ماجرای زندگی ما با سفری ماجراجویانه، از بُعد آگاهی به بُعد تجربهی جسمانی آغاز شد تا با تجربهی آگاهیِ خالص و نابی که هستیم هم ظرف وجودمان و هم جهان را رشد دهیم.«ما»، زادهی سفر هستیم.
و اما درباره برنامه «سفر به دور آمریکا»، باید بگویم این سفر فقط جریان زندگی استاد عباسمنش نیست بلکه جریان زندگی ایل و تباری است که در پی تشخیص اصل از فرع اند. در پی خودشان بودن و سبک شخصیی خودشان را زیستن اند. آنهم در زمانهای که آدمها آنقدر درگیر حاشیههای جلب توجه شدهاند که فراموش کردهاند کی هستند و چرا وارد این تجربهی جسمانی شدهاند.بازیگران قصهی «سفر به دور آمریکا»، خود واقعیشان هستند، بدون هیچ ماسک، ترس از قضاوت یا نیاز به تأییدِ دیگران. بازیگران این ماجرای واقعی، گلهای باغچهی بورلی، سرسبزی و زیباییِ بی انتهای طبیعت و جادهها، علائق آدمهایی که در قالب یک ساختمان یا کسب و کار هویدا شده و مهمتر از همه، نوشتههای روحنواز علی، رضا، سمیّه، زهرا، طیبه، حسین، شعر رهسپار و… هستند که، ابعاد وسیعتری از آنچه را متجلی ساختهاند که، پیشرفتهترین دوربین جهان قادر به ضبط و ثبتِ آن است.بازیگرانی که نه به دلیل نَسَب خونی، بلکه به دلیل همفرکانسی و هممداری دور هم جمع شدهاند و این قصهی حقیقی را ساختهاند. این سفر، نمود عینیِ آگاهیهای خالص و نابی است که، در دورههای مختلف از استاد عباسمنش میشنویم.در زمانهای که اکثریت، بر نکات منفیِ جهان اطرافشان تمرکز کردهاند، این سفر نمود عینیِ «صدّق بالحسنی» است و با زبان تصاویر به ما میآموزد، به جای همرنگ جماعت شدن، همرنگ اصل و اساسی بشویم با نام: احساس خوب = اتفاقات خوبهمرنگ اصلی شویم که میگوید: تمام اتفاقات زندگیات را فرکانسهایی میسازد که، دستپرودهی ورودیهای ذهنت و کانون توجهات است. یعنی اگر بتوانی فیلتری با نام «تمرکز بر نکات مثبت و زیباییها» یا به قول قرآن صدق بالحسنی را در ذهنت نصب کنی، اگر به جای تلاش برای جلب رضایت آدمها، باورهای قدرتمندکننده و ثروتآفرین بسازی، آنوقت آن باورها تو را بینیاز میکند از تقلا برای جلب رضایت آدمها و فرصتی به تو میبخشد تا ببینی خودت چی میخواهی و چه دوست داری.این سفر برای من رابطهای به همپیوسته دارد با دوره ۱۲ قدم. اگر بخواهم این ارتباط را با زبان و کلمات انسانی بنویسم، اینچنین خواهم نگاشت:۱۲ قدم، حکم همان دفترچهی راهنمایی را دارد که در بدو ورودمان به این جهان جسمانی، به ما داده شده تا خودمان، اصلمان و آگاهیهایی را به خاطر بیاوریم که به پشتوانهی آنها وارد این تجربهی جسمانی شدهایم.۱۲ قدم، یک دفترچهی راهنماست از: تواناییهایی که داریم، امکانات جهانمان و شیوهی ورود به مدار این امکانات و استفاده از آنها. (درست مثل همان دفترچهی راهنمایی که هر وسیلهای مثل موبایل، جاروبرقی، یخچال و… به همراهش دارد و به ما نحوهی استفاده از امکان آن وسیله را توضیح میدهد)و برنامهی سفر به دور آمریکا نیز، در حکم تصاویر (figures) آن دفترچه راهنماست، تا مفهوم و منظورِ توضیحات آن دفترچه برای مان واضح و آشکار شود و قادر شویم به شیوهای صحیح و بدون خطا و با لذت، آن امکانات را به خدمت بگیریم.
