با سلام. من هر کاری میکنم نمیتوانم سپاسگزاری عمیق واقعی داشته باشم و با اینکه همیشه سعی میکنم سپاسگزاری کنم اما به دلیل اینکه عمیق نیست، هیچ تاثیری در زندگی من نمیگذارد. این موضوع بشدت مرا درگیر کرده است که چرا نمیتوانم سپاسگزاری عمیق واقعی قلبی داشته باشم؟!
برای پاسخ به سؤالات، لازم است که عضو سایت باشید و (با ایمیل و رمز عبورتان) وارد سایت شوید.
سلام به شمادوست عزیز
این سوالی که پرسیدی میفهمم دقیقاً چی میگی… خیلی وقتها همه ی ما آدما همین حسو داریم که هرچی تلاش میکنیم سپاسگزاری کنیم، ولی انگار نه انگار! انگار چیزی تو دلمون عمیق نمیشه و اثرش هم روی زندگیمون صفره..
یه حس گیرکردن و خستهکننده که آدمو اذیت میکنه…
حالا چیزی که من بااستفاده از تمرین یکی از جلسات دوره ی هم جهت باجریان خداوند تجربه کردم و میخوام باهات به اشتراک بذارم اینه که بیایم ازخودمون بپرسیم که آیا: سپاسگزاریِ واقعی زورکی و اجباریه؟ قطعا خیر..!
سپاسگزاری عمیق واقعی، یه حسیه که وقتی میاد، بدون اینکه بخوای زور بزنی، همه چیزو پر از نور و آرامش میکنه.
پس اولین قدم اینه که دست از تلاش کردن برای عمیق بودن برداری. همین که باشی، همین که لحظههاتو ببینی، همون قدر کافییه.
تمرینی که استاد تواین دوره آموزش میدن اینه که هر شب یاحالا هرموقع از طول شبانه روز یا قبل از خواب سه تا چیز خیلی کوچیک اما واقعی که امروز خوشحالم کرده یا حس خوبی بهم داده، یادداشت میکنم. نه چیز بزرگ، نه چیز پیچیده… فقط چیزایی که دل منو گرم کرده و لبخند کوچیک میاره. با مرور این چیزای ساده، کمکم قلبت بدون اینکه زور بزنی پر از قدردانی واقعی میشه…
یه نکته دیگه هم هست: سپاسگزاری واقعی فقط موقع چیزای بزرگ و خارقالعاده اتفاق نمیافته… گاهی یه نفس عمیق، یه خورده آفتاب روی صورتت، یه لبخند از کسی که دوستش داری، حتی یه جرعه چای خوشمزه، میتونه شروع یه حس قدرتمند باشه…من این رو به جد تجربه کردم که میگم
پس نذار عجله و فشارِ باید عمیق باشم سد راهت بشه. فقط باش و نگاه کن، هرچی حس خوب اومد تو قلبت، با یک جمله ی واااوو چقدر خوبه…حسشو بپذیر.
دوست عزیز، همین که داری این سوالو میپرسی و میخوای بهتر بشی، یعنی قلبت آمادهست تا پر از سپاسگزاری واقعی بشه ..
با انرژی پیش برو، صبر کن و لحظهها رو لمس کن… کمکم میبینی که دل تو پر از نور، قدردانی و آرامش میشه و زندگیت هم همین حسو منعکس میکنه
هرکجاهستی قلبت با نام و یاد خداباشه
بدرود…
سلام
به اعمال و افکارت ، بستگی داره .
غر نزن – بهانه نگیر – عیب جویی نکن .
از غذا و هوا و لباس ، ایراد نگیر .
پاک کردن ذهن از بدخواهی و کینه و حسادت و نفاق و خساست و عصبانیت .
بی احترامی به پدر و مادر نکن .
اگه تازه شروع کردی صبور باش و اثر اعجاب انگیز قانون تکامل را ببین .
خنده هر روز .
دوری از برنامه های صوتی و تصویری و نوشتاری غم انگیز .
تو هر موقعیتی ، قرار گرفتی نکات مثبتش رو بکش بیرون .


