عواقب تصمیمات احساسی

سلام مجدد

خدا رو هزاران مرتبه سپاس که حاصل چند ساعت نشستن در محضر کلاس آگاهی های ناب شما ، خلوتی عاشقانه و زیبا با معبود یکتا شد بعد از مدتها دلتنگی و قفلی که بر قلب و زبانم بود

این کامنت شما رو هنوز تا آخر نخوندم

ولی دیگه قلبم طاقت نیاورد ننویسم

اونجا که گفتید :

(( مرا بخر و درمان کن و این غده هایِ سرطانیِ ضعف ها و ناخالصی هایم را پرتودرمانی کن و آنها از وجودم خارج کن و ضعفِ در ایمانم را با فیزیوتراپی درمان کن تا به ایمانی قوی تبدیل شود))

تصمیم گرفتم خودم رو بعد از مدت‌های زیاد تقلا و تلاش برای رسیدن به اون خواسته های بظاهر دست نیافتنی م ، مثل پر کاهی روب رودخانه ای وسیع ، به جریان رود بسپارم تا خود خود خودش من و ببره به اقیانوس

میخوام حتی بهتر از یک طبیب حاذق و پنجه طلا ( مثلا پروفسور سمیعی) اجازه بدم خودش بیهوشم کنه و من فقط آرام و آسوده چشمهام و ببندم و حساس ترین اعضای روحم رو بسپارم به دستان ماهر خودش تا جراحی کنه هر زائده روحی و هر باور مخرب و محدود کننده ای که در وجودم شکل گرفته و رشد کرده و ریشه دوانده

و چند دقیقه بعد از عمل ، براحتی بهوش بیام و ببینم مثل روز اول پاک و بی آلایش شدم

اصلا چقدر خوب میشه که این طبیب ماهر من ، برگردونه من رو به تنظیمات کارخونه

یعنی بیاد کل اطلاعات مخرب همه این سالها رو پاک کنه و یه ریست فکتوری حسابی انجام بده

آقا رضای عزیز

حس میکنم کمی حس و حال شما رو درک میکنم وقتیکه میگید:

((خدایا ، قربونت برم ، حواست باشه به این قلبِ من که یه وقت لحظه مرگ نفهمم که چه سرمایه ای داشتم و ای دل غافل…))

یکم حال و هوای شما رو الان درک میکنم.

خوش بحالتون که میتونید چنین عاشقانه های نابی با معشوق داشته باشید و بعد بتونید به این زیبایی جزء به جزءشو به رشته ی تحریر در بیارید ..

احسنت به این حافظه و این تسلط

تحسین میکنم شما و آگاهی هاتون و سطح معلوماتتون و حافظه ی باشکوه تون رو، تا نصیب خودم هم بشه…

درپناه ارحم الراحمین باشید و سربلند و راضی