عواقب تصمیمات احساسی

سلام اقای احمدی عزیز

خداروشکر میکنم دوباره قلبم با یه کامنت پر نور از شما روشن شد

همش به این فکر میکردم چرا یه مدت ذهنم پر شده از نجواهای شیطانی تا یه مسئله رو برای ذهنم حل میکنم و پروندشو میبندم دوباره یکی دیگه مثل قارچ سبز میشه تا این حل میشه یکی دیگه و اصلا تمومی ندارن الان با این ایه از شما جوابمو گرفتم

و شیطان در برابر خدا گفت : بخاطر اینکه مرا از مقامِ فرشتگان طرد کردی ، در راهِ مستقیمِ تو بر سر راه بندگانت مینشینم و سپس از پیشُ و پسُ و راست و چپ و خلاصه از هر سو ، به سمت آنان خواهم رفت و بیشتر آنان را ناسپاس خواهی یافت

قشنگ امروز احساس میکردم یه مدته شیطان داره از چپ و راست حمله میکنه و فرصت نمیده بعد وقتی به قبل نگاه کردم که اینطور نبود یادم افتاد من قبلا یه سره درحال سپاسگذاری با حال خوب بودم و اصلایه ثانیه به ذهنم مهلت نمیدادم بخواد فکر کنه و صد در صد زمانی که سکوت میکردم در حال صلات بودم و این جمله خدایاشکرت که همه نعمت ها از طرف توعه ورد زبونم بود و اگر تسبیح دستم میگرفتم بالای ده ها هزار در روز تکرارش میکردم اما الان غافلتر شدم وفراموش میکنم اگاهانه شکرگذاری کنم و ذهن و افکارم رو مهار کنم

جناب احمدی اگر میشه در مورد شکرگذاری و برداشتن توجه از رو نجواهای بی اساس یکم بنویسید گاهی نجواها انقدر بی اساسه که حتی منطق ها هم خندشون میگیره و هر چی منطق بیاری باز ولکن نیستن

خیلی ممنونم از این متن که باید با طلا نوشتش