سفر به دور آمریکا | قسمت ۳۲ - صفحه 77 (به ترتیب امتیاز)

سلام به استاد عزیزم و بانو شایسته جانم

من واقعا نتونستم یکی از فایل ها رو انتخاب کنم هر کدوم از فایل ها به نحوی باورها و آگاهی من بهتر و زیباتر کرد هدایت خدا را به چشمم دیدم لمس کردم هدایت خدا خیلی عمیقه فقط باید باور کرد تو فایل ها کاملا مشخصه

شما تصاویری رو نشون دادید که اصلا نمیدونستم وجود دارند فکر میکردم فقط تو عکس هاست و من نمیتونم ببینمشون من بهشون دسترسی ندارم انقدر ذهن من محدود بود ولی کم کم من خودم رو لحظه به لحظه میدیدم هر جا که میرفتین

شما خدای بزرگ و قدرتمند رو به من نشون دادین

جهانی که سرتاسر فراوانی و زیبایی هست رو نشون دادین که تا قبل باور نمیکردم انقدر جهان ما بزرگ باشه

شما رابطه ایی از خودتون نشونم دادین که رهایی توش موج میزد کاملا میشه خدارو توی تمام وجودتون دید و چقدر جریان این هماهنگی زیباست

اون رودخونه زیبا که نمیدونم چطور توصیفش کنم جریان زندگی من هم میتونه انقدر زیبا و روان باشه

آهوی زیبا که وقتی توسط دوربین شما شکار شد رو دیدم اشک های من همینطور میومد میگفتم وای خدا من آهو دارم میبینم این همه سرسبزی مگه میشه وجود داره مگه نمیگفتن بهشت این شکلی خوب این الان بهشت نیست پس چیه ؟!

رفتن به خونه اون خانم و معاشرت با ایشون و مادرشون خیلی لذت بخش بود انگار منم کنارتون بودم و داشتم حصار های دورم باز میشدن

دیدن خانه ابشار معرکه بود همش میگفتم این تلفیق چطور میشه خدای من وقتی با روحت یکی بشی وقتی قدرت خودت رو بشناسی ببین چی خلق میکنی

خرید کردن شما و این همه تنوع محصولات تر و تمیز و حتی خونگی نمیدونین چه لذتی داشت و برخورد عالی همه با شما سرشار از عشق بود خانم شایسته شما یه باور خوب به من یاد دادین اینکه “همه در برخورد با شما وجه زیباشون رو نشون میدن ” حتی اون ترس برخورد با آدم هایی که هم زبونت نیستند رفع شد

دیدن ابشار نیاگارا با اون وسعت انقدر حس میکردم که منم اونجام که وقتی خانم شایسته با دوربین رفتن زیر ابشار منم داشتم قطرات پر فشار آب رو حس میکرد

حتی دیدن تصاویر بدون لباس استاد باعث شد اون باور مذهبی من شکسته بشه که تو خانواده ما اصلا من مرد بدون لباس حتی اینکه دکمه پیراهنش باز باشه ندیده بودم و اگر میدیدم توجهم سمتش میرفت و اذیت میشدم حتی به شریک عاطفیم سر این موضوع گیر میدادم

شما دارین با ما چه میکنین از همه لحاظ دارم تغییر میکنم حتی موضوعاتی که اصلا فکر نمیکنی مهم باشن ولی یه جا میبینی داری اذیت میشی و چون فکر نمیکنی مهم باشه بهش توجه نمیکنی ولی همین ها آشغال زیر مبل هستن

میخوام به خودم بگم اول انقدر زندگی رو جدی نگیرم که از مسیرم دور بشم ذهنم رو فقط به سمت مثبت هدایت کنم فائزه فقط فقط خودت مهمی همیشه خودت باش جهان خود به خود با تو هماهنگ میشه

نمیدونم چطور سپاسگذار خداوند باشم

ممنون استاد عزیزم و بانو شایسته جانم ???

در پناه ایزد یکتا