درک عمیقتر قوانین خداوند | قسمت ۸
موضوع این برنامه: نحوه تشخیص الهامات
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- “نشانه” تشخیص الهامات خداوند از نجواهای ذهن؛
- “قدرتِ” تسلیم شدن در برابر خدا؛
- شما چه زمانی دست از ادامه ی مقاومت بر میداری؛
- قدرت احساس خوب؛
- کدامیک را برای پیروی انتخاب کردهای؟ “ذهن” یا “قلب”؟!
- راهکار مسائل، همواره گفته میشود اما فقط وقتی آماده شوی، جواب را میشنوی؛
- قدم اول برای آماده شدن: بپذیر ایراد از خودت بوده و بهبود آن ایراد را شروع کن؛
- قدم دوم، تسلیم بودن در برابر هدایتهای خداوند و بی چون و چرا عمل به آنها؛
منابع بیشتر درباره محتوای این قسمت:
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- فایل صوتی درک عمیقتر قوانین خداوند | قسمت ۸37MB38 دقیقه














به نام خداوند بخشنده و مهربان
سلام به استاد عزیز مریم بانو و همه دوستان نازنینم
خداوندم مرا به راه راست هدایت فرما راه کسانی که به آنها نعمت داده ای نه راه گمراهان و نه راه مورد غضب واقع شدگان
احساس خوب =اتفاقات خوب
قانونی که باید همیشه به خودم یادآوری کنم باید درک کنم مثل آبی که هر روز نیاز به نوشیدن دارم و برام حیاتی هست این قانون هم همون قدر حیاتی و مهمه
احساسم که خوب باشه من آرومم و اون زمانه که هرچیزی به ذهنم برسه میدونم که الهام خداونده چون خداوند من در آرامش منه در نرمی منه در حس و حال خوب منه خدای من منبع خیره منبع آرامشه
من تسلیم خداوندی هستم که فرمانروای همه چیزه
من تسلیم رب قدرتمند و توانای خودم هستم
من رها شده در آغوش امن و مهربان پروردگارمم
من در مسیر سر سپردگی و توکل به جانانم
من تسلیم جانانم
من تسلیمم قلب من خاستگاه اتصال من با جانانمه
قلب من راه اتصال من با فرمانروای منه
قلب من محل دریافت الهامات خداوند منه
معلومه که من پیرو قلبم هستم قلبی که از رحمت و فضل معبودم به من عطا شده
خداوند من همیشه بوده هست و خواهد بود و همواره در حال هدایته من باید همجهت و هماهنگ با مدار خداوند بشم و هر زمانی که این اتصال و همجهتی برقرار بوده چیزی نبوده که حل نشده باشه دلی نبوده که نرم نشده باشه مسیری نبوده که هموار نشده باشه خداوند من همیشه هست همیشه در حال اجابت کردن و پاسخ دادن هست
من تسلیمم در برابر فرمانروای خودم و من هر آنچه که دارم از آن پروردگارم هست و من فقیرترینم به هر خیری از درگاه رحمتش
اللَّهُ لَا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لَا تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لَا نَوْمٌ لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِی الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ مَا خَلْفَهُمْ وَ لَا یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَا یَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ(٢۵۵)
هیچ معبودى نیست جز خداوند یگانۀ زنده، که قائم به ذات خویش است، و موجودات دیگر، قائم به او هستند؛ هیچگاه خواب سبک و سنگینى او را فرانمىگیرد؛ (و لحظهاى از تدبیر جهان هستى، غافل نمىماند؛) آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، از آن اوست؛ کیست که در نزد او، جز به فرمان او شفاعت کند؟! (بنا بر این، شفاعت شفاعتکنندگان، براى آنها که شایستۀ شفاعتند، از مالکیت مطلقۀ او نمىکاهد.) آنچه را در پیش روى آنها [بندگان] و پشت سرشان است مىداند؛ (و گذشته و آینده، در پیشگاه علم او، یکسان است.) و کسى از علم او آگاه نمىگردد؛ جز به مقدارى که او بخواهد. (اوست که به همه چیز آگاه است؛ و علم و دانش محدود دیگران، پرتوى از علم بىپایان و نامحدود اوست.) تخت (حکومت) او، آسمانها و زمین را دربرگرفته؛ و نگاهدارى آن دو [آسمان و زمین]، او را خسته نمیکند. بلندى مقام و عظمت، مخصوص اوست