همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
به نام خداوند وهاب و هدایتگر
سلام به استاد عزیزم و همه دوستان
یکسری فایل ها رو که میبینم به خودم میبالم چون میبینم خیییلی تغییر کردم.این فایل از همون ها بود که وقتی به گذشتم فکر میکنم،نسبت به الان زمین تا آسمون تغییر کردم.قبلا شخصیتی داشتم که همش میخواست کمک کنه،راهنمایی کنه،وقت میذاشتم و کلی اینور و اونور.اما آگاه نبودم به این قانون که تمام اتفاقات زندگیمون رو خودمون با افکار و باورهامون رقم میزنیم. و اگر شخصی نخواد تغییر کنه،هیچ قدرتی برای تغییرش نداریم و برعکس اگر شخصی بخواد تغییر کنه باز هم هیچ قدرتی در مقابلش نداریم.
الان اما هر وقت میخوام برگردم به رفتار قبلی،سریع قانون رو به یاد خودم میارم و سعی میکنم پام رو فراتر از قانون نذارم.سعی میکنم اگر میخوام دلسوزی کنم،اول دلم برای خودم،برای زندگی خودم و برای وقت خودم بسوزه.و انرژیم رو بصرف خودم کنم. امروز اتفاقا یه مورد پیش اومد.قبلا یه سایت رو آورده بودم بالا و صفر تا صدش رو خودم انجام دادم و چه تجاربی که کسب نکردم.امروز یکی از دوستانم گفت یادمه قبلا سایت داشتی،میشه راهنماییم کنی. و من در حد سی ثانیه توضیح دادم و لینک شرکتی که باهاش کار میکردم رو فرستادم و گفتم همه چیز خیلی واضح توی سایت نوشته شده.یه لحظه اومدم بگم که بگو چی میخوای تا برات انجامش بدم.اما سریع ذهنم رو کنترل کردم و گفتم وقتت رو بذار برای بیزنس خودت.اون فرد اگر بخواد رشد کنه،رشد میکنه.من بهتره وقتم رو بذارم برای رشد بیزنس خودم.و مطمئنم اگر میگفتم که خودم کارها رو برات انجام میدم،اون استقبال میکرد،و من خودم رو باید مینداختم توی تنگنا،کلی هم انرژی میذاشتم،کلی هم وقت میذاشتم،آخرش هم هیچی.تازه اگر هم انتظار و ناراحتی پیش نیاد که 100 درصد پیش میاد.
و استاد عزیزم من این نه گفتن رو از دوره مقدس عزت نفس یاد گرفتم.هرجا بدونم خودم به چالش میوفتم،خیلی راحت میگم نه.هرجا هم کاری از دستم بر میاد،بدون چشمداشت انجام میدم.
سپاسگزارم بابت این یادآوری که خییییلی مهمه.
شاد و خوشبخت باشید
سلام به استاد عزیزم
خداروشکر که هدایت شدم به این سایت و این آگاهی های ناب
روز سیزدهم سفرنامه:
یه تجربه در این مورد دارم که باهاتون در میون میذارم.
وقتی که از ته دل از خدا خواستم که هدایتم کنه به سمت ثروت،بصورت تکاملی هدایت شدم به فایل چگونه درآمد خود را در عرض یکسال سه برابر کنیم. و بعدش هدایت شدم به روانشناسی ثروت 1.
چند وقت پیش که هنوز این قانون رو درک نکرده بودم،رفتم پیش یکی از دوستام که خیلی داشت غر میزد که این چه وضعیه و اینطوریه و فلانه و بسانه،گفتم میخای پیشرفت کنی،گفت آره و منم گفتم یه لینک میفرستم ببین.و لینک یوتیوب همون فایل افزایش سه برابری درآمد در یکسال جلسه اولش رو فرستادم.گفتم اگر خودش بخاد فایل های بعدیش رو میره دنبالش و میبینه.
بعد از یه مدت دوباره این فرد رو دیدم و توی مسیر برگشت از باغ بودیم و دیدم دوباره داره غر میزنه. اولش اومدم یکم باهاش صحبت کنم در مورد قوانین که دیدم اصلا راه نداره و بقول قرآن بعضی ها کور و کرند. خلاصه هرچی میگفت من نقضش میکردم و آخرش دیدم به حالت تمسخر داره میگه که آره از اینایی هستی که همش میگن ( ما حالمون خیلی خوبه، ما شادیم،ما فلانیم). همونجا فهمیدم که نباید حتی فکر کرد که میتونیم کسی رو هدایت کنیم.هدایت مخصوص خداونده.و اگر کسی از خدا بخاد،خداوند از بینهایت طریق اون رو هدایت میکنه و همینطور که هیچکسی روی زندگی ما تاثیر نمیتونه بذاره،ما هم این قدرت رو نداریم که بتونیم زندگی کسی رو تغییر بدیم و این قانونه.
ممنونم استاد بخاطر این یادآوری که بسیار هم به موقع بود.
شاد،سلامت و ثروتمند باشید