عواقب تصمیمات احساسی

سلام ندای عزیزم

چقدر کامنت زیبا و عمیقی گذاشتی ، منو واقعا به فکر فرو برد

اولش که خوندم گفتم چه ربطی داره به موضوع جلسه

بعد دل دادم به کامنتت ،

و دلمو برد

بیخود نیست که استاد تاکیید روی کامنت خوندن داره

منم از دلم برات نوشتم

من کینه یکسری افراد از دلم نمیرفت ، اما وقتی کامنت شما خوندم ، بخودم گفتم اگه من مورد لطف و رحمت خدا نبودم و در مسیر هدایت نبودم ، چجور بودم ، اون سالهایی به یاد اوردم که خودمم در ناآگاهی بودم ، حالم خوش نبود ، و زندگی قبلمو به یاد اوردم

بخودم گفتم چجور قضاوت میکنی راحت بنده های خدارو

شاید بقول تو اونهام تو مسیر رنجشونن

و خدای من خدای اونها هم هست و اونهام ممکنه روزی به مسیر بیان

هرچند من هم از خیلیا دیگه شاگرد کلاس ابتدایی هستم

ولی باید یاد بگیریم دیگران قضاوت نکنیم و ازشون کینه نگیریم

با چشم عشق نگاهشون کنیم اما مهرطلبی نکنیم

فاصله بگیریم با عشق

به چشم عشق ببینیم اگر لطف خدا شامل حالم نمیشد و من هنوز در تاریکی بودم ، آیا اون ادم آگاه منو چجور میدید

میگه سمیرام روزی رشد میکنه

از غرورت بیا پایین

نگاه بالا به پایین به بنده خدا نداشته باش

اونم روزی متوجهه اشتباهش ممکنه بشه ، شایدم نشه

و تو حق نداری خودتو برتر ببینی

شاید یهو اون جوری اوج بگیره و از تو بیشتر بالا بره

و حتی در این مسیر رقابتی نیست

همه دنبال حال خوبیم

هر دستاوردیم بخوایم برای حال خوبه

کینه فرکانس بدی داره

باید گذشت و پیش خودمون بگیم اون ادم حالش خوب نیست اما ذاتش خوبه

و به شکرانه هدایت مسیر پروردگار ، کینه قضاوت از دلمون ببریم و بنده های خدا با چشم عشق ببینیم

و چه بسا اگر غرور بگیریم مثل شیطان از درگاه خدا رانده بشیم و جوری که حسابشم نکرده باشیم سقوط کنیم

خدایا خودم و هم مسیرانم رو هروز آگاه تر و در مسیر عشقت بالغ تر کن

ممنونم ندا جان که با کلام الهیت کمکم کردی تا بتونم راحتتر ببخشم