همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
بسم رب العالمین
استاد عزیزم سلام
مریم جان شایسته سلام
دوستان خوب همفرکانسی سلام
استاد فایل هاتون از طلاست . پر از آگاهی های ناب .در واقع لقمه آماده س که برداریم و استفاده کنیم.
ما هر چقدر هم تلاش کنیم که بخواهیم زندگی کسی که قصد تغییر نداره رو تغییر بدیم، فقط خودمون رو اذیت کردیم. به قول قدیمیا چاه باید از خودش آب داشته باشه، آب دستی بریزی تو چاه خشک میشه.
یاد یه لطیفه افتادم که طرف کلی نذر و نیاز میکنه و متوسل به یه امامزاده میشه که تو قرعه کشی بانک برنده بشه، بعد برنده نمیشه کلی ناراحت میشه . میره امامزاده که گله کنه، همون جا خوابش میبره ، صاحب امامزاده به خوابش میاد میگه اول تو یه حسابی تو بانک باز میکردی بعد دعا میکردی تو قرعه کشی برنده بشی. ما می خواهیم کاسه ی داغ تر از آش بشیم و اسم کسی که هیچ حرکتی نکرده و حسابی باز نکرده را چون انتظار کمک از ما داره رو به عنوان برنده اعلام کنیم.
به جای دیگری تلاش کردن تنبل بار آوردن اونه. کمک بیجا به گدا ، گدا زیاد کردنه. منم خیلی طول کشید که بفهمم دلسوزی برای کسی که دلش برای خودش نمی سوزد و برنامه ای برای تغییر ندارد ، کاملا بی فایده است
خود خدا هم برای کسی که تلاش نمیکنه قدمی برنمیداره گفتن از تو حرکت از خدا برکت.
تو سر تا پای کسی که فقیر است را طلا بگیر به یک هفته نکشیده همه رو به باد میده چون باید به مدار فرکانسی ثروت برسه .
ما فقط قدرت تغییر زندگی خودمان را داریم. تمرکز ما باید روی پیشرفت خودمان باشد باید آنقدر محکم شویم و آنقدر قوی شویم که اگر افتاده ای قصد بلند شدن داشت با تکیه به دیوار محکم وجود ما بتواند بلند شود .به قول معروف تکیه گاه باشیم برای کسی که خودش تصمیم به تغییر گرفته و تمام تلاش خود را برای رسیدن به موفقیت انجام می دهد. حالا به قول استاد چه ما او را کمک کنیم چه نکنیم او خودش موفق می شود. ما بنده ی خوبی باشیم . خدا سالهاست که خدایی کردن را بلد است.
رسالت ماست که خوب زندگی کنیم و جهان را جای بهتری برای زندگی دیگران کنیم.
دوست خوب همفرکانسی سلام
کبری عزیز خوشحالم که متن من رو دوست داشتید
ولی حقیقتش را بخواهید به من گفته شد و من فقط نوشتم
بعد از نوشتن و ارسال کردن خودم تعجب کرده بودم که من این متن را نوشتم
نوشتن این متن زیبا کاملا هدایتی بوده
زندگی کردن با هدایت خداوند خیلی شیرین است
انگار روی دوش خدا سوار شدی و راحت از همه چیز لذت می بری
امیدوارم هر لحظه برای دریافت هدایت خداوند آماده باشیم ، خوب زندگی کنیم و کمک کنیم جهان جای بهتری برای زندگی دیگران باشد
برایت از خدای مهربان ،سلامتی و ثروت و شادی و موفقیت میخواهم
امیدوارم به تمام آرزوهای خوبت برسی