بعضیها هرگز از این دفترچه خبردار نمیشوند، بعضیها با اینکه دفترچه را میبینند، اما آنقدر به شیوههای قبلی چسبیدهاند و آنقدر از انجام کارها به شیوهی جدید میترسند که، هرگز آن دفترچه را نمیخوانند. در نتیجه بهرهای بسیار سطحی از آنهمه امکاناتی میبرند که آن وسیله میتوانست در اختیارشان قرار دهد. اما بعضیها خورهی جستجو، امتحان شیوههای جدید و یافتن امکانات بیشتری هستند- که ممکن است آن وسیله داشته باشد- در نتیجه زیر و بَمِ آن دفترچه را مو به مو و خط به خط میخوانند و تمام امکانات آن وسیله را به خدمت خود درمیآورند. جهان پاداشها و امکاناتش را برای این گروه ارزانی میدارد.
به شخصه تلاش میکنم با دوربین سفر به دور آمریکا، تمرینات ستارهی قطبیام را انجام دهم، به وسیلهی درک آگاهیها «چگونه فکر خدا را بخوانیم در قرآن»، آگاهانه تلاش میکنم به وسیلهی «صدق بالحسنی»، به مدارهای بالاتری هدایت شوم تا، طبق وعدهی «فسنیسره للیسری» خداوند، آسان بشوم برای آسانیها. تا ثروت، برکت، سلامتی و عشق، مشتاق همراهی با من بشود.بنابراین به همه دوستانم که هنوز نمیدانند از کجا و چگونه وارد مسیری شوند که، امکانات جهان را به خدمتشان در میآورد، به نظر من، قدم اول دوره ۱۲ قدم، بهترین شروع است.یک تمرین برای جهتدهیِ آگاهانه به کانون توجههدف این قسمت از برنامه سفر به دور آمریکا، تمرینی عملی است برای، تمرکز بر نکات مثبت و «صدق بالحسنی شدن».سوال:با دقت، برنامهی سفر به دور آمریکا را از اولین قسمت تا قسمت ۳۱ ام، مجدداً ببینید. سپس در بخش نظرات این صفحه، بنویسید:کدام قسمت از «برنامه سفر به دور آمریکا»، برای شما جذابتر بود و با ریزبینی، دلایلی را توضیح دهید که، موجب شده آن قسمت برای شما زیباترین قسمت باشد.درباره نوشتن چراییها سخاوت به خرج دهید و به این شیوه، چشم، گوش، زبان، قلم و در یک کلام، ظرف وجودتان را پذیرای زیباییها و برکتهای بیشتر نمایید.ضمناً میتوانید علاوه بر این صفحه، نظر خود را در بخش نظرات آن قسمت از سفرنامه که انتخابتان بوده نیز، به عنوان ردپایتان، درج کنید. اما در نظر داشته باشید که فقط نظرات این صفحه در مسابقه، شرکت داده میشوند.منتظر خواندن نظرات زیبای شما هستیم.سایر قسمت های سریال سفر به دور آمریکا
این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.
https://tasvirkhani.com/fa/wp-content/uploads/2019/08/abasmanesh-7.jpg8001020گروه تحقیقاتی عباسمنش/fa/wp-content/uploads/2015/12/logo-with-title-340x85.pngگروه تحقیقاتی عباسمنش2019-08-09 08:10:202024-07-31 11:45:42سفر به دور آمریکا | قسمت ۳۲
اگر میخواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، میتوانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.
و خدایی که استاد عباسمنش را سر راه من قرار داد که بودن در سایت توحیدیاش مرا به منبع اصلی خودم وصل میکنه و غرق در شادی و شعف میشم.
بشنو از نی چون حکایت میکند و زجداییها شکایت میکند
کز نیستان مرا ببریدهاند در نفیرم مرد و زن نالیدهاند
سینه خواهم شرحه شرحه از فراق تا بگویم شرح درد اشتیاق
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش…
سلام بر استاد توحیدیام و مریم جان شایسته و دوستان نازنینم
شروع سفر از ایالت فلوریدا شهر تمپا بود به سمت ایالت جورجیا و اقامت در استیت پارک زیبای فرانکلین دی روزولت به مساحت 4 هزار هکتار. گشت و گذار از شهر اتلانتا و چرخ و فلک بزرگ اتلانتا، ساختمان CNN و نمایندگی مرسدس بنز، خانه پرندگان، باغ پروانهها و بعد غذا خوردن در بهترین رستوران ایرانی.
مقصد بعدی ایالت North Carolina و اقامت درنشنال پارک زیبا به نام Great Smoky Mountains National Park پربازدیدترین نشنال پارک امریکا که نصفش توی ایالت North Carolina و نصفش هم در ایالت Tennessee هست. و دعوت همسایه به مناسبت جشن Fourth of July.
