همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر پیشرفته
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام به استد عزیزم و خانوم شایسته عزیز و دوستان عزیز هم مسیر.
روزشمارتحول زندگی من جلسه 13
در رابطه با این فایل باید بگم چند روز پیش که یک اتفاقی توی زندگی من رخ داد من متوجه یک ترمز در خودم شدم که ربط داره به این موضوع و اون هم دلسوزی من برای شرایط برادرم بود و یه جورایی اومدم که این احساس ترحم و دلسوزی رو در خودم به وجود بیارم و اون نعمتی که خداوند به من داده بود رو نخوام قبول کنم چون برادرم از اون نعمت محرور بود که سریعا مچ این ترمز رو گرفتم و به خودمگفتم که اگر من دارم این نعمت رو دریافت میکنم اگر من در شرایط بهتری نسبت به خانواده ام هستم به این دلیله که من روی خودم کار کردم و تونستم ذهنمرو کنترل کنم وکلی کار دیگه که الان توی این شرایط هستم و تمامی ما به یک اندازه به نعمت های خداوند دسترسی داریم و هرکسی به اندازه ظرف وجودی خودش از این نعمت ها و ثروت ها دریافت میکنه و حالا اگر من بیام و با دلسوزی و احساس گناه دادن به خودم که من دارم اونا ندارن نه تنها باعث این نمیشم که اونا تغیر کنن بلکه باعث پسرفت کردن خودم هم میشم.
و این فایل یه جورایی تایید این ترمز درون من بود که من تا به حال بهش فکر نکرده بودم و وقتی داشتم توی ذهنم مرور میکردم یهو متوجه این ترمز شدم و چقدر ذوق کردم وقتی این ترمز رو پیدا کردم که هنوز هم این احساس گناه ریشه هاش درون من هست و این باورهای مخرب که خیلی خیلی کوچیک هستن هنوز درون من هستن و باید بیشتر و بیشتر وقت بزارم و روشون کار کنم.
در رابطه با تغیر دادن دیگران من چنتا ضربه خوردم ولی به لطف الله سریع متوجه شدم و اون افرادی که میخواستم تغیرشون بدم رو ول کردم به حال خودشون و کل تمرکز رو گذاشتم روی تغیر خودم و به صورت کاملا طبیعی اون افراد از زندگی من خارج شدن و افراد فوق الاده دیگه ای وارد زندگی من شدن.
ما باید در این موضوع تسلیم بشیم که واقعا توانایی تغیر زندگی هیچکس غیر از خودمون رو نه در جهت مثبت نه منفی نداریم و هرکسی مسیر خودش رو طی میکنه به قول یکی هر کسی از نردبان خودش بالا میره.
از وقتی روزشمار تحول زندگی رو شروع کردم انگاری این فایل ها همه و همه به عنوان نشانه هایی برای سوالات من فرستاده میشه و این فایل هم یکی دیگه از اون نشانه ها بود که به من بگه تمرکزم رو فقط و فقط بزارم روی خودم و مسیر خودم و هیچوقت سعی نکنم بخوام کسی رو حتی نزدیکترین افراد رو به خودم تغیر بدم و اینکه تسلیم باشم در مورد تغیر دیگران و هیچ احساس گناه و حس ترحمی رو در خودم به وجود نیارم که اگر خانوادم در شرایط خوبی نیستن من هم نباید باشم اتفاقا من باتغیر خودم و رسیدن به موفقیت میتونم الگویی باشم برای اونها که حرکت کنن و اونهاهم از خداوند بخواهند و در مسیر درست قرار بگیرن و زندگیشون رو اونطور که دوست دارن بسازن.
عاشقتونم
خدانگهدار
سلام به استاد عزیزم و خانوم شایسته و دوستان عزیز
روز سیزدهم از سفرنامه زندگی من
چقد این آگاهی به جا بود
این دقیقا یکی از پاشنه های آشیل من بود و هست اما به لطف خدا خیلی خیلی کمتر شده
یادمه در گذشته هرکاری میکردم از خودم مایه میزاشتم برای تغیر دیگران برای کمک کردن به دیگران اما یه جایی این ضرب المثل اومد تو ذهنم که کسی که خوابه رو میتونی بیدارش کنی ولی کسی که خودشو زده به خواب نه و اونجا بود که دیگه از این کار دست برداشتم که بخوام به دیگران کمک کنم که مسیر درست رو برن به حیوانات غذا بدم دقیقا آخرین باری که این کار رو انجام دادم کمک به یک گربه بود که یک ماه تمام جهان منو چک و لگدی کرد بعدشم هیچی به هیچی اما الان متوجه شدم که واقعا هیچوقت هیچوقت تا کسی ازم درخواست کمک نکرده بهش کمک نکنم چون این بر خلاف قانون طبیعته واقعا اون آدم باید درس هاش رو پاس کنه اون اشتباهات رو انجام بده و از اشتباهش درس بگیره خداروشکر میکنم بابت این آگاهی که گرفتم واقعا ازتون ممنونم استاد که این آگاهی هارو با ما به اشتراک میگذارید از خداوند سپاسگزارم بابت اینکه من رو به این آگاهی ها هدایت میکنه براتون آرزوی سلامتب دارم خدانگهدار.