همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
بنام خدای مهربان
سلام خدمت استاد عزیز وهمراهان سایت عباسمنش
روز 13 سفرنامه
سفرنامه به طرز معجزه اسایی هر روزش به شرایط من میخوره
الان حدود دوهفته هست که دوست داشتم به دوستی کمک کنم وکارشو راه بندازیم باور کنید در عین حالی که درخواست کمک از سمت ایشان بود درنهایت پیگیری من هم به نتیجه خاصی نرسید وداشتم به خودم هم خسارت میزدم
واقعا استاد از نقطه ای به قضیه نگاه میکنن که عموم جامعه وحتی من هم که با سایت همراهم متعجب میشوم که چه کنم واز انجایی که ایمان دارم استاد به درک درستی رسیدن ونتایج ایشان گواه است دیگه مقاومتی ندارم وفقط دوست دارم بدانم چه باوری بسازم که به دیدگاه ایشان نزدیکتر شوم
من امروز واقعا فقط نیاز دارم روی خودم کار کنم و خدا شاهده خودم پر از عادت های اشتباه وعملکردهای اشتباه هستم یعنی اول باید خودم رادریابم وخودم رابسازم اگر من تغییر کنم دیگران خود بخود به سمت من متمایل میشوند واون موقع با جان ودل عشق میدهم
اما در مورد افراد نزدیک مثل همسر وبچه با این همه باور نادرست که من دارم یعنی حتی خانواده ام را نیز نمیتوانم تغییر دهم فقط باید خودم اول الگو شوم بقیه خودشون تغییر میکنن
بنام خدای مهربان
سلام خدمت استاد عزیز وهمراهان سایت عباسمش
سفرنامه روز سیزدهم
من از تغییر دیگران عاجزم؟چرا؟
صحبت های استاد کامل بود :همه به یک اندازه به خداوند دسترسی داریم_طرف بخواد تغییر کنه از هزارران دست خداوند بهش کمک میشه-کمک نابجا ضد حالش به خودمان هم برمیگرده-
واقعا خوشحال کردن وکمک حس خوبی به ادم میده ولی در مورد شخصیت افراد چون ماهیت فرکانسی انها برای ما روشن نیست ونیت او را نمیدانیم و چون خودمان به یه درکی رسیدیم فکر میکنیم همه باید مثل ما فکر کنن به انها کمک میکنیم در حالی که میبینی شخص لحظه ای باهات همراه میشه ولی اماده دریافت نیست.
یه مثال :یه فامیل داشتیم که معتاد شده بود مادرش زنگ زد وگفت علی بیا خونه ما فلانی شرایطش اینجوریه وتو روش تاثیر داری شاید کمکش کنی!من هم چون دوستش داشتم رفتم من حدود یک هفته ذهن وفکر وزندگیم درگیر ای بابا بود ودر نهایت هم اون مسیر همیشگی در پیش گرفت
بعضی ها هم هستن اماده تغییر بودن من چند کلمه باهاش به صورت فرکانسی ارتباط گرفتم بارها زنگ زده وراهنمایی خواسته و هر روز هم بهتر شده وحال خودم نیز از اینکه دستی از دستان خداوند شدم سرشار از عشق شده
این مفهوم کمک به دیگران یه بحث عمیقیه بعضی وقتها اگر ما نیت خود را بسنجیم میبینیم کمک ما میتواند برای تایید یا خودنمایی باشد اگر هم نیت خیر باشد درک اشتباهیه که طرف اماده نیست واز حرف های ما برداشت اشتباه میکنه یا ظرفیتشو نداره از اون شرایطی که بهش کمک کردیم سو استفاده میکنه بلایی سرش میاد در نهایت میشی مقصر خدایا من را وسیله ای در دستان خودت برای خدمت به بندگانت قرار بده واگاهی بده که این لیاقت را دریافت وهدایت کن وبر اساس ان عمل کنم که نتیجه عالی ایجاد شود
به نام خدای مهربان
سلام خدمت استاد عزیز وهمراهان گرامی
روز سیزدهم
ابتدا از حال واحساس امروزم بگم خدایا شکرت امروز یکی از ارامترین روز های زندگی م بود خودم بودم خود واقعی تمرکز رو نکات مثبت داشتم چند وقتی رو باورهام دارم کار میکنم به لطف خدا ارامش نشانه ای محکم بر این اصل است که امروز همراهم بود .
مثل همیشه فایل امشب نشانه ام شد چرا من ارام هستم ولی محیط منزل رو چطور میتونم ارام کنم زن بچه در کل تو سرپرست این خانواده ای باور کنید به این نتیجه رسیدم خودم ارام باشم نیاز بود در خدمتشان باشم فقط باید رو خودت کار کنی والگو بشی وتمرکز رو نقاط مثبت انها بگزاری که شرایط بهتر شود فقط ودرونت را ارام نگه داری .
چقدر زیبا استاد با راهنمای هایشان بار احساسی رو از شانه های ما برمیدارند .سپاسگزارم استاد
مطلب کمک به دیگران طبق گفته استاد سند من است ورعایتش میکنم
کامنت ها چند تا رو خوندم حرف ها درست وبجا بود تا انسانی خودش طالب تغییر نباشه کمک تو نه تنها کمک نیست بلکه انرژی وپولت هم میره چند تا باور اشتباه هم رو به سمتت میفرسته درگیرش میشی بعد به خودت گیر میدی که کوتاهی از منه وحال واحساست هم بد میشه واقعا تغییر یک فرد تغییر یک جامعه است
چقدر خانواده ها هستن که برای تغییر یکدیگر ودنبال مقصر گشتن از هم پاشیده شده اند
امروز من فقط تمرکزم روی خودم است واگر کسی طالب بود با عشق در اختیارش میگزارم.
روزگاری شاد برایتان ارزومندم.