همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
سلام به استاد و دوستانم
اگر کسی نخواد حرکت کنه کل دنیا هم بسیج بشن نمی توانند سرنوشت اونو تغییر بدهند واقعا گل گفتین
و اینکه توی یه فایل دیگه هم گفتین تنها حمایتی که ما میتونیم از فرزندمون بکنیم اینه که ازش حمایت نکنیم اینم واقعا درسته
من چندین ساله که دارم پسرم رو کنترل میکنم که درس بخونه و کلاسهای متفاوت گذاشتمش از موسیقی و نقاشی گرفته تا زبان و ورزش ولی توی هیچکدوم پیشرفت نکرد و من همش با فشار و زور می خواستم وادارش کنم که اینا رو یاد بگیره و غافل از این بودم که من نمی تونم بهش کمکی کنم تا خودش نخواد و درسهاشم با زور معلم خصوصی پاس میکرد ومن نمی دونستم چرا با تمام توجهی که من بهش دارم و امکانات رو هم براش فراهم کردم بازم اون بی توجه به همه چیز هست و هیچ تلاشی برای بهتر شدن نمی کنه ولی الان متوجه شدم که اگر خودش نخواد من کاری نمی تونم براش بکنم الان فهمیدم که فقط باید بهش عشق بدم و تشویقش کنم و اگر براش مشکلی پیش میاد حتما به نفعشه تا بتونه بزرگتر بشه باید خودم رو کنار بکشم و اجازه بدم خدا خودش هدایتش کنه و این کار من نیست
و اگر می خوام تاثیر گذار باشم برای فرزندم باید خودم الگو باشم و پیشرفت کنم و به اهدافم برسم و حرفی برای گفتن داشته باشم
استاد عزیزم بسیار سپاسگزارم سپاسگزارم سپاسگزارم
سلام استاد گرامی و دوستان عزیز
کسی که نمی خواهد موفق بشه یا نمی خواد حرکت کنه اگر کل دنیا هم جمع بشن نمی توانند حرکتش بدهند چقدر زیبا گفتین استاد
یه ضرب المثل هست که میگن کسی رو که خوابه میشه بیدار کرد ولی کسی که خودش رو به خواب زده نه
منم قبلاً همش سعی داشتم پسرم رو تغییر بدم همسرم رو تغییر بدم دوستانم رو راهنمایی کنم که مثل من فکر کنند ولی به قول استاد تلاش زیادی کردم و زمان و هزینه گذاشتم ولی هیچ فایده ای نداشت
ولی وقتی که رها کردم و متوجه شدم من نمی تونم کسی رو تغییر بدم و باید فقط خودم رو تغییر بدم اوضاع خیلی بهتر از قبل شد
چون من قبلاً خودم رو مسئول همسرم پسرم و دیگران می دونستم غافل از اینکه خداوند مسئول همه ماست و تازه انگار یه باری از دوشم برداشتم و به خدا سپردم و خیالم راحته که خدا کارش رو خوب بلده بهتر از من
اگر من تسلیم باشم یعنی اجازه بدم خدا کارش رو انجام بده
اگر من ایمان داشته باشم یعنی نترسم و نگران نباشم
اگر من توکل کنم یعنی تنها قدرت رو خداوند بدونم و مطمین باشم که بهترین گزینه هست برای خواسته های من
اونوقت به بی نهایت ثروت نعمت سلامتی روابط عالی آرامش دسترسی دارم و بصورت طبیعی و خیلی راحت وارد زندگیم میشن
ممنون استاد از این همه آگاهی ناب که از شما یاد گرفتم انشالله از هر دستی میدین هزاران برابرش رو دریافت کنید
❤️❤️