مقصد بعدی ایالت Tennessee و توقف در ویزیتورسنتر و خوردن ته چین مرغ و دیدن آهوی زیبا در جنگل بسیار زیبا ورودی ایالت Tennessee
ایالت Pennsylvania: اقامت در استیت پارک Ohiopyle . بازدید از معماری فوقالعاده زیبای Fallingwater خانه آبشار فرانک لوید رایت و اقامت کوتاه در شهر پیتسبورگ و آشنایی با خانم کتی.
مقصد بعدی: ایالت نیویورک
Well come to New York
اقامت در شهر Buffalo
و 28 min تا Niagara Falls
خرید نقاشی زیبای آبشار نیاگارا توسط مایک و عکسهای پدروپسری مایک و استاد
خوردن توتهای خوشمزه نیاگارا
رفتن تو دل آبشار نیاگارا و عکس گرفتن و شادی کردن و رقصیدن و دیدن رنگین کمان زیبا
دیدن سنجاب کوچولوی سیاه بامزه و مرغان دریایی و غذا دادن به آنها
خرید از فروشگاه Duty Free – بیسکوییت پرزیدنت ترامپ
خرید لیوانهای نیاگارایی
سوار شدن در قایق و رفتن تو دل آبشار
رفتن به سمت Farm Market زیبا و در مسیر لذت بردن از باغچه زیبای خانم بورلی با گلهای زیبای لیلی و مجسمه حضرت مریم و خوردن قهوه با شیر محلی و صبحانه لذیذ و خریدن کلی خوراکیهای خوشمزه از Farm Market.
و در آخر هم لذت بردن از صحبتهای خودمونی استاد عباسمنش و مریم شایسته عزیز و شنیدن صدای سکوت شب و جیرجیرکها.
من همه قسمتهای این سفرنامه رو دوست داشتم و باهاش تجسم کردم و عشق ورزیدم و زندگی کردم با هر قسمتش. عاشق این کشور و مردم بینهایت خدایی و خونگرمش شدم. چقدر آزادی این کشور رو تحسین میکنم. چقدر مردم شاد و مهربونی دارن که جلوی دوربین مریم جان فقط لبخند میبینی و بس.
اما قسمتهای مربوط به آبشار نیاگارا رو من بارها و بارها دیدم و لذت بردم و روحمو تا اونجا پرواز دادم. هیچ وقت از دیدن صحنههای این آبشار سیر نشدم.
هیچ مرزی وجود نداره بلکه موضوع یک انتخاب است و ایمان داشتن به این انتخاب.
یک زمانی تو انتخاب کردی که ایران به دنیا بیایی و الان انتخاب کردی که بری امریکا زندگی کنی و موضوع همین قدر ساده است.
پیام نیاگارا برای من این است:
که فقط خودت باش. آزاد و رها باش. قید هر محدودیتی که آدمها درست کردهاند رو بزن و راه خودت رو برو. راهی که بهش علاقه داری و بهت احساس زنده بودن میده.
عاشقتم مریم عزیزم که اینقدر با عشق برامون فیلم میگیری و اون عشق به کارت رو از پشت قاب دوربین حس میکنم.
خیلی دوستت دارم و ممنونم ازت عزیز دلم که این کشور دوست داشتنی و مردمش رو بهمون معرفی میکنی تا اون پیشزمینه ها و باورهای مخربی که تو ذهنمون در مورد امریکا بود فرو بریزه و عشق و محبت جاش رو بگیره.
مریم جان با ما چه کردی که از دیدن پرچم زیبای امریکا اون بالا هم ذوق سراسر وجودمو میگیره.
همین چند روز پیش برای جلسهای رفته بودم سازمان مرکز استان و وقتی جلسه تموم شد اومدم طبقه پایین با همکارم تو سالن داشتیم صحبت میکردیم که یهو چشمم خورد به پرچم امریکا که جلوی در ورودی سالن رو زمین نقاشی شده بود تا چند لحظهای ماتم برد اولش ذوق کردم که پرچم امریکا رو دیدم و بعد میخکوب شدم روی زمین که ما داریم به کجا میریم. من موقع اومدن داخل اصلا حواسم نبود و ندیده بودم.
یادم افتاد که شما رفته بودین فک کنم پارکی جایی بود دقیقا یادم نیست بعد پرچم ما درست هم ردیف پرچم بقیه کشورها اون بالا بالاها نصب شده بود و اینجا پرچم این کشور دقیقا زیر پای مراجعین بود و موقع رفتن حواسمو کاملا جمع کردم که مبادا زیر پام بره تیکهای از این پرچم زیبا.
عاشقتونم استاد عزیزم که خونهای برامون ساختید با عشق که پایههاش با توحید بنا شده و همه آدمهای اینجا هم توحیدیاند و عاشق و آدم هیچ وقت احساس غریبگی نمیکنه باهاشون.
