همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه














به نام خداوند بخشنده و مهربان
یادگار 13
سلام استاد عزیزم و مریم خوبم
همیشه فکرمیکردم اونکه جورکش خانواده و فامیله من تنهام
نگو اون ور دنیا هم امثال من زیاده
وقتی پایه و اساس ی باوراشتباه باشه چه فرقی میکنه کجای این کره خاکی باشی
قبل از عضویت در سایت من شده بودم خیر فامیل
و پدر و مادر خانواده
هرکسی پول قرض میخواست من پرداخت میکردم
و هر کسی هر جای زندگیش لنگ میزد من باید هندل میکردم تا راه بیفته
همیشه میگفتم چون داداشم دستش خالیه نزارم بچه ها اذیت بشن
مگه هزینه دوتا بچه چیه
و هر کاری میکردم تو سن خودشون به هر چی دوست دارن برسن
یا دختر ی داداش دیگم چون دانشجوست بزار هزینه هاش پرداخت کنم جلو دوستاش کم نداشته باشه
بماند که الان همین داداشا چاقو به دست دنبال ریختن خون من هستن چون ی روز گفتم شماها دیگه زیادی پروو شدین ی فکری به حال زندگیتون کنین
من ادم بده شدم چون بهشون بی احترامی کردم و تو روشون وایسادم
یا اقوام چون دیگه رقم پول قرضی بالا میرفت و میگفتم موجودی ندارم شدم ادم بده که خودشو میگیره
یا ی صندوق خانواده که راه اندازی کردم و گفتم چون من وام لازم ندارم اسم خودمو نفر اخر نوشتم و الان موقع دیرکرد در پرداخت قسط تذکر میدم
میگن خودت بده و گفتم ربطی به من نداره
شدم ادم پررو که به خاطر مبلغ ناچیز داره تذکر میده
اوووووه از این سوخت ها زیاد دادم
اما بابت هیچکدامشون ناراحت نیستم و هر چی یادم میاد تک تک مینویسم و از خداوند سپاس گذاری میکنم
که همه این ها چقدر باعث رشد من شدن خداوکیلی
دیگران هیچ تقصیری ندارن
به قول استاد
هرکسی هرجایی که هست دقیقا سر جای دقیق خودشه
و من چقدر عاشق این جمله ام
چقدر جایگاه فعلی من عالیه
و چه جایگاهی بالاتر از اینکه به لطف خدا و به کمک کلام های طلاگونه استاد تو مسیر رشد و پیشرفتم
تو مسیر تیک زدن تک تک خواسته هام
و این چند ماه اخیر چقدر خدارو شاکرم که هر لحظه دارم به جهان هستی خدمت میکنم و باعث پیشرفت و گسترش جهان هستی میشم
وقتی من شغلی دارم که فوق العاده معنوی و با ارزشه و با فروش فقط یک تکه از جنسم به میلیون ها نفر سود میرسونم (از عوامل تولیدی چین یا هر کشور دیگه گرفتع تا عوامل رسوندن بع دست من و عوامل رسوندن به دست مصرف کننده) و باعث میشم رویاهاشون واقعی شه
چه نیازی هست که بخوام زندگی اطرافیانم رو هندل کنم؟؟؟
وقتی روزانه فقط با ی بار بیرون رفتن هزاران خدمت به جهان و خلقش میکنم
هیچ خلایی نمیمونه که من بخوام چیزی رو هندل کنم
وقتی همه چیز رو خداوند دقیق چیده و همه اتفاقات در زمان مناسب و در مکان مناسب رخ میده من کی باشم که بخوام پامو از گلیمم درازتر کنم. و باعث رشد کسی بشم!؟؟؟
یا اصلا چه چیزی یا چه کسی میتونه مهم تر از خود من یا زندگی من باشه که من بخوام وقت بزارم؟؟؟
مگه ادم اصلا از با خدا بودن و توحیدی بودن وقت هم اضاف میاره که بخواد برای اطرافیان وقت بزاره
به نظر من اگه ی شبانه روز حتی 36 ساعت هم باشه من شخصا وقت کم میارم برای سپاس گذاری هر لحظه ای که خدا داره منو هدایت میکنه و نعمت میده
و خدارو بسیار سپاس گذارم که در زندگیم تضادهای فوق العاده ای به من داد تا من الان در این پله و برهه ای اززندگیم باشم که سراسرلذته و سپاس گذاریه
و این خدایی که الان دارمش اگرهم به گذشته برگردم حاضرم هزاران برابر بیشتر از اون تضادها پرداخت کنم تا به این خدا برسم
خدایا هزاران بار سپاس گذارم
خدایا هزاران بار سپاس گذارم
خدایا هزاران بار سپاس گذارم
به نام خداوند بخشنده و مهربان
استاد عزیزم و مریم گلم سلام
ممنون از فایل بی نظیرتون که مث ی پتک قشنگ میکوبه به باورهای مخرب من و اینقدری صداش بلند بود که اگه نتونم خودمو اصلاح کنم قطعا دیگه هیچوقت نمیتونم
استاد قشنگم خیلی ازت ممنونم که با مثال های خیلی خیلی ساده و قابل فهم اینقدر واضح قانون رو بهمون آموزش میدی و واقعا من نوعی اگه نفهمم که دیگه بودن تو این سایت ی مزاحمت برای شماست
قطعا خارج از بحث نیست که من هم زخم خورده این باور اشتباه بودم که اگه به کسی کمک می کنم دارم زندگیشو نجات میدم .
