همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
به نام الله
به نام زیبای من به نام او که می خواهم برای خودم به شکل دیگری بسازم اما هنوز تکمیل نشده
سلام به همه اهالی سایت
خیلی وقت بود نیومده بودم تو سایت اخه اگاهی های دیگه دارم و به هم وارد میشه با اونا بودم ولی همیشه سایت و عباس منش تو ذهنم هستن حداقل روزی یه فایل و گوش میدم .دیروز به قسمت نشانه من رفتم توضیحات شروع قدم اول اومد خوشم نیومد گفتم نه این مال من نیست داشتم میگشتم نمیدونم چه جوری شد از این فایل سر دراوردم البته این فایل و هم قبلا شنیده بودم خلاصه ولی وقتی شنیدم خیلی بهم حال داد اصلا گفتم همینه باید اینو میشنیدم
امروز دوباره یاد این فایل افتادم گفتم بیام کامت ها رو بخونم و ودیدم به به چه گنجی به به
حالا بگم که چه چیزی از خودم کشف کردم و چقدر این جهان قلنون منده چقدر اگر باورکنممممممممممم اگرررررر
من به واسطه اینکه دوسال بکوب دارم روی خودم کار میکنم و البته با توجه به این اگاهی ناب که خیلی خوب تو من ته نشین شده غالبا به کسی کاری ندارم و به کسی نصیحتی ندارم مخصوصا کسای که اصلا تو مدار نیستن ولی متوجه شدم که هر چه شما روی خودت که کار میکنی و دقیق تر و ریز تر میشی جهان هم همین طوری با تو بازی میکنی ریز تر و دقیق تر
من که میگفتم به کسی کاری ندارم و حرفی نمیزنم متوجه شدم خیلی ریز و به طور مارمولک وار دارم به دیگران اگاهی ها رو میرسونم و به طبع هم دیگران گارد میگرفتم واینو نه از رفتارشون بلکه از درونی تربن ارتعاششون حس میکردم فقط حس
حالا بگم چه جوری اینو پیدا کردم
عرض به حضورتون بنده کرونا گرفتم
حالا من کسی هستم که اصلادر مورد این بیماری زیبا نه شنیدم نه خوندم تمام ورودی همو بستممم کامل بستم
وخدارو شکر با اینکه جواب تست مثبت بوده به فضل الله مهربان من هیچ مشکلی ندارم و کاملا حالم عالیهههه هر چند یه دختر ۱/۷ماهه دارم که هر لحظه به من میچسبه ولی میدونم که نه اون نه من نداریم همشو سپردم به خودش گفتم ما زیر پرچم تو هستیم و تمامم
حالا من متوجه شدم با این فایل که اقا من بسیار ریز داشتم این اگاهی ها رو به دیگران هی گوشزد میکردم که نه بابا کرونایی نیست نترسید به خدا بچسبید …… به صورت ناخوداگاه داشتم بهشون اینا رو میگفتم والبته اونا هم طبق معمول حرف خودشون میزدن
و الان متوجه شدمممم اقا دهانت را ببند ببند ببند
به کسی کاری نداشته باش
همه به یک اندازه به خدا دسترسی دارن
قادر مطلق خودش میدونه چه کنه
تو نمی خواد کسی رو هدایت کنی
نکن نکن نکن
همون خدای که تو داری دیگران هم دارند
و همه یک هستم
و همه خدا هستیم
مرسییییی از خودم الله و همه شما زیبارویان هستی
دوستتون دارمممممم هزارتاااا