پر و بال بده و حالتو بدتر کنه.
راستش من خودم اخبار دنبال نکردم و اطرافیان درموردش صحبت میکردن.
اما چیزی که منو آروم نگه داشت این بود که:
هر انسانی با یک دید به زندگی نگاه میکنه،هدف انسان ها در زندگی متفاوته و این تفاوتم قشنگه.
من با یک جمله خودم و آروم نگه داشتم (انسانی که در راه هدفش و چیزی که فکر میکنه درسته جونشو از دست بده شجاعه) .
شاید خیلیا بگن بی منطقه ها اما من میگم قشنگه که آدم بره تو راهی که بدونه درسته . این (درست) برای هر انسانی متفاوته ها،از نظر خیلیا کار احمقانس اصلا.
خلاصه کلام اینکه من باید خودمو نجات بدم از کجا؟از هرجایی که میبینم دارم آسیب میبینم .خودخواهانس؟هست. اما چاره ایی ندارم اگر میخوام زندگیم روال بشه مجبورم ،اینجاهاست که باید ایمانمو نشون بدم و ببینم چقدر کار دارم؟منکه فهمیدم خیلییییییییی کار دارم هنوز.
کاری از دستمون بر نمیاد جز تقوا داشتن یا همون کنترل ذهن.
امیدوارم قلب همه آدما پر بشه از آرامش و حال خوب ❤️🌱

سلام
فایل با هرچه بجنگی آن را ماندگارتر می کنی رو‌ گوش بدید. ناراحتی ، نگرانی و احساسات بد تحت هیچ شرایطی کمکی نمیکنه. برعکس، داشتن احساس خوبه کخ کار میکنه، اگه احساسمون انقدر بد و شدیده که کنترل ذهن خیل سخته ، باید با روش هلی مختلف مثل اعراض، شکرگزاری های رگباری، توجه به زیبایی ها، دادن ورودی های مناسب به ذهنمون، دوری از سوشال مدیا و اخبار و نگاه کردن به موضوع از زاویه ای که احساس بهتری بهمون میده، کم کم به احساس بهتر برسیم.بعد باید این روند رو ادامه بدیم تا در زمانهای بیشتری و مدت طولانی تری در احساس بهتر بمونیم چون باید احساساتمون به یک آستانه ی ارتعاشی برسه تا این انرژی به صورت ماده دربیاد و در زندگیمون نمود پیدا کنه، فایده ش چیه؟ اینه که با داشتن احساس خوب، این انرژی گسترده میشه، یعنی به بقیه هم سرایت میکنه و وقتی ادمها احساس خوب داشته باشند، سر و کله ی اتفاقات، شرایط، راهکارهارث ایده ها ی خوب و شادی های بیشتر پیدا میشه و اینجوریه که میتونیم واقعا و در عمل به جامعه ی بشری کمک کنیم. نه با غصه خوردن و احساس بد داشتن و در یک کلام واکنشی بودن. وجرنه ماهم میشیم مثل بدنه ی جامعه .

جهان کاری نداره که شما دلت میسوزه
جهان کاری نداره شما ناراحتی از همه این اتفاق ها …
جهان کاری نداره که شما دل رحمی …

جهان فقط فقطططط به احساس شما کار داره ….
وقتی شما همش اخبار نگاه میکنی و هی حالت بد میشه انگار داری برای جهان دعوت نامه می‌فرستی که ببین من از این حال بد و افسردگی بیشتر می‌خوام و جهان دقیقا اتفاق های بد بیشتری که همون احساس های بد رو داره به شما بیشتر میده ….چون احساس بد برابر با اتفاق های بد …

پس بهتره آگاهانه اخبار رو دنبال نکنید ….در فضای مجازی اصلا نبینید …اصلا به اینستا و …نرید …. به جاش بیاید آگاهانه به همین فایل های استاد گوش بدید …و به چیز هوایی توجه کنید که حالتون بهتر می‌کنه ….مثل پیاده روی ، کوهنوردی و ….

در نهایت هر کسی پاسخ فرکانس های خودش دریافت می‌کنه ….