و در راس همه اینهاشما استاد عزیز و مریم جان هستید الگوی توحیدی همه ماها.
وقتی اون نقطه ابی رنگ رو کنار اسمم دیدم خیلی خوشحال شدم
ممنونم از شما دوست عزیز بابت نوشتن کامنت زیباتون
ان شالله فرزندانتون هر جا که هستن خدا حافظ و نگهدارشون باشه
هم فرکانسی عزیز! سفر درون خیلی وقته آغاز شده و قدمهاشو داریم برمیداریم. از روزی که تصمیم به تغییر گرفتی سفرت رو آغاز کردی. سفری که انتها نداره. ممکنه خستگی داشته باشه یا ناامیدی ولی میشینی استراحت میکنی و باز دوباره ادامه میدی
اونقدر این سفر خودشناسی رو ادامه میدی تا به شناخت خدا برسی. همه چیز همینه شناخت خود و شناخت خدا. اونوقت دیگه خستگی راه هم برات لذت بخش میشه…
ممنون از شما که با نوشتن کامنتتون باعث شدین که من برگردم و دوباره کامنت خودمو بخونم. مخصوصا اون پیام آبشار نیاگارا رو.
فقط خودت باش. آزاد و رها باش. قید هر محدودیتی که آدمها درست کردهاند رو بزن و راه خودت رو برو. راهی که بهش علاقه داری و بهت احساس زنده بودن میده.
به نام خدایی که این جهان زیبا رو خلق کرد
و خدایی که استاد عباسمنش را سر راه من قرار داد که بودن در سایت توحیدیاش مرا به منبع اصلی خودم وصل میکنه و غرق در شادی و شعف میشم.
بشنو از نی چون حکایت میکند و زجداییها شکایت میکند
کز نیستان مرا ببریدهاند در نفیرم مرد و زن نالیدهاند
سینه خواهم شرحه شرحه از فراق تا بگویم شرح درد اشتیاق
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش…
سلام بر استاد توحیدیام و مریم جان شایسته و دوستان نازنینم
شروع سفر از ایالت فلوریدا شهر تمپا بود به سمت ایالت جورجیا و اقامت در استیت پارک زیبای فرانکلین دی روزولت به مساحت 4 هزار هکتار. گشت و گذار از شهر اتلانتا و چرخ و فلک بزرگ اتلانتا، ساختمان CNN و نمایندگی مرسدس بنز، خانه پرندگان، باغ پروانهها و بعد غذا خوردن در بهترین رستوران ایرانی.
مقصد بعدی ایالت North Carolina و اقامت درنشنال پارک زیبا به نام Great Smoky Mountains National Park پربازدیدترین نشنال پارک امریکا که نصفش توی ایالت North Carolina و نصفش هم در ایالت Tennessee هست. و دعوت همسایه به مناسبت جشن Fourth of July.
مقصد بعدی ایالت Tennessee و توقف در ویزیتورسنتر و خوردن ته چین مرغ و دیدن آهوی زیبا در جنگل بسیار زیبا ورودی ایالت Tennessee
ایالت Pennsylvania: اقامت در استیت پارک Ohiopyle . بازدید از معماری فوقالعاده زیبای Fallingwater خانه آبشار فرانک لوید رایت و اقامت کوتاه در شهر پیتسبورگ و آشنایی با خانم کتی.
مقصد بعدی: ایالت نیویورک
Well come to New York
اقامت در شهر Buffalo
و 28 min تا Niagara Falls
خرید نقاشی زیبای آبشار نیاگارا توسط مایک و عکسهای پدروپسری مایک و استاد
خوردن توتهای خوشمزه نیاگارا
رفتن تو دل آبشار نیاگارا و عکس گرفتن و شادی کردن و رقصیدن و دیدن رنگین کمان زیبا
دیدن سنجاب کوچولوی سیاه بامزه و مرغان دریایی و غذا دادن به آنها
خرید از فروشگاه Duty Free – بیسکوییت پرزیدنت ترامپ
خرید لیوانهای نیاگارایی
سوار شدن در قایق و رفتن تو دل آبشار
رفتن به سمت Farm Market زیبا و در مسیر لذت بردن از باغچه زیبای خانم بورلی با گلهای زیبای لیلی و مجسمه حضرت مریم و خوردن قهوه با شیر محلی و صبحانه لذیذ و خریدن کلی خوراکیهای خوشمزه از Farm Market.
و در آخر هم لذت بردن از صحبتهای خودمونی استاد عباسمنش و مریم شایسته عزیز و شنیدن صدای سکوت شب و جیرجیرکها.
