همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
سلام استاد گرامی. چقد خوب که سالم و سرحال هستین وخوشحالم که بقول شما الهامات درونیتان خیلی به موقع بود. امروز که توی کانال تلگرام اسم فایل رو دیدم واقعأ شوکه شدم چقد نیاز داشتم من به شنیدن اینحرفها. . من آمادگی پذیرش رهنمودهای شما رو داشتم وباجان ودل سعی میکنم ادامه بدم راهو چون جواب مناسب و گرفتم . دوست عزیزی دارم که هفته پیش مشکلی براش پیش اومد و وقتی من با شما اشناش کردم خوشحال شد و دیدم اونم مشتاقه وبا امید به خدا و صحبتهای شما داره از پسش همچنان برمیاد. واما چندروز پیش یکی از آشنایان که انگار روی مدار بدبختیه وصحبتها وتاکیدهاش به مشکلات پشت سرهمش ب اونها اضافه میکنه مثل سابق بقول خودش مشکلات سراریز شدن ومن یه جورایی گاهی بهش میگفتم اینقد تاکید نکن و حتی فایل چرا بعضی افراد بدشانس هستن رو هم براش فرستادم اما برعکس دوستم هیچ گونه واکنش یا علاقه ای به این مبحث نشون نداد یجورایی باوراش نسبت به اوضاعی که توشه خیلی قویه. بقول شما هنوز فکر میکنه جا داره تحمل کنه برا همین نمیخواد تغیر کنه. رشته تحصیلی من مهندسی شیمی محیط زیست هست و بعداز فارغ التحصیلی زمینه کار نبود و خونه نشین شدم و شوهرم تو زمینه کار و بار پیشرفت خاصی نداشت. بعد از تغییر افکارم گامهای مهمی تونستیم برداریم و با این امید که کار برای منم هست دارم تصمیماتی میگیرم. دیشب با همین آشنای فامیلی درکنار هم بودیم بعد از یه سری حرفها راجب شرایط گذشته بهم گفت تو باید خودتو برای شرایط خیلی بد تر از اون آماده کنی زندگی خیلی بالا پایین داره خیلی چیزها هست. واقعأ دلم لرزید و ترسیدم و دیگه هیچی نشنیدم فقط مدام توی ذهنم جملات مثبت و ارامش دهنده تکرار میکردم وبهش گفتم قبلأ خداروشکر خیلی خوب بود والان بهتره و بهترم میشه .وبلافاصله ازش جداشدم. یادم اومد قبلنم این حرفو زیاد ازش شنیدم و بهش عملم میکردم وقتایی که مشکلی پیش میومد ومثلأ میخواست آرومم کنه میگفت اینکه چیزی نیست توباید خودتو برای روزای خیلی سختتر اماده کنی. دیشب وقتی به شوهرم گفتم بهم گفت چرا بهش نگفتی منتظر نباشه چرا از چیزایی که از استاد یاد گرفتی بهش نمیگی کمکش کن تا شرایطشو درست کنه ومن واقعأ مونده بودم چطور به همچین شخصی با این باور قدرتمند به بدشانس و بدبخت بودنش میتونم کمک کنم. امروز هم رفتن مشکل دیروز و حل کنن با این فکر که اگه یه مشکل دیگه برامون پیش نیاد طبق معمول وحالا تماس گرفته که حل نشده هیچ ماشین اجاره ای هم که باهاش رفتن خراب شده. وهمچنان منتظره تا وقتی برگرده ببینه دیگه چی پیش میاد
الان که صدای شمارو گوش دادم باور دارم که نمیشه کسی رو تغییر داد و برای خیلیها فقط خرج کردن انرژیه. ازوقتی شناختمتون خیلی بهتون افتخار میکردم وقبولتون داشتم وجدیدأ به خودمم افتخار میکنم که دوست واستادی مثل شمارو دارم
درپناه خدا شادوسالم باشیم