باورهایی قدرتمندکننده درباره خداوند

با سلام خدمت استادان عزیزم قربونتون برم من عاشقتونم شما معجزه ی زندگی منید

سلام ب تمام دوستان عزیزم در این مسیر توحیدی و خودسازی

دو روز دارم کامنت های این صفحه رو میخونم یاد ماهای اول میافتم ک با استاد و این سایت بهشتی آشنا شدم چقدر حس خوبی بود انگار گنج پیدا کرده بودم خدا رو پیدا کرده بودم وای وقتی فهمیدم خدا ب ما الهام میکنه اصلا ی حالی نگم براتون ک رو ابرها بودم هر چقدر میگزره انگار برای ذهن طبیعی میشه ناخودآگاه از خدا سوال میکنی و بعدش هدایت میشی عادی شده میدونید این چیزهایی ک من میگم درک العان م نسبت ب قبل هدایت ها هم برامون عادی و طبیعی شده دیگه اون شور و شوق نبود سپاسگزاری می‌کنم اما میخوام بگم اون ذوق اون شور ک وای خدا با من حرف میزنه خدا منو هدایت میکنه نبود وقتی این کامنت ها رو خوندم ب یاد اون روزها میافتم بیاختیار اشک میریزم ک خدایا چقدر وقتی مثلا ی چیزی برامون عادی میشه طبیعی میشه کم سپاسگزاری می‌کنم دیگه قلبی و عمیق نیست انگار خدا وظیفه شه دیگه دلم برای اون شکر گزاری های خالص اون هیجانات اون دیدن خدا تو زندگیم تنگ شده العان دوباره دارم ب اون حس ها بر میگردم ک واقعا با هیچی عوض نمیشه العان خیلی چیزها دارم ک اون موقع یک صدم ش نبود زندگی العانم آرزوی اون موقع م بود اما اون حس ها خالص خالص بود واقعا بدون هیچی میتونی با خدا عشق بازی کنی خالص بدون هیچی خیلی لذت بخش‌ با خدا بودن و ببینی خدا رو ببینی تو لحظه لحظه زندگیت راحت نگزری از چیزی برای کوچکترین نشونه ها ذوق کنی خدای من چقدر عاشق خالص با خدا عشق بازی کردن هستم

حالا هدایت من برای نوشتن چی بود یکی از بچه نوشته بود باور ب اینکه خدا بیشتر از ما دوست داره ب خواسته هامون برسیم این باور ی زنگ زد تو گوش من گفتم خدایا من با این باور خیلی مقاومت دارم اخه از بچگی از زمانی ک فکر کنم اول من این باور ک خدا برای ما هیچی نمیخواد خدا با ما لج خدا برای ما نخواسته الا آخر بودم بعد دست پا دراوردم یعنی ببینید چقدر من با این باور مقاومت دارم بعد از سال ها ب خدا میگم خدایا من چطوری این و برای ذهنم منطقی کنم ک تو بیشتر دوست داری من و ب خواستهام برسونی یعنی دقیقا بر خلاف باور قبلی خدا گفت خب برو بنویس تا بهت بگم و من گفتم چشم سرورم و شروع کردم ب نوشتن ک خدا بهم منطق بده

خدا

تو از بچگی زیاد شنیدی و این طوری ساخته شده ولی خدا وکیلی تو طی کل زندگیت چقدر هر چی ک خواستی خدا بهت داده خیلی خیلی بارها جونم و نجات داده بارها ابرو مو خریده نعمت هایی ک میگفتن نمیشه بهم داده کی داده خدا من از خدا درخواست میکردم و خدا بهم میداد پس چطور می‌گی خدا برای ما نمیخواد

چون آدم هایی ک مسیولیت زندگی شونو نمیپذیرن و میخوان برگی در باد زندگی کنند یه کس دیگه براشون فکر کنه ی کس دیگه نون و آب بهشون بده چشم شون دنبال دست بقیه باشه کار و زجر میدونند هیچ کار نکردن براشون لذت بخش میخوان دنبال هر راه خلافی برن دست ب هر کاری بزنند مثلا برای رسیدن ب خواسته هاشون همه رو دور بزنند تا ب خواسته هاشون برسن و این چون با قوانین خدا هم راستا نیست نمیرسن ب هدف شون الکی ی مسیر و ی مدت بدون نتیجه ادامه میدن ب هیچی نمیرسن بعدش میان همه رو میندازن گردن خدا میگن خدا برای ما نخواسته ثروتمندان شانس دارند خدا دار هستن ما هیچی نیستیم ب همین دلیل ساده میشه منطقی کرد ک آقا جان ما مسیول زندگی مون هستیم حتی ما خودمون با اختیار خودمون تصمیم گرفتیم پا بزاریم تو این کره خاکی تا تجربه کنیم اما تا ب ی مسیله کوچیک برخوردن اصلا دنبال راه حل نبودن واقعا راست میگه خدا من العان ک فکر می‌کنم ب خانواده م چون تمام این باورها اول از خانواده شکل می‌گیرد میبینم همینه واقعا سریع جا میزدن مثلا مامان خودم فکر کنم چندین و چند بار مغازه های مختلف زد تو هیچ کدوم موفق نشد فقط ضرر رو ضرر بعد ب جای اینکه مسیله رو حل کنه میگفت این کار جواب نمیده میرفت تو ی کار دیگه و همچنان هم ادامه داره همش هم برمیگرده ب عوامل بیرونی فقط نمیخوان زیر بار مسیولیت برن میخوان بندازن گردن دولت نمی‌دونم خدا هر چیزی جز خودشون العان با همین نوشتن فهمیدم ریشش فقط ب کمبود عزت نفس برمیگرده چون خودت و کوچیک و کم و ناکافی میدونی میترسی چون می‌گی اگر ی مسیله پیش بیاد نتونم حل کنم چی پس نمیخوای مسیولیت بپذیری میای خودت و قربانی میکنی می‌گی خدا برای من نخواسته تو تمام این نوشته فهمیدم