خدا در قرآن میگه خداوند سرنوشت هیچ قومی رو تغییر نمی دهد مگر اینکه خودشان سرنوشت خودشون تغییر دهند ….

شما از خودت شروع به تغییر کن ، اون وقت وقتی مدارت بالاتر بره جهان اصلا شما رو به جایی هدایت می‌کنه که صلح بیشتر و آرامش بیشتری هست ….

《در این شرایط . واقعاً بی رحمی هست که نخواهیم به هموطنانمون فکر کنیم و بریم روی افکار خودمون کار کنیم》

سلام و درود بر شما دوست عزیز

در پاسخ به پرسش شما چیزی که به ذهن من میاد این است که:
زندگی این دنیا مثل یک فیلم است و هرکسی نقشی داره و اون نقش را هم خودش قبول کرده و به زور بهش داده نشده
حالا شما باید با خودت تکلیفت را روشن کنی که می‌خواهی در کدام نقش باشی؟
ظالم ، مظلوم ، قربانی ، بیمار ، پزشک ، پرستار ، عیادت‌کننده ، کمک‌کننده ، راهنما ،…
تو فقط می‌توانی نقش خودت را انتخاب کنی در مورد نقش دیگران تو هیچ‌کاره ای
برای اینکه تکلیفت با خودت روشن‌تر شود، یک نگاهی به یک بیمارستان بنداز آنجا هر کسی نقشی داره؛ بیمار ، پزشک ، پرستار ، ….
حالا اگر یک پزشک با دیدن بیمارها ذهن و احساس خودش را درگیر کند و بگوید این بی رحمی است که این همه افراد اینجا بیمار اند و من سر حال باشم، چه اتفاقی می‌افتد؟ او هم به جمع بیماران می‌پیوندد
اما نه، پزشک با دیدن آن همه بیمار، حالش بد نمی‌شه و احساس دلسوزی و افسردگی را به خودش راه نمیده چون او نقش خودش را داره و باید نقش خودش را به درستی اجرا کنه نه نقش بیمار را
بنابر این شما با فکر کردن به هموطنان و غمگین شدن نمی‌توانی برای‌شان کمکی بکنی، تو به خودت فکر کن تا قوی باشی و اگر موقعیتی پیش آمد بتوانی بدون این‌که قربانی باشی کمکی بکنی و الا با فکرکردن و ناراحتی کردن کمکی نمی‌توانی بکنی و خودت هم وارد همان فرکانس می‌شوی
امیدوارم در فرکانس موفقیت و پیروزی باشید

این سؤال کاملاً به‌جاست. ما الان بین دو ترس گیر کردیم:
از یک طرف نمی‌خوایم نسبت به رنج هم‌وطن‌هامون بی‌تفاوت باشیم،
و از طرف دیگه می‌ترسیم اگر مدام در معرض درد و خشونت باشیم، ذهن و روحمون فروبپاشه و بیفتیم تو مدار فرکانسی پایین.

به‌نظرم مراقبت از ذهن و «فرکانس» به معنی چشم‌پوشی از درد دیگران نیست. تفاوت هست بین همدلی آگاهانه و غرق‌شدن فرساینده.
اعتراض به ظلم لزوماً ما رو در فرکانس منفی نگه نمی‌داره؛ چیزی که فرکانس رو می‌شکنه، احساس بد ناتوانیِ دائمی و بی‌معناییه، نه آگاهی و موضع اخلاقی.

قرآن هم دقیقاً همین تعادل رو توصیه می‌کنه. نه بی‌تفاوتی، نه فرو رفتن در یأس:

«وَلا تَهِنوا وَلا تَحزَنوا وَأَنتُمُ الأَعلَونَ إِن کُنتُم مُؤمِنین»
سست نشوید و اندوهگین نباشید، شما برترید اگر ایمان دارید.

قرآن نمی‌گه غم نداشته باش؛ می‌گه در غم نمون.
می‌گه در برابر ظلم بایست، اما اجازه نده ظلم تو رو از درون نابود کنه.

