نقش «باور و انگیزه» در بروز توانمندی ها

به نام خداوند بخشنده و مهربان

با سلام و احترام

اول از خداوند که من رو به این مسیر هدایت کرد و و دوما از استاد عزیز سپاسگذارم بابت تک تک فایل های سایت ،که با هر بار گوش دادن و تمرکز کردن روی این آگاهی های نابی که انتقال میدین یک در معرفت جدید در قلبمون باز میشه و با یک جمله ای که شما بیان میکنین چندین یادآوری فوق العاده میاد تو قلبم و خرسند میشم که با تکرار این یاداوری ها به امید الله بتونم این آگاهی هارو درونی تر کنم و در زندگی به کار ببندمشون انشالله

هرچی ساده اس خیلی خوبه! هر چی که اسون و لذت بخش و شاد باشه یعنی در مسیر درسته، سفری که شروعش با سختی و غم باشه پایان خوبی نخواهد داشت.

انگیزه: دلیل اینکه انسان های موفق تو یه سنی به بعد دیگه اون نتیجه ها رو دوباره تکرار نمیکنن به خاطر نبود انگیزه اس

وقتی ادم به یه سری اهداف میرسه دیگه رسیده و انگیزش کمتر میشه برای رقابت و برای رکورد زدن و از یه جایی به بعد یه جور پختگی و فروکش کردن احساسات اتفاق میفته

اینکه انگیزه کم میشه خوب یا بد نیست مهم اینه طرف خودش انتخاب کنه که کدوم رو میخواد، اگه یه فردی در سن 70 سالگی همون انگیزه ای رو داشته باشه که یه جوان 20 ساله داره حالا تو هر هدفی ، میتونه به بالاترین سطح اون هدف برسه،

یکی از مهمترین عوامل ایجاد انگیزه همان باور هاست، وقتی رسیدن به خواسته ای رو باور کنیم انگیزه پیدا میکنیم که براش قدم برداریم و کاری انجام بدیم ،

خیلی از مواقع انگیزه هارو کمبودها به وجود میارن، به همین دلیل خیلی از موفقیت ها وقتی شکل گرفته که طرف تو کمبود بوده، انگیزه از تضادها و ناخواسته ها ایجاد میشه و بعدش باور اینکه میشه و میتونم ،مارو به حرکت وامیداره، هم نیاز دارم و هم میدونم که الماس کجاست اینحوری صد در صد عمل میکنم و میرم الماس رو از دل خاک میکشم بیرون

اگر انگیزه هارو بتونیم با باورهای درست ایجاد کنیم و هدف های بلند مدتی رو به تصویر بکشیم و قبل اینکه به خواسته ی اول برسیم خواسته ی بعدی رو مشخص کنیم و انگیزه های معنوی رو هم جز گزینه هامون انتخاب کنیم اونوقته که میتونیم انگیزه رو تقریبا همیشه حفظ کنیم و از یه جایی به بعد که به هدفمون رسیدیم بی انگیزه نشیم ، انگیزه ، شور و شوق ماست در زندگی

باور و انگیزه مکمل هم هستن ،

وقتی یه نفر انگیزه شو برای زندگی کردن از دست میده میمیره ، انگیزه زمانی از دست میره که طرف باور کنه دیگه کاری از دستش بر نمیاد یا دیگه کاری برای انجام دادن نداره

یه زندانی وقتی میتونه از زندان فرار کنه که اولا انگیزه داشته باشه برای ازاد شدن ، و اون بیرون یه چیزی هست که اونو واقعا میخواد و دوما باور کنه که میتونه از زندان فرار کنه و راهی هست برای این کار این موضوع رو تعمیم بدیم به زندگی خودمون ما برای اینکه پاشیم و یه کاری کنیم اولا باید یه انگیزه ای داشته باشیم ، یه تضادی اینقدر مارو اذیت میکنه که تحمل زندگی کردن در اون تضاد رو دیگه نداریم ( در کتاب مورون همسایه میاد میگه این سگ شما چرا اینقدر ناله میکنه طرف میگه یه میخی زیرشه که اذیتش میکنه ، میگه خب چرا بلند نمیشه بره اون طرف میگه حتما اونقدری اذیت نمیشه که از جاش بلند شه و حرکتی بکنه) و هرچقدر این تضاد برای ما دردناک تر باشه میتونه میزان انگیزه مارو بیشتر کنه و هر چه انگیزه ما بیشتر شه اقداممون جدی تر میشه ، چجوری میتونم از تضادهام برای افزایش انگیزه استفاده کنم؟ با اهرم رنج و لذت

مثلا در مورد اضافه وزن

من گفتم الان سی سالمه وضعیت سلامتیم به خطر افتاده ، 40 سالم بشه و بخوام همینحوری ادامه بدم تو اوج جوانی باید همش درگیر دکتر و بیمارستان بشم البته اگه زنده بمونم، هرچقدر هم وضع مالیم خوب باشه حال و سلامتی لازم برای استفاده از اون پول رو ندارم ، هزاران تفریح هستن که به خاطر وزن بالا و مریضی که داره با اون میاد ازش محرومم ، من میخوام توی 40 و 50 سالگی مثل یه جووون 25 ساله سرحال باشم ، زندکی رو خیلی دوست دارم چرا از الان به خاطر یه چیزی که همش دست خودمه خودمو از هزار تجربه هیجان انگیز محروم کنم و اینقدر اینارو با خودم مرور کردم تا خوردن بی مورد هر غذایی به جای لذت داشتن برام احساس بی نهایت بد ایجاد کرد و از غذاهای ناسالمی که سال ها لذت میبردم متفر شدم و به مرور و طبق قانون تکامل عادت های خیلی مناسب تری شکل گرفت و به خاطر همون تصمیم و موندن روی هدف خدا درهاشو برام باز کرد و با اطلاعات بی نظیر قانون سلامتی اشنا شدم و باورم رو بارها تقویت کرد که میشه و اون اضافه وزن وحشتناک تو مدت کوتاهی از بین رفت و سلامتی به بدن من برگشت . تضادی که سال ها درگیرش بودم با انگیزه دادن به خودم از طریق اهرم رنج و لذت و باور اینکه این بار دیگه میشه چون برای هزاران نفر از این طریق شده و منطق فوق العاده کارامد این روش ، از بین رفت و برای من سلامتی خیلی بیشتری اورد چون خیلیا که اضافه وزن ندارن ولی یه سری بیماری ها دارن و اصلا قانون سلامتی رو نمیشناسن شاید هیچوقت سراغش نرن ، من با شناختن این قانون که دلیلش چاقی من بود،نه تنها به وزن مناسبم رسیدم بلکه از الان که جوانم با خیال راحت و با رعایت این قانون اگه بخوام تا 120 سالگی هم میتونم در سلامت کامل زندگی کنم و به لطف الله و اموزه های استاد عزیز دیگه اصلا دغدغه سلامتی ندارم و چه چیزی مهم تر از نعمت سلامتی هست در دنیا.

بی نهایت سپاسگذارم از گروه مقدس عباسمنش برای تمام زحماتشون در انتقال این آگاهی های ناب به ما.

یا حق