همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
به نام خدای مهربان
همه ی ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم:
سلام عرض میکنم خدمت استاد عباسمنش و مریم خانم شایسته عزیز
این فایل یک فایل فوق العاده بود و برای من یک جمله ی طلایی داشت:
با کمک کردن به خودت،با پیشرفت خودت و با الگو سازی از خودت میتوانی به دیگران کمک کنی یعنی من باید تمرکزم رو روی خودم بگذارم کانون توجه و احساسم رو کنترل کنم تمریناتم رو انجام بدم و صبور باشم تا نتایج خودشون رو نشون بدن میدونم نباید عجول باشم و اینم میدونم نجواها همیشه هست یه چیزی ته ذهن هست که میگه تو الان چند وقته داری کار میکنی پس کی نتایجمیاد؟ و همین سوال باعث میشه که احساسم بد شه اما مهم نیست من قانون رو یاد گرفتم میدونم نباید تو احساس بد بمونم کسایی که از ساختن باور ها و کنترل ورودی هاشون نتیجه میگیرین رو دارم میبینم استادم رو میبیم که زندگیش رو برای ما به نمایش گذاشته…یه مورد دیگه که هست من باید به حرف مریم جان گوش کنم و هر روز کامنت بزارم اخ که کامنت گذاشتن این کار به ظاهر ساده چقدر میتونه تاثیر داشته باشه ک ذهنم رو کنترل کنه خدای من همه ی تمرینات استاد ظاهری ساده دارن اما تکرار و تکرار همین تمرینات ساده میتونه تحولی عظیم از هر نظر در زندگی من به وجود بیاره…ما باید بپذیریم؛بپذیریم که قدرتی در تغییر سرنوشت هیچ کس نه به سمت خوبی و نه به سمت بدی نداریم هرکس در هر جایگاهی قرار داره جایگاه درستش همونجاست من اگه توی این شرایطم جایگاه درستم همین جاست با توجه به فرکانس های الانم و اگه راضی نیستم یا قصد دارم تغییر کنم باید فرکانس هامو تغییر بدم با کنترل کانون توجه هم با بدست اوردن احساس خوب زیرا این قانون جهانه احساس خوب مساوی است با اتفاقات خوب باید تمرکزم بر زیبایی ها باشه بر اتفاقات مثبت هرچند کوچک من توانایی تغییر سرنوشتم رو دارم فقط باید متهد باشم متهد به اجرای تمرینات ممکنه بعضی وقتا هم نجوا ها باشن ولی من باید کنترل کنم و به همون اندازه که کنترل کنم تغییر میکنم خدایا کمکم کن کمکم کن انرژیم رو روخودم بزارم دوربینام رو خودم باشه به حرفای استادم گوش کنم و عمل کنم و عمل کنم چیزای که یاد گرفتم رو اجرا کنم تا نتایج خودشون رو نشون بدن خدایا من تسلیمم در برار توو ؛ من به هر خیری که از تو به من برسته محتاجم..
و هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیرم
آرام تر از اهو بی باک تر از شیرم…😎
خدانگهدار👋