همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
به نام خداوند مهربان
سلام خدمت استاد عزیزم و خانواده بزرگ و صمیمی عباسمنش
تقریبا 5 سال پیش که تازه یه سر نخی گرفته بودم از قانون و اصلا تسلط نداشتم با اساتیدواموزش های دیگه ،یادمه همشون میگفتن رسالت شما اینه که این اگاهی رو نشر بدید خوبه که کار خیر انجام بدید و بقیه رو وارد این مسیر کنید ،ما باید جهان رو تغییر بدیم جهان رو نجات بدیم فارغ از اینکه ما قدرت اینو نداریم تا کسی رو تغییر بدیم ،کسی که در مدار دریافت اگاهی نیست .
اون روزا من خودم گیج و منگ بودم و ثبات نداشتم و شاید فقط یک درصد متوجه میشدم و هزار برابر کمتر از اونم نمیتونستم عمل بکنم ولی همش پیگیر این بودم دوستان و اعضای خانواده ام رو و حتی کسانی که اصلا نمیشناختم رو به یه طریقی اگاه کنم
و این روند ادامه داشت تا تقریبا یک سال پیش که خدا منو هدایت کرد به این سایت واقعا معنوی و توحیدی از پایه و اساس و نه فقط به حرف
و اروم اروم یاد گرفتن این عطش به اشتراک گذاشتن مطالبی رو که خودم استفاده میکنم رو خاموش کنم
و تا نتایج عالی نگرفتم و افراد خودشون التماس نکردن که چرا تا این حد زندگی من دگرگون شده من حرفی نزنم و سکوت کنم ،
جالب بود اون روزا خودم به نتیجه خاصی نرسیده بودم و هر بارم با این کارهام کلی انرژی از دست میدادم و به جای اینکه توجه و تمرکزم رو احساس خوبم رو ورودی هام باشه دنبال کمک به دیگران بودم تا خدمتی کرده باشم
این جمله رو باید مثل یه میخ تو مغزم بکوبم که همه ما به یک اندازه به هدایت خداوند ،به نعمت و ثروت و به این انرژی که جهان رو میگردونه در ارتباطیم و نزدیکیم
و اصل مهم اینکه ،باید مراحل آماده شدن برای دریافت اگاهی ها و هدایت خداوند رو بگذرانیم …
باید تکامل طی شود ،
و ما نمیتونیم سرنوشت کسی رو به سمت خوبی ببریم یا به سمت نابودی .
خیلی از منابع وجود داره به جای اینکه مارو به مسیر درست ببره از مسیر و از اصل دور میکنه
البته که کسی که میخواد در علم رسوخ کنه راه رو پیدا میکنه اصل رو پیدا میکنه و خداوند هدایت میکنه
استاد عزیزم واقعا از شما سپاس گزارم ،شما بهترین و مناسب ترین انسان هستید برای ابلاغ اصل قانون ،و چکیده وشالوده قانون رو به دست ما رسوندید،
خداوند به اندازه عظمت و ثروت و فراوانی خودش به شما ببخشد .
شاد و پیروز باشید در پناه الله …