تقریبا دوسال پیش یکی از افراد درجه یک رو اوردم دفترم و بهش شغل دادم گفتم هم کمک هزینه دانشگاهش بشه هم دختره پیش خودم باشه و ازش مراقبت کنم که تو جامعه آسیب نبینه از اینکه حقوق میگرفت و تمامی هزینه های دیگش هم بهش میدادم و حتی هر از گاهی کادوهای گرون قیمت براش تهیه میکردم انصافا اغراق نکردم تا جایی که دیدم نه تنها باعث رشدش نشدم بلکه پنهانی کارهای خودشو انجام میده و چقدر در موقعیت هایی که قرار میگرفتم با رفتارهاش باعث اذیت من میشد
اصلا این ها به کنار
حرف هایی از مادرش به من رسید که هرکی جای من بود تا حالا سکته کرده بود و در شرایطی که من پدرمو از دست دادم رفتارهایی انجام داد که بماند
ی روز خیلی قاطعانه بهش گفتم تو با رفتارهات ی سلام علیک ساده این خانواده رو از بین میبری بهتره برای ادامه خواسته هات سمت من نیای
برام مهم نبود ناراحت میشه یا بعدا خانوادش چی میگن فقط میخواستم مسئولیت الکی که خودم برای خودم تراشیده بودم از بین ببرم و ذهن خودمو آروم کنم
به نظر من چون انسان ها احساساتی هستن و کنترل احساسات ندارن گاها میخوان جایگاه خدارو هم اشغال کنن و از بعد دل رحمی مثلا دارن کمک میکنن
خداروشکر که الان در این مسیر قرار گرفتم جایگاه خودمو میدونم و جایگاه خدارو هم میدونم
خدایی که رشد و پیشرفت منو هم گردن نمیگیره میگه خودت قدم بردار خودت تلاش کن خودت باورهاتو درست کن و به قول استاد در این خان نعمت غرق شو دلیلی نداره مسئولیت رشد دیگران رو هم گردن من بنداره که
با خودم عهد بستم به درجه ای از ثروت برسم که هرکی پرسید از کجا آمد فقط انگشتم ببرم بالا وبگم خدا داده توهم از خدا بخواه
با خودم عهد بستم هرکی پیشرفت منو دید و واقعا دنبالش بود که رشد کنه بگم این آدرس سایت برو توهم مث من وقت بزار باورهات درست کن به هرچی میخوای برس
با خودم عهد بستم به ثروت که رسیدم فقط برای حال دل خودم لذت ببرم و زندگی کنم و اصلا برام مهم نباشه زندگی اطرافیانم چون همون خدایی که این زندگی رو به من داده سر جای خودشه و خدای اوناهم هست اوناهم برن در خونه خدا تا خدا بهشون هرچی میخوان بدن.
و استاد قشنگم با تک تک سلول های بدنم ازت سپاس گذارم که چراغ راه زندگی من شدی بیشتر از رسیدن به خواسته هام نوع رسیدن به خواسته هام برام خیلی خیلی لذت بخشه و من قانونی یاد گرفتم که ی روش ثابت برای رسیدن به هر خواسته ای هست و این روش چقدر معنوی و روحانی هستش و چقدر بیشتر از هر خواسته ای با خدا بودن بهم حال میده و لذت بخشه
خدای مهربونم بسیار سپاس گذارم که اینقدر عاشق منی که منو در این مسیر رشد و پیشرفت قرار دادی
خدای قشنگم رفیق فاب من
بهت قول میدم همیشه باعث افتخارت باشم که همیشه بهم افتخار کنی و به همه ثابت کنم فرصتی که تو بهم دادی به بهترین شکل ازش استفاده کردم.
خدایا شکرت
خدایا شکرت