همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
به نام خداوند فراوانی ها
روز سیزدهم
امروز برای من روز زیبایی هست دارم تمرین میکنم که در لحظه حال باشم و در این لحظه از هر آنچه که دارم لذت ببرم و شکرگذار خداوند باشم . روز گذشته خداوند باران رحمت الهی را بر سر ما بارید بدون منت و چشم داشت و من تنها وظیفه ای که دارم اینه که شکرگذار باشم .
از وقتی که دارم به صورت مستمر روی فایل ها کار میکنم و بصورت روتین زندگی من درآمده حالم خیلی خوب شده . تبدیل شدم به یک آدم امیدوار چون ایمان دارم که خداوند برای من بهنرینها رو رقم میزنه در زمان مناسب .
دیگه استرس و نگرانی از آینده ندارم چون می دانم خدایی دارم که من روش حساب باز کردم و او پاداش ایمان من رو به خودش میده به من میگه تو قدمهای خودت رو بردار بقیه کارها رو بسپر به من من تورو هدایت میکنم .
همانطور که من رو هدایت کرده به کاری که فضای آرامی داره و من در کنار انجام کارهای روزانه ام روی خودم کار میکنم . به عبارتی در یک فضای ایزوله قرار گرفته ام که فقط تمرکز کنم روی نکات مثبت
با هر کسی صحبت میکنم بصورت ناخودآگاه حرفهام و افکارم مثبت شده حرفهایی که از اعماق وجودم میاد و خودم بهش عمل میکنم .
از خداوند خواستم منو هدایت کنه به سمت کاری که برام آزادی مکان و زمانی به همراه داشته باشه با درآمدی حداقل سه برابر درآمد الانم و باور دارم که در زمان مناسب منو هدایت میکنه و ایده های ثروت ساز به من الهام میشه وقتی ظرف وجودی من بزرگتر از الان بشه .
در پناه حق
سلام استاد گرانقدر
من تجربه این موضوع رو دارم سالها به دنبال تغییر نگاه خانواده ام به زندگی بوده ام و در نهایت بدهکار شدم که تو باعث یکسری از مشکلات ما شدی ولی از یه جایی به بعد تصمیم گرفتم به زندگی خودم برسم و دست از تغییر دیگران بردارم الان حس بهتری دارم هر چند فرصتهایی رو از دست دادم ولی خودش برای من درس بزرگی بوده و وقتی من مسیر موفقیت و آرامش رو طی میکنم خانواده ام هم راه خودشون رو پیدا کردند و راهی رو میرن که فکر میکنن درسته و من به نظرشون احترام میذارم