همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه













با عرض سلام و احترام خدمت استاد گرامی جناب آقای عباسمنش ، خانم شایسته عزیز و همه اعضاء خانواده بزرگ عباسمنش
سیزدهمین برگ از سفرنامه من:
نام فایل روز سیزدهم: همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
سلام مریم جان خوبی عزیز؟
اول بگم الان جمعه 23/8/99 ساعت 3ونیم ظهر، من و همسرم در خانه خواهرم با خانواده خواهرام که منزل 2 تا از خواهرام اینجاست همگی داریم باهم فایل قسمت 95 زندگی در بهشت و میبینیم و لذت میبریم (من و همسرم دیشب دیدیم) ممنونم ازت که برامون فیلم میگیری و میکس میکنی که ما با مستند زندگی شما عزیزان هم باورامون قوی تر بشه هم الگو بگیریم هم از زیبایی هایی که در جهان است لذت ببریم و هزاران هزاران فایده و ارزش دیگه ایی که چون هدفم نوشتن کامنت فایل 13 است ازش میگذرم.
مریم جان من از هفته پیش تا الان کامنت فایل 13 و انداختم عقب که ماجرای خودم و تو این زمینه تعریف کنم دقیقا یک تجربه ایی دارم مثل خانم همسایه شما که استاد در فایل توضیح دادن که گفتنش خالی از لطف نیست که یک عالمه درس برام داشت و واقعا هم تجربه شد و دیگه اون اشتباه و تکرار نکردم یک هفته نوشتن کامنت و عقب انداختم که کامل بشینم با جزییات کامل مثل یک داستان با نتایجش براتون تعریف کنم الان که پشت لپ تاپ نشستم یکدفعه یادم افتاد که من تو تمرین فایل های 8، 9 و 10 هستم و نباید اتفاقات بد و تعریف کنم فقط و فقط و فقط از خوبی ها بگم از اتفاقات خوبی که برام اتفاق میفته، باید دنبال نشونه های خوب تو زندگیم باشم که نشونه در صلح بودن با خودم است و اینکه کانون توجه رخدادهای زندگیم و تحلیل کنم .
بنابراین نمیتونم براتون تعریف کنم فقط خداروشکر میکنم که به این تکامل رسیدم و با تاروپود وجودم حرف استاد و درک میکنم و میخوام به شما و استاد عزیزم جناب آقای عباسمنش بگم که واقعا دوست دارم که خودم مثل استاد در تمام جنبه های زندگیم موفق باشم در تمام جنبه ها و یک الگوی مناسب برای هر آن کسی باشم که دوست دارم بهش کمک کنم ان شاالله.
اما تو این فایل یکی از قسمت هایی که برای من اوج فایل بود این گفته ها بود:
(اگر ما قوانین جهان هستی و خوب درک کنیم عظمتش و مهربانی و بخشندگی خدا را خوب درک کنیم خیلی خیلی راحت و شاد زندگی میکنیم خیلی طبیعی زندگی میکنیم طبیعیه یعنی یک زندگی سالم شاد پر از نعمت و ثروت پر از زیبایی و آرامش پر از روابط خوب پر از عشق پر از یکتا پرستی پر از خوشبختی و سعادت و نعمت
انسان باید اینجوری زندگی کنه این طبیعه، طبیعت انسان اینه که باید اینطوری زندگی کنه
هر چیزی غیر از این یعنی غیر طبیعیه اگر ما قوانین جهان هستی و درک نکنیم یعنی ما زندگی غیر طبیعی و داریم تجربه میکنیم رنج ها و غم ها و مشکلات میاد
اما این رنج ها و غم ها و مشکلات میاد برای اینکه به ما بفهمونه قوانین جهان هستی چیه حالا بعضی ها زودتر میفهمن بعضی ها دیرتر میفهمن اما هر کسی در زمان خودش میفهمه)
مریم جان چقدر تو گوش ما خوندن که انسان آمده که زجر بکشه دنیا جای آرامش نیست، آرامش برای بعد از مرگه، هیچوقت هیچ کس تو اون دنیا از خوشی ها کامل نیست، بالاخره هر کس ی غمی تو زندگیش داره، هر کی داره با سختی ها و مشکلات دست و پنجه نرم میکنه ، خدا همه چی و به ی نفرنمیده بالاخره هر کی ی کمبودی داره، کسی که همه نعمت ها رو داره مغروره آدم بدیه خدا ازش قطعه امید کرده به حال خودش رها کرده، خدا در نعمت ها غرقش کرده که بعدا حالش و بگیره که در مسیر گمراهی و اشتباه خودش بمونه ، خدا میخواد کسی تو گمراهی و غرور خودش بمونه غرق در نعمتهاش میکنه و از این باورهای عذاب دهنده و محدود کننده ……… .
و آگاهی الان از زبان استاد عزیز آقای عباسمنش به من میگه طبیعت جهان هستی طبیعت انسان اینه که ی زندگی سرشار از نعمت ثروت سلامتی شادی عشق و امنیت داشته باشه و هر چه که از این طبیعی بودن فاصله داری یعنی از قوانین جهان هستی دوری !!!!
مریم جان من فهمیدم خیلی طبیعیه به همه خوشی ها برسم و میتونم برسم خدا در من بعنوان ی انسان لیاقت و ظرفیتش و گذاشته که دست دراز کنم و به همه ابعاد خوشی، خوشبختی و موفقیت در زندگی برسم.
میدونی چیه مریم جان؟ نمیخوام فرزند من تو سن 32 سالگی به این آگاهی ها برسه میخوام وقتی مادر شدم از همان موقعی که جنین است و در شکمم هست باهاش صحبت کنم و آگاهی هایی که خودم یاد گرفتم و بهش یاد بدم قبل از اینکه جامعه ی مشت اراجیف عذاب دهنده وارد ذهنش کنه که با هر خوشی و موفقیتی ی عذاب وجدان و ترس گوشه ذهن و دلش جا خوش کرده باشه و نذاره به طور کامل لذت زندگی و دقایقش و ببره .ان شالله مادر خوبی بشم و فرزندم یا فرزندانم و آگاه به قوانین جهان هستی تربیت کنم و پرورش بدم ان شاالله.
مریم جان یک مورد دیگه هم بگم ، روز شمار تحول زندگی واقعا من و تو مسیر نگهداشته درسته منظم پیش نمیرم هر چند روز یکبار یک فایل میبینم اما خودم و کاملا تو مسیر حس میکنم و سعی میکنم قوانینی که یادمیگیرم و عمل کنم خیلی ازت ممنونم واقعا ازت سپاسگذارم سپاسگذارم سپاسگذارم.
خدایا بابت استاد عزیز آقای عباسمنش ، مریم جان عزیزم و همه اعضاء خانواده عبامنش سپاسگذارم سپاسگذارم سپاسگذارم
خدایا شکرت خدایا شکرت خدایا شکرت.
با آرزوی بهترین ها و اینکه سالم شاد ثروتمند خوشبخت موفق در تمام جنبه های زندگی باشید.
ان شالله.