ترمزی مخفی بنام «انکار دستاوردهای دیگران»
همه ما می خواهیم آدم های موفق، محبوب و شایسته ای باشیم، خواه موفقیت در کسب و کار باشد، خواه درس، ورزش، ارتباطات و هر جنبه ی دیگری
اما سوالی که باید از خودت بپرسی این است که:
چقدر توانایی تحسینِ موفقیت های دیگران را داری؟!
آیا می توانی به جای انکار موفقیت های دیگران، یا ناکارآمد و بی ارزش جلوه دادنِ دستاوردهایشان، آنها را تحسین کنی؟
آیا می توانی فارغ از ویژگی های شخصیتی آن فرد موفق، “موفقیت” را درباره او، تحسین کنی؟
“تحسین موفقیت”، توانای بزرگی است که از هر فردی بر نمی آید. زیرا اساس این نوع رفتار، باورهای قدرتمند کننده ای است که آن فرد توانسته ایجاد نماید.
وقتی می توانی موفقیت فردی را تحسین کنی که توانسته به موفقیت مالی برسد، یعنی باورهای قدرتمند کننده ای درباره ثروت ساخته ای:
باور اینکه، جهان به اندازه کافی برای همه ما ثروت دارد.
باور اینکه با ثروتمند شدن هر فرد، فرصت ها برای ثروتمند شدن دیگران، بیشتر و بیشتر می شود.
باور اینکه با ثروتمند شدن هر فرد، الگوهای بیشتری ایجاد می شود تا امکان ثروتمند شدن را در نظرمان، امری بدیهی نماید.
و…
حسادت، از ناکامی های فرد نشأت می گیرد. به همین دلیل معمولاً، افراد حسود و منتقد، افرادی اند که نه تنها آن موفقیت ها را ندارند، بلکه تحمل دیدن افرادی که آن موفقیت ها را کسب نموده اند را نیز ندارند!
درست است که عادت به تحسین موفقیت های دیگران به جای انکار یا انتقاد آنها، کار ساده ای نیست،
اما آیا اگر به شما بگویم:
وقتی به دست آوردهای فردی حسادت می ورزی، یا به جای تحسین آنها، شروع به انتقاد یا کم ارزش جلوه دادن شان می نمایی، در حقیقت منکرِ “موفقیت” می شوی، آیا باز هم همین روش را ادامه می دهی؟!
اگر به شما بگویم، طبق قانون، “نمی شود همزمان هم خواستار موفقیت بود و هم آن را انکار کرد”.
و اگر بگویم، طبق قانون، وقتی موفقیت را نقد می کنی، دقیقاً با دستان خودت، راه ورود موفقیت را به زندگی ات می بندی! آیا باز هم این روش را ادامه می دهی؟!
و اگر خود خداوند بگوید:
جهان را به گونه ای طراحی نموده ام که:
شما با سرعت به سمت موفقیتی هدایت می شوی، که تحسین اش می کنی و با سرعت از موفقیتی دور می شوی، که آن را انکار یا بی ارزش تلقی می کنی.
در این صورت، آیا باز هم خیلی راحت، انتقاد، انکار یا حسادت را به جای تحسین انتخاب می کنی؟!
تصمیم با توست:
مشخص کن که چه تجاربی را می خواهی داشته باشی و از چه تجاربی دور شوی! سپس بر اساس این تشخیص، حسادت یا تحسین را برگزین! و نتیجه را بسنج
به شما قول می دهم، به وضوح در میابی که:
باید موفقیت را تحسین نمود، حتی اگر از آن شخص موفق خوشت نمی آید.
یاید موفقیت را تحسین نمود، حتی اگر خودت با وجود تلاش زیاد، موفق به کسب آن نشده باشی.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD173MB16 دقیقه
- فایل صوتی ترمزی مخفی بنام «انکار دستاوردهای دیگران»15MB16 دقیقه
به نام خدای مهربونم
سلام استاد عزیزم
سلام دوستان گلم
خانم شایسته گلم بی نهایت سپاسگذارم بابت این متن زیبایی که برامون نوشتی و چقدر قشنگ جزئیات رو به ما گوشزد کردی و خلاصه ی فایل رو برامون نوشتی… از همینجا بی نهایت از استاد عزیز و شما سپاسگزارم….
امروز من باز هم هدایت شدم به این فایل…
البته از طریق نشونه ام خدا یک نشونه ی دیگه هم بهم داد….. نیایش خیلی کارا باید انجام بدی…
خدا داره مثل یک معلم عاشق بهم مشق بیشتری میده و بیشتر از قبل هوامو داره….( چون شاید من اجازه دادم به خودم و خدا که هدایت بشم)
کامنت گذاشتن رو کلا زیاد دوست ندارم اما اینجا کامنت گذاشتن فرق میکنه… بحث رشد و پیشرفته خود آدمه!
هر کسی بر اساس اون چیزی که درک میکنه مینویسه گرچه من از دوستان عزیز بی نهایت چیزها یاد گرفتم و باز هم ازشون بابت این حد از توانایی درک قوانین سپاسگزارم وبی نهایت تحسینشون میکنم…
تحسین کردن افراد اصلا کار آسونی نیست ، این یعنی همون کنترل ذهن..
بنظرم یکی از ریشها برمیگرده به مقایسه کردن خودمون با افراد موفق…
وقتی خودمون رو مقایسه میکنیم ، احساس حسادت ، ناراحتی ، بی عرضه گی به سراغ مون میاد ، بعد شروع میکنیم به توجیح کردن خودمون با نکار اون موفقیت فرد…
استاد منم این توانایی رو میخوام درون خودم به وجود بیارم حتی چند لحظه قبل مامانم یک سوپ خاص و خیلی خوشمزه درست کرد که کمتر کسی میتونست اون رو درست کنه و من همون لحظه که این حرف رو از شما شنیدم مادرم رو تحسین کردم..
اینقدر این سوپ فوق العاده بود و فقدر چند بار درست کرده و عملا براش کاری نداشته اما من فقدر دیدم چطوری مزه هارو باهم ترکیب میکنه و با عشق شروع میکنه به پختن…
استاد این توانایی تحسین کردن برام خیلی سخت بود اما زمانیکه گفتین اصلا مهم نیست از اون شخص خوشت نمیاد یا میاد یا اصلا مهم نیست کارش درست بوده یا نه ، مهم اینه تونست از بین این همه آدم موفق بشه و یا مشهور بشه ، من یکم هضمش برام آسون تر شد و امیدوارم منم بتونم راه موفقیت رو برای خودم باز کنم و به موفقیت های زیبا هدایت بشم…
دقیقا این بحث ترمز ذهنی من بود و هست…
اما باورهایی که باعث میشه این توانایی جوانه بزنه توی ذهن من اینه که؛
1- جهان به اندازه ی کافی برای همه ما آدم ها ثروت دارد و هرگز نعمت و برکتش کم نمیشه بلکه داره هر روز زیاد تر میشه…
2- با موفق شدن و ثروتمند شدن هر فرد ، فرصت برای ثروتمند شدن افراد بیشتر و بیشتر میشه..
3- با ثروتمند شدن هر فرد الگو های بیشتری ایجاد میشه و افراد با پذیرفتن و درس گرفتن از اونا موفق میشن..
پس نیایش با تحسین کردن موفقیت افراد با فرکانست به جهان بگو ( من هم موفقیت میخوام)
و ببین چطور موفقیت ها از در و دیوار و پنجره وارد زندگیت میشه…
امیدوارم بتونم این توانایی رو درون خودم ایجاد کنم
خدایا ممنونم که هدایتگر من هستی. عاشقتم