چطور میشه این باور و برای ذهنم منطقی کنم چطور تو خیلی از خواسته هایی از خدا خواستم شد اما بعضی هاش ک از پس ذهن بر نمیای بخاطر اینکه ذهن زورش نیاد راحت میندازه گردن خدا

خدا بیشتر از من می‌خواد ب خواسته هام برسم در صورتی ک منم بخوام در صورتی ک هم جهت بشم با خدا باورهای هم جهت داشته باشم تمام اون آدم ها با هزار جور باور اشتباه اومدن انداختن گردن خدا حالا ک من خدا رو صدهزار مرتبه شکر آگاه تر شدم با هدایتم ب قوانین چرا من بپذیرم

مگه من خالق زندگیم نیستم خدا ک ی قدرتی ب من داده مثل ذهن ک من میتونم باهاش هر کاری کنم میتونم ازش سواری بگیرم میتونم سواری بدم ک منو بکشونه تا قعر جهنم خوب میام آگاهانه جوری باهاش کار می‌کنم ک هر چیزی ک خواستم و خلق کنم پس خدا بیشتر از من می‌خواد ب خواسته هام برسم فقط من باید ب قدرتی ک خدا بهم داده ایمان قلبی پیدا کنم و نپذیرم اره ربطی ب چندین و چند سال رو خودت کار کردن نداره ربط ب این داره ک تو میتونی همیشه بهتر و بهتر بشی ظرف وجودت و بزرگ‌تر کنی تا بتونی کنترل این ذهن و ب دست بگیری و این مسیر تا زمانی ک فرصت زندگی کردن داری ادامه داره نمیتونی بگی این باور درست شد تموم شد یا چرا درست نمیشه میتونی بازم با منطقی هی بهتر و بهترش کنی

بهترین باوری ک من نسبت ب خدا دارم و از بچگی با من بوده اینه ک خدا هواسش ب من هست من چون تو بچگی تضاد زیاد داشتم و تنها بودم خدا رو شکر ناخودآگاه بیشتر ب سمت خدا میرفتم یعنی با خدا همیشه حرف میزدم و این دوست بودنم با خدا همیشه بود ک خدا هواسش ب من هست و البته نااگاه تر از العان یعنی ناخودآگاه بود اما هر چقدر بیشتر خودم و شناختم الهامات و درک کردم فهمیدم ک همیشه خدا با من بوده و همیشه کمکم کردن همیشه دست مو گرفته خب پس خدا بیشتر از من می‌خواد ب خواسته هام برسم

خدایا شکرت تنها تو را میپرستم و تنها از تو یاری میجویم تو هر لحظه با منی در درون منی و هر لحظه داری با من حرف می‌زنی الهی شکرت عشقم ک هیچ وقت تنهام نزاشتی و رفیق نیمه راه نیستی تو تنها کسی هستی ک میشه بهت تا آخرش تکیه کرد تو کافی کافی هستی برای من این برام منطقی و ثابت شده خدایا هیچ وقت هیچ وقت منو ولم نکن دستم و محکم بگیر نزار از مسیر دور بشم من میخوام تا لحظه مرگم با تو باشم خدای من چطور سپاسگزار این همه عشق و مهربونی ت بشم ای رب قدرتمندم

عاشقتم استاد عزیزم شما خواستی من بودید ک خدا ب من داد بخاطر همین میگم من هر چی بخوام خدا بهم میده من از خدا از بچگی میخواستم ک کاشکی زمان پیامبر ها بودم و خدا در همین زمان من و ب پیامبر زمانه هدایتم کردم الهی شکرت از دور دست مهربونت و میبوسم و بینهایت ازتون سپاسگزارم از استاد شایسته عزیزم بینهایت سپاسگزارتون هستم با صمیم قلبم