به نظر من مراقبت از ذهن یعنی:
– اجازه بدیم آگاهانه درد رو ببینیم و بفهمیم
– اما هر لحظه خودمون رو در معرضش قرار ندیم که فرو بپاشیم
– و عمل کوچکِ معنادار داشته باشیم (دعا، آگاهی‌رسانی، کمک، همدلی و …)
– و بعد به ذهنمون بگیم: «من مسئول همه‌چیز نیستم، اما بی‌حسی هم انتخاب من نیست.»

به نظر من اگر قرار باشه برای بالا نگه‌داشتن فرکانس، چشم‌مون رو روی رنج ببندیم، اون دیگه نور نیست، فراره.
نور واقعی از جایی میاد که درد رو می‌بینه، اما امید رو هم زنده نگه می‌داره.

قرآن می‌گه:«کُونُوا قَوَّامِینَ بِالْقِسْطِ» یعنی برای عدالت قیام کنید.
اما همزمان میگه «لَا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا» خدا هیچ‌کس را بیش از توانش مکلف نمی‌کند.

چیزی که من درک میکنم اینه که بی حس و بی تفاوت نباش ولی تحملت رو ببین و به اندازه توانت هر کاری میتونی انجام بده. به اندازه توانت یعنی تا جایی که میتونی حست رو خوب نگه داری و قوی بمونی.

در قرآن آیه هایی داریم خطاب به پیامبر مثل «فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُکَ عَلَیْهِمْ حَسَرَاتٍ» جانت را از شدت اندوه برایشان از دست نده.
یعنی در این شرایط ناراحت شدن و غم داشتن طبیعی است ولی ما باید هوشمندانه به دنیا نگاه کنیم در کنار پذیرش این غم بزرگ بتونیم هزاران نعمتی که هست و حرکتی که آغاز شده رو هم ببینیم برای خودمون نقش فاعلی تعریف کنیم و خودمون رو در غم غرق نکنیم و فرسوده نشیم.
نقش فاعلی خیلی مهمه. این اتفاق افتاده حالا من چه کاری می تونم بکنم.
با عزیزی که دل شکسته است همدلی کنم و حالش رو بهتر کنم.
به خانواده ای که سرپرست خانوارش رو از دست داده کمک کنم.
هوای فروشگاهی که بسته شده رو داشته باشم. هرچی یا هر کاری که از دستم بر میاد… حتی شده دعا کنم و برای مردمم انرژی مثبت بفرستم.
این به من کمک میکنه که در غم فرو نرم. پذیرش غم رو دارم و با نقش فاعلی که دارم به ذهنم میگم این اتفاق نامطلوب افتاده ولی بیا توش گیر نیفتیم بیا حرکت کنیم به سمت جلو. ولی در برابر ظلم هم بی تفاوت نیستیم.

این روزها برای من روز امتحان است.
که چقدر میتونم احساسم رو خوب نگه دارم ولی نسبت به ظالم هم بی تفاوت نباشم.
تاریکی رو ببینم و در روشنایی بایستم و ناامید نشم و قلبم پر از نور خدا باشه.

روزی چند بار این آیه بی نظیر رو با خودم تکرار میکنم:

وَلَنَبْلُوَنَّکُم بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ ۗ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ
الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَهٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ
أُولَٰئِکَ عَلَیْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَهٌ ۖ وَأُولَٰئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ

و قطعاً شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، کاهش مال‌ها، جان‌ها و ثمرات می‌آزماییم؛ و بشارت بده به شکیبایان.
همان کسانی که چون مصیبتی به آن‌ها می‌رسد می‌گویند:
ما از آنِ خداییم و به سوی او بازمی‌گردیم.
آنانند که از پروردگارشان درودها و رحمتی بر آنان است، و آنانند که راه‌یافتگانند.

«وَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ»

سلام به دوست عزیز عباسمنشی

طبق قانون تمرکز شما روی هر چیز باشه گسترش پیدا میکنه
شما خالق هستید در نتیجه هر فرکانسی بفرستید جذب میکنید همون جنس رو

همیشه در جهان مادی موارد خواسته هست موارد ناخواسته هم هست
جهان مادی صفر و یک نیست
زشتی هست زیبایی هم هست
گرم و سرد
زشت و زیبا
سنگین و سبک
صلح و جنگ
بالا و پایین
عشق و نفرت

این خاصیت جهان مادیه
و هبچگاه در جهان مادی ما خوب مطلق نداریم

پس این روند دائمیه
همیشه درگیری هست
اما زیبایی هم در کنارش هست
این تصمیم شماست که میخواید تمرکز رو روی چی بزارید و از چه چیزی میخواید بیشتر خلق کنید

این لحظات، احظه کنترل ذهنه
اخظه تقوا پیشه کردنه

درسته ما در هر حال انسان هستیم و ممکنه تحت تاثیر شرایط قرار بگیریم
اما اصل همیشه ثابته
تمرکز شما روی هر چیز باشه از همون جنس بیشتر و بیشتر جذب زندگیتون میشه و شما این احظه میتونید انتخاب کنید که بر چه چیزی میخواید تمرکز کنید

این کاملا دست شماست

در نهایت بر اساس قانون
جهان همیشه در حال پیشرفته و رو به رشده
هر انفاقی که در جهان افتاده باعث رشد و پیشرفت جهان شده
پس در نهایت همه این مسائل هم باعث رشد و پیشرفت میشه

طبق صحبت های استاد
این درگیری ها حاصل باورها و افکار دو جبهه مختلفه
جبهه هایی که این باور غلط رو دارن که باید چیزی از بیرون تغییر کنه تا زندگی ما بهتر بشه

افرادی فکر میکنن با تغییر حکومت زندگیشون دگرگون میشه
و افرادی که فکر میکنن با از بین بردن مخالفانشون زندگیشون بهتر میشه

هر دو جبهه باورهای غلط دارن و در نهایت با هم درگیر میشن
و نتیجه میشه چیزی که الان هست

این باور بنیادی باید عوض بشه تا زندگی انسان ها بهتر بشه
این باور باید جایگزین بشه که ما خود خالق هستیم فارغ از اتفاقات و شرایط بیرونی

در پناه خدای مهربان شاد و سلامت باشید

به نام خدای مهربانم سلام به دوست عزیزم
شما نمیتونین برای افراد جامعه کاری کنین جز اینکه فقط و فقط برای خودتون میتونین کاری انجام بدین
هر کسی با افکار خودش انتخاب میکنه مسیرشو
پس اونا هم انتخاب کردن پس خودتون رو اذیت نکنین فقط شکر گزاری کنین و ذهنتون رو کنترل کنین
چون قانون اینکه احساسه خوب = اتفاقات خوب ست