من همه قسمتهای این سفرنامه رو دوست داشتم و باهاش تجسم کردم و عشق ورزیدم و زندگی کردم با هر قسمتش. عاشق این کشور و مردم بینهایت خدایی و خونگرمش شدم. چقدر آزادی این کشور رو تحسین میکنم. چقدر مردم شاد و مهربونی دارن که جلوی دوربین مریم جان فقط لبخند میبینی و بس.
اما قسمتهای مربوط به آبشار نیاگارا رو من بارها و بارها دیدم و لذت بردم و روحمو تا اونجا پرواز دادم. هیچ وقت از دیدن صحنههای این آبشار سیر نشدم.
هیچ مرزی وجود نداره بلکه موضوع یک انتخاب است و ایمان داشتن به این انتخاب.
یک زمانی تو انتخاب کردی که ایران به دنیا بیایی و الان انتخاب کردی که بری امریکا زندگی کنی و موضوع همین قدر ساده است.
پیام نیاگارا برای من این است:
که فقط خودت باش. آزاد و رها باش. قید هر محدودیتی که آدمها درست کردهاند رو بزن و راه خودت رو برو. راهی که بهش علاقه داری و بهت احساس زنده بودن میده.
عاشقتم مریم عزیزم که اینقدر با عشق برامون فیلم میگیری و اون عشق به کارت رو از پشت قاب دوربین حس میکنم.
خیلی دوستت دارم و ممنونم ازت عزیز دلم که این کشور دوست داشتنی و مردمش رو بهمون معرفی میکنی تا اون پیشزمینه ها و باورهای مخربی که تو ذهنمون در مورد امریکا بود فرو بریزه و عشق و محبت جاش رو بگیره.
مریم جان با ما چه کردی که از دیدن پرچم زیبای امریکا اون بالا هم ذوق سراسر وجودمو میگیره.
همین چند روز پیش برای جلسهای رفته بودم سازمان مرکز استان و وقتی جلسه تموم شد اومدم طبقه پایین با همکارم تو سالن داشتیم صحبت میکردیم که یهو چشمم خورد به پرچم امریکا که جلوی در ورودی سالن رو زمین نقاشی شده بود تا چند لحظهای ماتم برد اولش ذوق کردم که پرچم امریکا رو دیدم و بعد میخکوب شدم روی زمین که ما داریم به کجا میریم. من موقع اومدن داخل اصلا حواسم نبود و ندیده بودم.
یادم افتاد که شما رفته بودین فک کنم پارکی جایی بود دقیقا یادم نیست بعد پرچم ما درست هم ردیف پرچم بقیه کشورها اون بالا بالاها نصب شده بود و اینجا پرچم این کشور دقیقا زیر پای مراجعین بود و موقع رفتن حواسمو کاملا جمع کردم که مبادا زیر پام بره تیکهای از این پرچم زیبا.
عاشقتونم استاد عزیزم که خونهای برامون ساختید با عشق که پایههاش با توحید بنا شده و همه آدمهای اینجا هم توحیدیاند و عاشق و آدم هیچ وقت احساس غریبگی نمیکنه باهاشون.
و در راس همه اینهاشما استاد عزیز و مریم جان هستید الگوی توحیدی همه ماها.
سلام بر بانو لیلا توسلی عزیز
وقتی اون نقطه ابی رنگ رو کنار اسمم دیدم خیلی خوشحال شدم
ممنونم از شما دوست عزیز بابت نوشتن کامنت زیباتون
ان شالله فرزندانتون هر جا که هستن خدا حافظ و نگهدارشون باشه
هم فرکانسی عزیز! سفر درون خیلی وقته آغاز شده و قدمهاشو داریم برمیداریم. از روزی که تصمیم به تغییر گرفتی سفرت رو آغاز کردی. سفری که انتها نداره. ممکنه خستگی داشته باشه یا ناامیدی ولی میشینی استراحت میکنی و باز دوباره ادامه میدی
اونقدر این سفر خودشناسی رو ادامه میدی تا به شناخت خدا برسی. همه چیز همینه شناخت خود و شناخت خدا. اونوقت دیگه خستگی راه هم برات لذت بخش میشه…
ممنون از شما که با نوشتن کامنتتون باعث شدین که من برگردم و دوباره کامنت خودمو بخونم. مخصوصا اون پیام آبشار نیاگارا رو.
فقط خودت باش. آزاد و رها باش. قید هر محدودیتی که آدمها درست کردهاند رو بزن و راه خودت رو برو. راهی که بهش علاقه داری و بهت احساس زنده بودن میده.