همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم

به نام خدای مهربان

درود و احترام

روز 13/ همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم

اکثر ما ها چوب تلاش کردن برای تغییر دیگران رو خوردیم و منم که زیاد این چوب رو خوردم و خب درس هام رو گرفتم و دیگه سعی کردم نخوام کسی رو تغییر بدم و ارشادگر کسی نباشم. هر چند که استاد عباس منش بارها تاکید دارن که نخواید دیگران رو تغییر بدید ولی خب من هم گوش ندادم و کلی بلا سرم اومد. بنابراین یادم باشه من تا وقتی کسی خودش نخواد تغییرکنه نمیتونم اون رو تغییر بدم . چون هر کسی در جای درستیه که با باورهاش انتخاب کرده و همه ی ما به یک اندازه به خداوند به عنوان منبع نعمت و ثروت نزدیکیم .. چون خداونده که منبعه نعمت و ثروته و شیطان منبع بدی ها و الودگی ها و فقره !!!

و زندگی طبیعی یعنی داشتن دوستان خوب ،، داشتن ثروت و نعمت و سلامتی و برکت.. و اگر کم کم دارم دوستای خوب پیدا میکنم یعنی یه ذره زندگیم داره به سمت طبیعی شدن پیش میزه .. چون احتمالا دارم روی اخساس لیاقتم کار میکنم ..

چون باور عدم لیاقت در ذهن فرد ،، با اون فرد کاری میکنه که مسیر زندگیش در یک مسیر کاملا سخت و ناهموار و تنهایی و مشقت و بی پولی و سختی پیش بره !!! و برعکس باور احساس لیاقت مسیر زندگی فرد رو هموار و اسون و لذت بخش میکنه !!!

پس من زمانی میتونم زندگی افراد رو تغییر بدم که یک الگویی باسم که خودم زندگی خوبی رو از جنبه های مختلف ثروت و سلامتی و روابط تجربه کنم و اگر من خودم ثروت نداشته باشم چطور میتونم راجب پول با دیگران حرف بزنم ؟؟؟ اگر من خودم روابط خوبی نداشته باشم چطور میتونم راجب تغییر رابطه ی دیگر افراد اظهار نظر کنم ؟؟

فرض کنید یکی معتاده و میاد دیگران رو ارشاد و نصیحت میکنه که مواد چقدر تاثیر بدی داره و مواد رو ترک کنید و مثلا سیگار نکشید ،، حالا این درحالیه که طرف خودش غرق درر اعتیاد شده !!! خب مشخصه که حرف ها و نصیحت هاش پوچ و بیهوده و واهیه !!! اتفاقا اگر یک معتاد بره راجب ترک مواد دیگران رو نصیحت کنه ،، اولین برداشتی که مخاطب میکنه اینه که این یااارو بدبخت احتمالا حشیشی چیزی زده دچار توهم شده بدبخت خخخخ !!!

حالا فرض کن ،، یک فرد فقیر بخواد راجب پول با دیگران صحبت کنه ،، خب مسلما اولین برداشتی که مخاطب میکنه اینه که طرف توهم زده و اوسکول شده !!!

و منم یه مدت همش دنبال تغییر و ارشاد دیگران بودم ،، عااای تی وی نگاه نکنید ،، عاااای توی شیکه های مجازی ترید ،، عاااای ثروتمندان چقدرررر انسان های درستکاری هستند ،، عاااای هر کی ثروتمند شده به خاطر باورهاش بوده نه به خاطر شغلش ووووو و این درحالی بودن که خودم نتیجه نداشتم و اولین برداشتی که مخاطب از حرف های من میکرد این بود که احتمالا دچار توهم شدم !!!

راستش حقیقتش من الان اگر یه ادم درب و داغون بخواد نصیحتم کنه و حرف های قشنگ و جالب بهم بزنه احتمالا کمترین کاری که میکنم اینه که بهش بگم متوهم و اوسکول !!!

خب اینم از رد پای من از روز 13 ،، خدایا کمکم کن گام ها رو تا انتها بردارم

خدایا شکرت

سلام

💥 سیزدهمین روز تحول من

و خدایق که در این نزدیکی است و صدایم را میشنود و من در شرک دست و پا میزنم.

