همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.

بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزی‌های عاطفی، گمان می‌کنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آن‌ها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما می‌آموزد که هیچ‌کس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.

تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمی‌کند، بلکه آرامش و انرژیِ کمک‌کننده را می‌بلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری می‌کند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانس‌های خودش است.

یکی از عمیق‌ترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلف‌سرویس (بوفه) است. استاد عباس‌منش توضیح می‌دهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده می‌دانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظاره‌گر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.

درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک می‌کند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آن‌هاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.

 استاد عباس‌منش تاکید می‌کنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمی‌توانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمی‌دهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه می‌کند. اگر می‌خواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.

زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار می‌گیرید و از نعمات الهی بهره‌مند می‌شوید، خودبه‌خود تبدیل به فانوس دریایی می‌شوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن می‌کند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1282 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «مینا کاشی» در این صفحه: 1
  1. -
    مینا کاشی گفته:
    مدت عضویت: 1531 روز

    سلام بر استاد عزیز و تک‌تک دوستان عزیزم

    روز سیزدهم سفرنامه من

    نمیدونم چرا آدم تا یک موضوعی را میفهمه حالا فقط در حد فهمیدن نه عمل کردن واقعی، دوست داره اینو به همه بگه که اونا هم عمل کنند. من خودم توی اوایل راهم ولی ، خیلی تمایل دارم هر درسی از هر فایلی میگیرم بیام به عزیزانم و کسانی که خیلی برام مهم هستند بگویم . قصد تغییر ندارم چون بارها بارها شده حتی کسانی که ازم سوال پرسیدند و من راه حل گذاشتم و بهشون گفتم ، بعدها شنیدم که آنها همون کار خودشون را انجام دادند. اوایل ناراحت میشدم و فکر میکردم طرف فقط میخواد بیاد و مشکلاتش را بگه و منو غصه دار بکنه و بره و همون کار خودش را بکنه . و فقط میخواد حرفی که زده را بزور مثلا مهر تایید بگیره و اصلا حرف من را یک کلمه هم گوش نکرده.

    جدیدا با گوش کردن به فایل ها حرف میزنم اما قصد تغییر ندارم. ولی با شنیدن این فایل متوجه شدم حتی نباید حرف زد. به قول استاد کسی که بخواد حتما هدایت میشه به وسیله دستان خداوند.

    داستان آشنایی تک تک ما با این سایت و فایل ها هم حکایت همون هدایت خداوند است.

    ” تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی”

    چقدر زیبا استاد گفتند که تمام مشکلات ما تضادهایی هستند برای شناساندن خواسته های واقعی ما. این درس منه این مشکل منه و من تا درسم را نگیرم نمی تونم از این موضوع رد بشم و کسی هم بزور نمیتونه منو از این مشکل در بیاره. و این یک حقیقت قشنگه . ما اگر به یک پروانه در پیله کمک کنیم در حقش دشمنی کردیم و ما مسئول هستیم. اون درد و اون تصاد نیاز برای هدایت هر کس است.

    پس یاد گرفتم هیچ کس را به زور وادار به کاری نکنم هرکسی مسئول زندگی خودش است . ما نه میتونیم زندگی کسی را به خوبی هدایت کنیم نه به بدی.

    و واقعیت همون باورهای هرکسی است که زندگیش را رقم میزند.

    و چه زیبا استاد گفتند که همه ما به یک اندازه از نعمت های خداوند بهره مند هستیم و از این خوان نعمت میتونیم استفاده کنیم. و اگر استفاده نمی کنیم خودمون مسئول خودمون هستیم و داریم به خودمون ظلم میکنیم.

    همون مثال سلف سرویس که خیلی خیلی روشن کرد این موضوع را برای من . چه موقع میتونم به کسی بگویم بیا از این همه غذا استفاده کن ؟ زمانی که خودم توی رستوران هستم و دارم از نعمت ها استفاده میکنم . یعنی من باید خودم به همه چیز برسم با الگوسازی خودم حالا اگر کسی بپرسه میتونم بهش بگم این همه نعمت تو هم بیا استفاده کن. زمانی که کسی ازم بپرسه . زمانی کسی ازم بخواد .

    قوانین هستی بسیار عادلانه است و خدا هم بسیار عادل است و من هم برای تکامل پای به این جهان گذاشته ام و راه را باید طی کنم .

    حالا با دانستن قوانین فرکانسی می دونم خودم خالق زندگیم هستم و خدا به همه ما به یک اندازه نزدیک است . اگر باور کنم اگر ایمان بیاورم دریافت هم خواهم کرد. به همون اندازه که ایمان بیاورم همون اندازه از نعمت بهره مند میشوم.

    و چقدر زیبا میشه زندگی . پر از نعمت پر از عشق و پر از شادی و ارامش پر از ثروت و فراوانی . پر از یکتاپرستی و پر از سعادت و خوشبختی.

    چنین زندگی آرزوست. و با توکل به خدا و هدایت خدا به این فایل های پر از درس به این زندگی می رسیم.

    خیلی خیلی دوستتون دارم♥️

    سپاسگزارم 🙏

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 2 رای: