رابطه ی ما با انرژی ای که «خدا نامیده‌ایم» - صفحه 46 (به ترتیب امتیاز)

سلام به همه دوستان پرانرژی

چقدر سوالتون جالب بود!!!

این دقیقا سوالیه که من بعد از گذروندن دوره روانشناسی ثروت2 از خودم پرسیدم. و به 3علت و دلیل رسیدم:

اول اینکه پاشنه آشیل همه ی ما انسان ها همینه و درست جواب این سواله که چرا حضرت نوح انقدر عمر طولانی داشت؟ چجوری تونست توی اون سن و سال یه کشتی هم بسازه؟

بله دقیقا. در آن زمان انسانها عمر طولانی داشتند. زندگی میکردند بدون آنکه به عمر خودشون توجه کنند.

ما به عمر خودمون و به اعضا و جوارح خودمون حساس شده ایم. نجوای شیطان در گوشمون زمزمه میکنه که تو دیگه پیر شدی. ببین دست و پات دیگه جون ندارن!؟ ببین نمیتونی کاری بکنی. ببین که چقدر ضعیف تر شدی!؟

و ورزشکاران هم توی ناخودآگاهشون همینارو دارن. به پوستشون نگاه میکنن بعد به تارهای موهاشون که یکی یکی داره سفید میشه ونجوا هم هی تکرار میکنه که دیگه تو نمیتونی. عضلاتت داره مستهلک میشه و این روند ادامه داره تا اینکه ورزشکار در همون سن 30 تا 35سالگی ورزش رو کنار میذاره.

دوم اینکه باور خرابی وجود داره که ورزش حرفه ای عمر رو کوتاه میکنه. ورزشکاران حرفه ای فقط تا یه حدی میتونن ورزش کنند و بعد از اون دچار بیماریهای فیزیکی زیادی میشن. به این دلیل هم ورزشکار سعی میکنه نهایتا تا سن 40سالگی بیشتر ورزش نکنه تا مابقی عمرشو بتونه در سلامت بیشتری باشه.

سوم اینکه عشق در ورزشکاران کامل نیست. برای مثال، یک ورزشکار طی چندسالی تمرین خودشو به جام جهانی میرسونه و در اونجا مدال کسب میکنه. اینجاست که میشه پایان راهش. و خیلی زود عشقش تموم میشه. به آخر میرسه. هدفی بالاتر از کسب مدال در جام جهانی نداره. انگار که بعد از دریافت مدال در جام جهانی، بازنشست میشه. و عمری رو که داره بعد از مدال گرفتنش طی میکنه، دقیقا همانند انسانهای معمولیه که بازنشست میشن و عمرشون توی سراشیبی قرار میگیره.

ولی به نظر من میشه عمر رو طولانی کرد. میشه سلامتی رو پایدار کرد. میشه تمام اعضا و جوارح رو برای همیشه و تا لحظه مرگ، صحیح و سالم داشته باشیم.

منم دارم روی باورهام کار میکنم. باور سازی با جملاتی مثل:

*من همواره در سلامتی کامل به سر میبرم.

*خدایا شکرت که چنان اسکلت و عضلات قوی ای به من دادی که با هربار بلند کردن وزنه و بارهای سنگین، اسکلت و عضلات من قوی تر میشوند. (توضیح این باور اینه که من از سال 1386که 18سال سن داشتم، به دلیل کمک در ساختن خانه مان دچار دیسک کمر شدم. بسیاری از پزشکان گفتند که تو تا آخر عمرت همینجوری خواهی بود و دیگه نمیتونی چیزی بلند کنی. و خیلی از اوقات هم درد، منو از پا مینداخت. ولی به لطف خدا و استاد عباسمنش حدود 1ساله که دیگه هیچ دردی ندارم. این هم جمله عالی من بود که تونست باورمو درست کنه)

*بدن من سرشار از گلبول های سفید قدرتمندی است که از من در مقابل هرعفونتی نگهداری میکند تا من در سلامتی کامل باشم. (این باور رو هم اخیراً توی خودم پیداش کردم. از نوجوانی به دلیل اینکه موتورسیکلت سوار بودم، پزشکان گفته بودند که من سینوزیت دارم و همیشه دارای عفونت بینی هستم. من تمام تلاشمو کردم تا از دارو برای رفع عفونت هام استفاده نکنم. و الان هم به لطف خدا عالی ام)

*بدن من چنان قدرتمند است که هرچیزی را که باعث تغییر در جسم، عروق و اندام زیبایم میشود را خیلی سریع از بین میبرد. و همواره بدن من از پس خودش برمی آید (این باور هم برای این دلیل بود که هیکلم روبه بد فرمی میرفت و تونستم جلوشو بگیرم. خدارو بسیار سپاسگزارم)

در اینجا لازم دونستم نکته ای رو که همسرم همین الان گفت رو هم اضافه کنم: استاد مثالی رو از یک ورزشکار گفته بودند که در مسابقات دوندگی، یک ورزشکار رکوردی را زده بود که تا سالیان سال هیچکس باور نداشت که میشه رکوردی بالاتر از اون رو هم زد. بعد از چندسال یک نفر رکورد بالاتر رو زد و بعد از اون ورزشکاران زیادی تونستند حتی رکوردهای بالاتری بزنند. پس سن هم میتونه صدق بر این قضیه باشه. اگر فقط یک ورزشکاری رکورد سن رو بزنه، از اون به بعد بقیه هم در سن های بالاتر با همون عضلات و قدرت جوانی ورزش خواهند کرد

در آخر ممنونم از همتون که وقت گذاشتید و مطالعه کردید و ممنونم از استاد عزیز که با سوالاتشون تلنگری به ما میزنن و باعث میشن تا ما کمی به فکر فرو بریم.

همیشه شاد و سرحال و پیروز باشید