همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه














سلام به دوستان همسفر عزیزم
استاد نازنیم خانم شایسته مهربانم
امروز روز ۱۳ سفرنامه پر برکت منه خدایا سپاسگزارتم
استاد عاشقتونم من چقدر قشنگ از کلمه طبیعی استفاده میکنین چقدر زیبا توضیح میدین اصلا مو به تنم سیخ شد یه حالی شدم عشق کردم وقتی میگین همه چیز به صورت طبیعی برای ما هست خداوند قرار داده تمام نعمت هایش را برای تو تا لذت شو ببری
اونم به صورت کاملا طبیعی شاد باشی بخندی سلامت باشی ثروتمند باشی کاملا طبیعی رابطه های خوب و تجربه کنی آخ با چه خدایی طرفیم ستایش از آن توست تنها تو را میپرستم معبودم یکتا
من میخواهم نوش جان کنم طبیعی نعمت هایت را
هرکسی هم میخواد بسم الله مگه کی دست منو گرفته آورده اینجا تو این سفرنامه اینقدر من و متحول کرده کی گفته بیا بشین هر قسمت و دیدگاه تو بنویس
کی دست منو گرفته؟!میگه ببین بخون این کارو کن تحسین کن سپاسگزاری کن
کی تو این مسیر منو راهنمایی کرده؟
کی باعث حرکت من شده؟
هیچ کس خودم خواستم خدای وجودم هدایتم کرد محال بخوام هیچ کمکی به هیچ کسی کنم هرکسی خواست پرسید سایت استادمو معرفی میکنم بیاد پیدا کنه ببینه گوش کنه
اخه ضربه خوردم حرف شنیدم از کمک کردنم نمیدونم چرا هرچی استاد فریاد میزنه ما ها گوش نمیدیم…
اگه در این مسیر باشی تمرکز تو بذاری روی خودت به فکر تغییر خودت و زندگی ات باشی همه چیز به تو داده میشود موفق میشوی نتیجه میگیری همه میخوان که تو کمک شون کنی
اون وقت تو با نتایجت میتونی به خیلی ها کمک کنی
میشی الگو موفقیت هاتو میبینن از تو کمک میخوان البته کسی که خودش اماده تغییر باشه
در تلاشم آگاهانه از این به بعد فقط با نتایج حرف بزنم قسمت های اولیه سفرنامه استاد گفتن نخواه کسی رو تغییر بدی این پاشنه اشیل من نسبت به همسرم بود تعهد دادم و انصافا خوب کنترل کردم و عمل کردم به تعهدم
راستش انرژیم بیشتر شده برای رشد و تغییر خودم تمرکز ۱۰۰٪ دارم روی افکار خودم نجوا ها میاد اما ارومشون میکنم من فقط میتونم زندگی خودم،تنها خودم رو عوض کنم من مسئول تمام لحظه های خوب یا بد زندگی خودم هستم من تنها خود من
دسترسی من فقط تنها به خودم و خدای خودمه نه هیچکس دیگه
فقط پر قدرت ادامه میدم و رو به جلو در حرکتم
چقدر خود معجزه است این سایت به خداوندی خدا نمیدونم چی بنویسم اما فهمیدم دیگه میگم فاطی تو گوشیت و بردار خدا خودش میگه یه چیزی مینویسی
استاد نمیدونم چی بگم تا همه ی عمرم از شما سپاسگزاری کنم کافی نیست دوستتون دارم با تمام وجودم🧡