جای اینکه از او مدد جویم، روی به دیگران بردم و زندانی زندان شرک خود شدم.

انجا که بر او توکل جستم دستم بگرفت و ازادم نمود از خودم و لذت بردم از ازادیم و انجا که اورا فراموش کردم رووووووی بر من کرد و با صدای بنده اش به من گفت (( اینقدر اونجا بمون تا بمیری)) و بله همین شد پدرم درومد بدبخت شدم، ندار شدم، تمسخر شدم، ترسو شدم، ووووو چون خدایق که داشت هدایتم میکرد رو از یاد بردم و دست کمک بردم سوی بنده اش و دوباره برگشتم توی همون فضای مسموم و نتیجشم احساس خفگی و زندانی شدنه…

چرا؟ چون نخواستم تکاملم رو طی کنم.

چون بازم اجازه دادم خواسته های دیگران خواسته های من شه.

عمرم رفت، سرمایم رفت، انرژیم رفت و هیچ واقعا هیچ.

من که اون موقع که ازاد بودم داشتم لذت میبردم چرا برگشتم خودم رو زندانی کردم تو قفس؟؟

لذت واقعی..

لذت کودکانه…

پر اشتیاق بودم، پر شور و هیجان بودم. خالص خالص شده بودم.موج عشق و شور و لذت تمام وجودم رو گرفته بود. موج عشق خدایی .. چرا برگشتم خودم رو بدبخت و بیچاره کزدم و اجازه ندادم اروم اروم تکاملم اونجا طی شه؟؟

الان چنان زندانی شدم که هر چقدر تقلا میزنم نمیتونم ازاد شم. زندانی عوامل بیرونی. زندانی یاس. زندانی شرک.

درود..

من یه روز تو خونه داشتن راجب اینکه نمیدونم فلانی چطوری شده و نشده بحث میکردن منم هرکاری میکردم هرچی بحثو عوض میکردم هرچی میرفتم اونور ک نشنوم بیرونم سرد بود نمیشد بری و اینا…خدایا چیکار کنم اینا اصلا تو باغ نیستن اصلا نمیخوان تغییر کنن..

بهشون گفتن بابا حالا چرا ذهنتونو در گیر دیگران کردید دیگران چ اهمیتی دارن اخه به ما چه..یهووو دیدم بدتر شد قضیه، نه مملکت فلان و بهمانه..منم جای اینکه اهمیت ندم شروع کردم به بحث کردنو و اینکه سرنوشت من دست مملکت نیس دست خودمه..

دیدم اقا بدتر شد ..گفتم فایده نداره..رفتم دراز کشیدم و هدفون گذاشتمو یه اهنگ پخش کردمو خوابیدم ..یه کمیم اشکام جاری شد که اینا خیلی فاصله فرکانسیشون با من زیاده انگار شیطان کورشون کرده کاملا..خودمم هیچ نتیجه ای ندارم پس بحث کردن فایده نداره..

یا مثلا قبلن میدیدم گلایه و شکایت میکنن بهشون میگفتم یکم سپاسگزار باشید این همه نعمت تو زندگیتونه..دیدم شروع کردن به اینکه تو اصلا نمیفهمی و ما با نالیدن اروم میشیم و اینا…

دیدم اقا اصن به من چه …من خودم ب ارامش برسم..خوودمو پیدا کنم..خودم موفق بشم ..من هرچی به اینا کلید میدم اصن فایده نداره اصن تو این فضا نیستن ک..و بدتر منو تحقیر میکنن..

اره فقط رو خودمون کار کنیم و بحث کردن بدتر مارو میرنجونه و اصلا نمیشه بهشون کلید بدی..

چند تا از فامیلای ما اونچه وسایل زندگیو دارن ، بچه هایی دارن بی نهایت عزیز..ولی ولی اینقدر ناسپاسن ک حد نداره..

اصن دیگه برام مهم نی..

بیام چی بگم به اینا اخه؟

که خدا یه سیستمه قانونمنده.که یه انرژیه.که گریه و زاری بی معناس؟

خیلی راحت بهم میگن بی دین شدی ?