سلام به آقای احسان فصاحت
در مورد جریاناتی که گزروندیم داخل ایران میخواستم دیدگاه خودمو بهتون بگم ، اول از اونکه هیچ کس منکر این نمیشه که واقعا دردناک بود ، تصاویری که نشون داده میشد ، اتافاقاتی که برای یه عده ی زیادی افتاد و قلب هر انسانی رو واقعا به درد میاره
خدایی که خودش عادله مگه نمیتونست بیاد جلوی این افراد رو بگیره؟ مگه نمیتونست زودتر هیتلر رو بکشه که اینهمه ادم رو توی کوره ها و اتاقهای گاز و اردوگاه های اجباری نندازه؟
یه فیلم بود دقیق الاناسمش رو یادم نیست بیوگرافی یک خبرنگار خانم مجله ی ووگ بود توی زمان جنگ جهانی دوم
و نشون میداد این خانم مرحله به مرحله توی این جنگ چه تصاویر وحشتناکی رو دید از ادمایی که کشته شده بودن به طرز وحشتناکی ، که ادم فکر میکرد حیوونا هم اینقدر وحشیانه رفتار نمیکنن
خدا جلوی این اتفاقات رو نگرفت و اینا اتفاق افتادن
این جریانهای اخیر ایران هم باید اتفاق میافتادن همونطور که هیتلر باعث شد کلی قوانین تغییر پیدا بکنه از حمله ی یک کشور به کشور دیگه ، هیچ وقت اینطور نبود که دولت یک کشور بیاد مردم خودش رو نسل کشی کنه و بعد از این جریانات قطعا یک تعییر عطیمی تو کل دنیا برای همه ی ما در جریانه و قراره اوصاع بهتر بشه همونطور که بعد از جریان هیتلر همین اتفاقات افتاد و یه سری قوانین اومدن
حالا اینکه یه عدا تو این قضیه ها واقعا به طرز وحشیانه ای کشته شدن حرفی توش نیست و واقعا ناراحت کننده ست
ولی من همش با خودم میگفتم هیچ کسی نمیتونی و قدرتی نداره که زمان مرگ یک نفر رو زودتر یا دیرترش کنه
تمام اون ادمهایی که مردم زمان مرگشون فرا رسیده بود و اون افراد بعد از مرگشون حتی یادشون نمیاد کی بودن و یک جای بهتری رفتن و دوباره متولد شدن و برگشتن به اصلشون
این وسط تکلیف خانواده های اون افراد چی میشه؟ بله واقعا دردناکه بدونی بچه ت چه طور کشته شده ولی هیچ کسی زنده نمونده تو این دنیا ، هیچ آدمی جاودان نبوده ، خانواده های تو اون افراد هم بالاخره بعد از یه مدتی حالشون بهتر میشه و خودشون رو پیدا میکنن ، میدونن مرگ جزوی از زندگی هر انسانیه ، متوجه میشن که بچه هاشون اقوامشون هموطن هاشون جای بهتری رفتن برای زندگی و ، تلف نشدن ، یا کسی اونهارو به زور نکشته ،
خانواده ها و کسای دیگه ای که موندن میتونن شبیه اقای عشق یار که استاد مثال میزنن عمل کنن ، خدا کنار اونها هست که کمکشون کنه و هدایتشون کنه که حالشون بهتر بشه
شما با فکر کردن به اون آدمها نه میتونین زنده شون کنین ، نه خانواده ها و اطرافیان با فکر شما حالشون خوب میشه ، اونا اصلا اهمیتی به شما نمیدن
ولی میتونین با کار کردن روی خودتون و نتایج بهتر کاری کنین که همون افراد از نتایج شما استفاده کنن و به خودشون کمک کنن ، گگه الان کلی ادم نیستن که پول ندارن و فقیرن ، ولی کلی خیر هستن که ثروتمند شدن و اومدن با ثروتشون ، با نتیجه شون ، به اون افراد کمک کردند
حالا هزاری هم مینشستن به اون افراد فکر میکردن ، غصه میخوردن و کاری نمیکردن ، هیچ دردی دوا نمیکرد برای اون افراد فقیر .
اونا اول به خودشون کمک کردن و بعد تونستن به بقیه هم از مازادشون کمک کنن.

سلام وقت به خیر
کمک به همدیگر .
مراعات همدیگر .
فایل های توحید استاد .
انعطاف پذیری .
نماز و دعا و قرآن .

بنام خدا
سلام دوست عزیز
اگر شما قانون رو خوب درک کرده باشید ،متوجه هستید که شما فقط مسئول زندگی خودت هستی نه دیگران وفقط میتونی زندگی خودت رو تغییر بدی
برای کنترل ذهن سعی کن ورودی مناسب به ذهنت بدی واز حواشی واخبار منفی دوری کنی ،یادت باشه هرچقدر هم تو دلت به حال کسی بسوزه ،مشکلی از کسی حل نمیشه فقط احساس خودت بد میشه
قانون دقیق عمل میکنه اتفاقات وشرایطی که هرکسی تجربه میکند آینه درون خودش هست پس برای اینکه خودت از مسیر خارج نشی تمرکزت رو بزار روی خودت چرا که تو قدرتی برای تغییر شرایط دیگران نداری این قانون جهان هستی است

