همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
سلام استاد عزیزم مرسی بابت فایل بی نظیرتون
من با دیدن وشنیدن این فایل چیزهای زیادی دستگیرم شد
استاد باور اشتباهی که داشتم اینکه من با سنگ صبور بودن برای دیگران میتوانم درکشان کنم چندین سال پیش مغازه لباس فروشی داشتم وبه خاطر اینکه بتوانم با مشتریهام رابطه ای صمیمانه ایجاد کنم وقتی خانومها میومدن ودر مورد مشکلاتشون در روابط عاطفی-مالی-سلامتی و000صحبت یا به قول معروف درد دل می کردن
مشتاقانه گوش میدادم با اونها همدردی ودر توهم مشاوره دادن زمانی را که در خانه بودم افکارم در تلاش برای بدست آوردن راه حل رفع مشکلاتشان صرف میشد قافل از اینکه طبق قوانین حال بد مساوی با اتفاقات بد ودعوت آنها در زندگی وواقعا خیلی از همون جنس اتفاقات در زندگی خودم پیش اومد
اما من بی خبر از این موضوع همچنان به روند قبلی ادامه میدادم یا مثلا وقتی چیزی میخواستم بخرم احساس گناه که نه خیلی ها نمیتونن حتی یادم هست که فرزند خودم وقتی براش چیزی میخریدم نمیخواستم دیگران ببینن چون شاید نتونن خریداری کنن استاد این دیدگاه زمانی در من شکل گرفت که درست کلاس اول راهنمایی بودم وچون پدرم در وضعیت مالی خوبی قرار داشت ومعمولا از لحاظ خوردوخوراک وپوشش ما در فامیل بهتر از بقیه قرار داشتیم اما به دلیل شاید فقر فرهنگی که در آنجا بود از بچگی خیلی مورد تمسخر فامیل قرار میگرفتیم چون دوست داشتیم حتی توی شب نشینیهایی که آن وقتها زیاد مرسوم بود ما بسیار شیک پوش باشیم واونجا بود که میگفتن مگه عروسیه که اینقدر لباسهای تمیز پوشیدید و……
داشتم میگفتم کلاس اول راهنمایی بودم پدرم برای من یک جفت کفش اسپرت بسیار شیک از اصفهان خریده بود که هنوز الان که من 46 سالمه دقیقا رنگهاش یادمه که توسی کمرنگ با نوارهای بنفش وزرد وسبز آبی بود بچه های مدرسه با یه نگاه حسرت به من نگاه میکردن که نگاهشون منو اذیت میکرد تااینکه یک روز یکیشون با عصبانیت جلو اومد وبا داد به من گفت چطور میتونی اینها را بپوشی خجالت نمیکشی شاید یکی نمیتونه بخره با این که گوش به حرفش ندادم وهمچنان پوشیدم اما در ذهنم احساس گناه را داشتم وخیلی از این موارد واین در من باور اشتباهی را شکل داد با اینکه من وخانواده هرگز به داشتن امکانات هرگز در برابر دیگران فخر فروشی نمیکردیم وخیلی عادی زندگی میکردیم
خلاصه اینها در بزرگسالی منو تبدیل کرد به کسی که باید به دیگران همه جوره کمک کنم ومادرم نیز دقیقا از این اخلاقها که باید به دیگران کمک کرد از هر جهت داشت وهنوز هم داره وبه فامیل به نزدیکان خودش بسیار بسیا کمکهای مختلف ومتاسفانه به شدت آدم بده وبه شدت حتی مورد بی حرمتی از طرف اونها شد زمانی که من بااین قوانین آشنا شدم والان 3سالی هست واقعا زندگیم عالی شده دوباره به داشتن روابط عالی -رشد مالی خلاصه همه چی عالی داره پیش میره دیگه میتونم احساسات خودم را به شکل عالی کنترل کنم سریع تشخیص اینکه الان افراد افتادن توی فاز منفی والان باید یا جمع را ترک یااگر امکانش نیست تمرکزم را روی زیبائیها بزارم
استاد حال دلم هر روز عالیتراز دیروز میشه وزندگی چقدر برایم لذت بخش تر از قبل میشه
استاد مرسی که بهمون یاد دادید هر کسی مسیر خودش را باید طی کنه وسازوکار جهان اینه که هرکسی بایل روند تکاملش طی بشه ومن نمیتونم دیگران را تغییر بدم یا کمکی کنم ویاد گرفتم در زندگی حواسم به دسته ی بازی خودم باشه ودوربینم را از روی زندگی دیگران بردارم وبه راه خودم ادامه بدم روی خودم کار کنم بدون پا گذاشتن روی بقیه ی خودم واجازه بدم نتایج خودشون فریاد بزنن خدا یاشکرت بابت حال خوبم خدایا شکرت بابت آگاهیهای نابی که از طرف دستان خودت بهم تقدیم میکنی خدایاااااااااااااا شکرررررررررررررررت
مررررررررسی استاد عزیز