همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه














با سلام خدمت استاد عزیز و خانم شایسته و دوستان گلم💛💚💛💚💛💚
روز سیزدهم سفرنامه….
من اولین بار نیست که این موضوع رو میشنوم ولی متاسفانه همیشه فراموش میکنم . و نتیجش هم دریافت میکنم و ضربه هایی که میخورم
نمیدونم چرا این میل تغییر دادن دیگران اینقدر شدیده در ما
در صورتیکه وقتی یه بار یه کاری انجام میدیم و میبینیم که نه تنها نتیجه ای نداره بلکه اثر منفی هم به دنبال داره پس چرا دوباره باید انجامش بدیم
واقعا تا حالا چند نفر ادمهای اطراف رو تونستیم تغییر بدیم افکارشون رو زندگیشون رو
اگه فقط یک درصد از گفته های استاد رو بهش عمل میکردیم در زندگی، اونوقت زندگیمون 180درجه با الانمون فرق میکرد.
من بارها و بارها خواستم که خانوادمو تغییر بدم.. اطرافیانم رو…همسرمو تغییر بدم ولی هیچ نتیجه ای نداشته چون زمانی که من دارم انرژی میذارم برا تغییر بقیه از خودم غافل شدم و تمام انرژیمو وقف اونا کردم
آدما باید اشتباه کنن باید سرشون به سنگ بخوره باااااید راه اشتباه رو برررن حتما وگرنه چطور میتونن بفهمن که راهشون اشتباه بوده.
تا اون راه اشتباه رو نرن چطور میتونن بفهمن
و من بارها و بارها خواستم بهشون بگم که راهتون اشتباهه که اینجوری فکر نکن اینجوری حرف نزن این مسیر کاملا اشتباهه….و باعث شده چقدر از هدفم دور بشم و چقد انرژی از دست دادم و چندین روز و حتی چندین هفته به شدت حس و حالم بد بوده و از هدفم دور و دورتر شدم
واقعا تمام صحبتای استاد رو 100درصد قبول دارم چون کاملا و عمیقا تجربه کردم و باور دارم
خداروشکر میکنم که امروز هم این صحبتا برام یادآوری شد..
واقعا با تک تک جملات استاد چقد آرامش میگیرم آرامش محض
که همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم😍😍
که کسی که توی مدار موفقیت و خوشبختی نیست کلللل دنیا هم بخوان نمیتونن تغییرش بدن و برعکس
استاد میگن ما زمانی از زندگیمون لذت میبریم که بپذیریم نمیتونیم سرنوشت کسی رو تغییر بدیم
چقدر مثال سلف سرویس فوق العاده هست چقد قابل فهم و عالیه. همه ما به یک اندازه به نعمت و لذت و شادی و ثروت و آرامش و خوشبختی دسترسی داریم فقط کافیه دست دراز کنیم و اون نعمت رو برداریم 😍😍
که اگه ما برای بقیه دست دراز کنیم و نعمت رو برداریم بهشون ضربه زدیم.
واقعا کی میخوایم این چیزا رو متوجه بشیم…
که درد و رنج و بدبختی نیازه برای انسان نیاااازه….
و نکته طلایی اینکه ما کی و چطور میتونیم به دیگران کمک کنیم؟
با موفقیت و پیشرفت خودمون با الگو ساختن خودمون
کی میتونیم به باور افراد کمک کنیم؟ وقتی که خودمون به ایمان و باور رسیده باشیم
استاد میگن اگه ما عظمت و مهربانی خدا رو درک کنیم خیلی زیبا میتونیم زندگی کنیم و خیلی طبیعی
طبیعی یعنی چی؟ یعنی زندگی پر از نعمت و ثروت و پر از روابط قشنگ و پر از عشق و شادی و خوشبختی و هر چیزی غیر از اینا غیر طبیعی هست
از مشکلات زندگی ننالیم چون مشکلات میان تا به ما بفهمونن که قوانین چیه
و اگه ما باهوش باشیم به مشکلات هم به چشم نعمت نگاه میکنیم چون ما رو زودتر متوجه قوانین میکنن
هر چند که عده ای خیلی زود متوجه میشن و عده ای خیلی دیر
پس اگه خیلی مشتاقیم که به دیگران کمک کنیم برا درک قوانین باااید خودمون مصداق کسی باشیم که به خوشبختی و نعمت و شادی رسیده اون وقت خود فرد میاد و از ما میپرسه و خودش عطش تغییر داره نه اینکه ما بخوایم به زور تغییرش بدیم
و چقدر با جملات آخر عششششق کردم 😍😍
خدایا عاااشقتم.. استاد عزیزم عااشقتم….که اینقدر زیبا گفتین
که ما بییببی اندازه به خدا نزدیکیم بی اندازه و دسترسی داریم به نعمت ها
و اگه باور کنیم و تسلیم باشیم و توکل و ایمان داشته باشیم دریافت میکنیم اینقدرررر راحت دریافت میکنیم که عادیه
انگار نه انگار که معجزه ای رخ داده😍😍
خدایا بینهایت سپاسگزارم که هر روز و هر لحظه داری ما رو هدایت میکنی…
💜💙💜💙💜💙💜💙