موفق باشید

به نام خداوند مهربان که هر چه دارم از سر لطف و از آن اوست.
سلام به استاد عزیزم و شما دوست عزیز
من تجربه ی خودم و کارهای خودم رو میگم براتون امیدوارم که بتونه کمکی بهتون کنه چون دقیقا شرایط شما رو داشتم.
استاد تو این مبحث سه تا فایل فوق العاده فوق‌العاده عالی و رایگان دارن که حتما بارها و بارها گوش کنید. اولی اینکه در هر شرایطی خالق زندگی خود باشیم دومی قانون هدایت به سمت خواسته ها و سومی ایجاد آرامش در شرایط جنگی
بارها بارها و بارها این سه تا فایل رو گوش بده. استاد تمام و کمال گفتن چیکار کنید. اولش ذهنت مقاومت میکنه ولی هربار که گوش میکنی متوجه میشی حرف های استاد درسته.
من خودم در این مدت که اینترنت ها قطع بود واقعا نتونستم کنترل ذهن کنم و دائم اخبار رو دنبال میکردم هرجا بحث بود آگاهانه شرکت میکردم و مثل شما میگفتم بی انصافی یه سری جوون بی گناه برن کشته بشن و من راحت دارم زندگیم رو میکنم و هزارجور فکر ناراحت کننده ی دیگه و عصبی شده بودم زودرنج شده بودم هرروز گریه میکردم برای مظلومیت هموطنانم و دائم التماس خدا میکردم هدایتم کنه و بهم آرامش بده تا اینکه لطف خدا شمال حالم شد و دوباره تونستم وارد سایت بشم و دسترسی داشته باشم به این ساین الهی.
دوست عزیزم من کاملا شما رو میفهمم که چه حالی داری ولی با خودت فکر کن که آیا تو برای اون عزیزانی که جونشون رو ازدست دادن مهربانتری یا خدا؟
تو بیشتر حواست به همه چیز هست و دانا و آگاه به همه ی امور هستی یا خدا؟
تو الان ناراحت باشی و مدام به اون عزیزان فکر کنی چیزی درست میشه؟ اونها زنده میشن؟
تو الان ناراحت باشی و احساس همدردی کنی با خانواده های داغدار چیزی عوض نمیشه و فقط فرکانس غم و ناراحتی رو به جهان میدی و از اون جنس بیشتر دعوت میکنی به زندگیت.
وظیفه ی ما در این شرایط تسلیم بودن در برابر خداوند و واگذار کردن کارها به خداوند هستش.
قطعا که کار آسونی نیست ولی شدنی.
من تو اون مدت که نتونستم کنترل ذهن کنم و غصه میخوردم برای جوون های عزیزمون باور کن تمام ابعاد زندگیم تحت تاثییر قرار گرفته بود. با همسرم ناخودآگاه بدرفتار میکردم زودرنج شده بودم با خانواده ی همسرم دعوام شد ‌(چیزی که هیچ کس باورش نمیشد هیچ کس از بس با خانواده ی همسرم رفیق و صمیمی بودیم)
نمیتونسنم کارهام رو درست انجام بدم و عروسک هایی که میساختم خراب میشدن و…
وقتی فایل ها رو گوش کردم اخبار رو دیگه گوش نکردم هرجا بحث بود با خودم میگفتم فرزانه حواست باشه استاد چی گفته و سریع اونجا رو ترک میکردم یا هندزفری میذاشتم حواسم رو گذاشتم روی نعمت های زندگیم که انصافا دیدم ورق برگشت و دوباره دارم آرامش رو تجربه میکنم.
البته که ذهنم همچنان مشغوله. البته که هرجا میری میای میشینی بلند میشی حرف این روزهای سخت هست و کنترل ذهن خیلی سخت از روزهای قبل شده
من به لطف خدای مهربان تونستم شما هم میتونی. حتما اون سه تا فایل رو گوش کنید.
شاد باشید و سلامت

