همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
سلام خدمت شما استاد عزیز و دوستان گرامی فایل رو دیدم به نظر من همینطوره در زندگیم به هر کسی کمک یا خوبی کردم آخرش خودم بد شدم داستان های زیادی در این مورد دارم که بانوشتن نمیشه ابراز کرد ولی مهم اینه که به این قانون پی بردم حتی با وجود اینکه گاهی هم ممکنه بدلیل باور نادرست عذاب وجدان بگیریم که میتونستم به فلانی کمک کنم چرا نکردم بدبخته.گناه داره.اما نباید اسیر این احساسات شد مثل همون فایل به کبوترها غذا ندیم که صددرصد درسته ازصمیم قلب دوستتون دارم
با سلام خدمت استاد عزیز و مهربانم میخواستم بگم که من در زندگیم از موقعی که بچه بودم تا قبل از اینکه با شما وقوانین آشنا بشم همیشه یه حس کمبودی نسبت به این جهان و آدمها و همه چیز داشتم با اینکه از همون بچگی قرآن میخوندم.روزه میگرفتم ومرتب مسجد میرفتم حتی یک بار هم نشد که من این قوانین رو به این زیبایی که شما در فایل های زیباتون گفتید رو از زبان یه حاج آقا یی بشنوم و نخواهم شنید.بینهایت خداوند رو سپاسگزارم که نیازم رو سر راهم قرار داد.وبی نهایت سپاسگزارم بخاطر وجود شما اعتراف میکنم که آشنایی من با شما موقعی شروع شد که یه روزی که خیلی ناراحت و عصبی بودم با موتورم بیرون رفتم به خداومردم هرچیزی سر راهم بود فوش میدادم به یه کوهی بیرون شهر رفتم واز شدت خشم و عقده های زیاد وبیش از حد اینقدر حرف بد به خدا گفتم که بی اختیار شروع به گریه کردم ساعت ها بدون اینکه بدونم واسه چی گریه میکنم یه حسی از درونم گفت که کمبودتو جبران کن و یواش یواش با پیاده که پیش موتورم برگشتم یه شهر مورچه زیبا رو دیدم که موتورم رو بغلش پارک کرده بودم صدها مورچه بدون اینکه حتی کوچکترین برخوردی با هم داشته باشند خار و خاشاک جمع میکردند همون جا گفتم خوش به حالتون.واسه نظم و یکپارچگی و تلاش وبی اختیار دوباره گریم گرفت.بعد چند روزی از این ماجرا با اینکه قبلا تو اینترنت فقط دنبال چیزهایه پوچ می گشتم دنبال روش هایی برای درمان خشم و عقده واز این قبیل فایلها بودم کم کم با اساتید مختلفی آشنا شدم بعد چند مدتی حالم کمی بهتر شده بود که اتفاقی فایل هاتون رو دانلود وگوش می کردم یه حسی بهم گفت این یکی یه کوچولو فرق داشت بیشتر و بیشتر تا اینکه کلا شما رو باور کردم
خدا شاهده از اون موقه که با شما و فایل های رایگانتون آشنا شدم همه چیزم تغییر کرد.ایمانم قویتر شد احترامم بیشتر شد اعتماد به نفسم رفت بالا و…..به جایی رسیدم که به رفتارهای گذشتم خندم میگیره و این از لطف وبرکت پروردگارم و فایل های رایگان استاد عباس منش که نیاز رو برطرف کردی بزرگم کردی به لطف الله و بزرگتر هم خواهم شد( همین که نیاز بزرگ آدم ها رو برطرف خواهی کرد در پروازی)امیدوارم که موفق و سربلند باشی که هستی و خواهی بود