عواقب تصمیمات احساسی

به نام حضرت دوست که هر چه دارم از اوست

با سلام خدمت استاد و دوستان عزیزتر از جان

با توجه به علاقه ای که تو سن نوجوانی توی دیدن فیلم داشتم و تا سالها ادامه داشت همیشه زمانی برای دیدن فیلم کنار میزاشتم که بعضا از خواب و خوراک هم برام واجب تر بود تقریبا تمام فیلمهای دو دهه اخیر رو دیدم تو تمام ژانرها اونهایی که میگفتن بهترین هستن رو دیدم و هیچ وقت هیچ کمکی به پیشرفت من نداشتن از هیچ نظری! فقط و فقط یه ضمیر ناخودآگاه بیمار رو برای من شکل دادن که همونقدر که وقت گذاشتم برای ساخت ضمیر بیمارم حالا دارم وقت میزارم برای سلامتیش و استارت اینو مدیون استاد عباس منش عزیزم هستم و سپاس گذار خداوندم که استاد رو بدون اینکه بفهمم کی کجا و چطور وارد زندگیم کرد

اما در موردفیلمها جهت اطلاع خیلی از دوستان که به غلط فکر میکنن فیلم ها میتونن چراغی برای کسب نوعی از موفقیت اعم از مالی یا روابط یا هر چیز دیگه ای که توی فیلم دیدن دنبالشن باید بگم کاملا در اشتباهن. و این امکان نداره مگر اینکه تو بخوای ازش انگیزه برداشت کنی که اونم شدنی نیست چون فیلمها این توانایی رو ندارن که ورودی های درست روبه تو بدن و با همه اینها موافق نیستم عمری که من حرام کردم تاکید میکنم حرام کردم رو تو صرف کنی ولی جهت اطلاعت هر فیلم روایتی داره و سبک و ژانری برای مخاطب خودش فیلمهای ایرانی که یا مثلثن یا مربع یعنی یا دونفر برای یه نفر بال بال میزنن یا یه نفر دونفر رو درگیر خودش کرده یا مربع و دو به دو رو به روی هم قرار گرفتن پس دنبال فیلم ایرانی نباش هالیوود هم که کلا جهت دار کار میکنه و بجز بی خدایی و شرک و توهم و خشم و شهوت ونمایش عظله چیزی رو به نمایش نمیزاره اگه هم قطعا خواهان فیلم دیدنی برو وچند تا از بهترین هایی که اسکار بهشون دادن رو ببین تا متوجه بشی محتوای اونها چیزی بجز اینهایی که بهت گفتم نیست

پس وقتی که میخوای صرف فیلم کنی رو صرف باورهات کن و فقط و فقط باورهای تو هستن که میتونن تورو به نسخه بهتری از خودت تبدیل کنن یعنی انسانی توحیدی تر با ایمان تر ثروتمند تر و موفق تر از هر نظر.