سلامی به زیبایی نام خدا🌺🌺
شاید نوشته های من بیشتر از اینکه به پاسخ شبیه باشه به ادامه سوال شبیه بشه با این حال مینویسم ؛
اعتراف میکنم که: علی رغم اینکه سالها روی خودم کار کرده ام ولی تا الان نتونسته ام قانون رو این طور برای خودم بپذیرم که با این توجیه یا بهانه که من روی خودم کار میکنم بی تفاوت کامل باشم نسبت به آنچه در اطرافم رخ میده خصوصا الان که بزرگترین قتل عام خیابانی کل تاریخ رو به دست سفاک ترین افراد شاهد بودم و تمام جامعه به جز ذینفعان این تراژدی متاثر از این حوادث هستش.
من میپذیرم که اخبار رو نباید دنبال کرد و نکرده ام
من میپذیرم که نباید راجب بهش بحث و اشاعه ش بدیم و نکرده ام
من میپذیرم که شرایط موجود به نوعی حاصل خرد جمعی جامعه ست و من برای ردش جنگی نکرده ام
ولی
ولی
ولی
به خدا این اوج بی رحمیست که به بهانه حال خوب و انرژی مثبت نسبت به رنج جانکاهی که هموطنام و هزاران خانواده فرزند از دست داده که فرزندانشون تقریبا بدون هیچ گناهی قتل عام شدند بی تفاوت از کنارشون رد بشیم و لاقل یک پست یا پیام همدردی نداشته باشیم
باور کنید این بیشتر به فرار و جاخالی دادن شبیهه تا به پیروی کردن از قانون.
آیا خدا وکیلی اگر فرزند ما یا عزیز ما مثلا حتی به دلایل تصمیمات اشتباه خودش در گرفتاری و بدبختی قرار بگیره آیا ما با این توجیه که خوب این شرایط عزیز ما جذب خودشه آیا ما بی تفاوت از کنارش رد میشیم؟!! آیا نباید ما تعادلی بین حس اعراض از ناخواسته و مسئولیت های انسانی و شرعی ایجاد کنیم؟؟؟؟

سلام دوست عزیز
اگر تاریخ‌ رو مطالعه کنید متوجه میشید که از همون ابتدای خلقت این کشتار و جنگ و … بوده و هست و خواهد بود این نیاز جهانه باید باشه و اگر شما درگیر این جنگ بشی خب مسلما فرکانسشو فرستادی که واردش شدی
وقتی یک عده ادم دارند کار اشتباهی انجام میدن قرار نیست ما خودمون را درگیر اون کنیم
ما قرار نیست چیزی رو با جنگیدن بدست بیاریم این قانون جهانه با هر چی بجنگی ازش دور میشی
و این دلسوزی ما برای دیگران یعنی اینکه ما قوانین جهان هستی را قوانین خداوند را درک نکردیم و به خدا اعتماد نداریم
اگرنه کسی که قانون را بدونه که نمیره برا خواسته هاش بجنگه اصلا قرار نیست ما انقدر اذیت بشیم تا به خواستمون برسیم
شما که تو این سایت هستید باید منطقی برخورد کنید این هنر شماست در این زمان
درسته اتفاقات بدی افتاده ولی هر کس مسئول زندگی خودشه من با غصه خوردنم کمکی به کسی نمیکنم که هیچ خودمم از مسیر خارج میکنم
مطمئن باشید اگر نظام عوض بشه جای فقرا و ثروتمندان جای بدبختها و خوشبختها عوض نمیشه … اسمان همه جا ابیه
تا ما فرکانسمونو باورمونو تغییر ندیم هیچ کسی هیچ کمکی نمیتونه بهمون کنه
میخاد من یک نفر در زندگیم باشیم یا ۸۰ میلیون انسان در یک کشوری
فقط خودمون میتونیم به خودمون کمک کنیم حالا چه جوری؟ با تغییر تفکر و باورمون نه با جنگ و دعوا و درگیری
مطمئن باشید شرایط زمانی تغییر میکنه که عده بسیار زیادی باورشون را تغییر بدن و درخواست اسایش و رفاه بیشتری داشته باشند اونم به توجه به زیبایی ها نه با جنگیدن