باید شخصیتمان تغییر کند نه اینکه ادا در بیاوریم! - صفحه 3 (به ترتیب امتیاز)

با درود و وقت بخیر خدمت استادان عزیزم و

سلام به ستارگان درخشان نورانی که در این سایت الهی حضور دارند

بنام خداوند غفور و وهاب و رزاق و بخشنده مهربانم

دوستان عزیزم دیروز به یک تضادی برخوردم که همان جا مچ ذهنم رو گرفتم و تغییر شخصیتم رو بوضوح و بروشنی لمس کردم و یک پله به عزت نفسم افزودم

داستان از این قرار است..

روز گذشته چرخ دستی خریدم رو با خودم بردم که خریدی انجام بدم و شکر خدا یک تاکسی خوب منو سوار کرد و تا مقصد رسوند و تصمیم گرفتم که هم پیاده روی روزانه ام رو انجام بدم و هم خریدهامو انجام بدم… بماند که لیست خریدهام هر کدام در قسمتی مجزا وجود داشت ولی خودم آگاهانه تصمیم گرفته بودم که خیلی تفریحی و لذت بخش این کار رو انجام بدم و از مسیرم لذت ببرم .. ….

در طول مسیر از یک پارک فوق العاده زیبا رد شدم که مدام تمرین های شکرگذاری مو انجام میدادم و از اون باغبان شهرداری که داشت اون فضا رو آبیاری می کرد لذت بردم و خدا رو شکر گذاری می کردم و همش به زیبایی ها و نکات مثبت توجه می کردم …. عجب پارک تر و تمیزی بود و سرسبز و زیبا .. همان طوری که در دفتر شکرگذاری صبحگاهیم نوشته بودم که در زمان درست و مناسب و در مکان درست و مناسب و در همزمانی های درست و مناسب جادویی هدایت بشم و بلطف خدا مهربانم همه چیز وفق مراد من پیش می‌رفت و من هم مدام شکرگذار هر آنچه که می‌دیدم و می شنیدم بودم . از دختر و پسرهای جوان و زیبا تینیجر با لباس های زیبا و موهای قشنگشون و از مغازه هایی که داخل پاساژ ها بود و از تر و تمیزی و رفتار مودبانه شون و از جایگاه هایی که تونسته بودم خرید هامو طبق سلیقه و دلبخواهم داشته باشم از سطح خیابان های تر و تمیز شهر و نگاه کردن به اتومبیل های خوب و عالی از گل و گیاهان و درختان سرسبز و از نیمکت های کنار خیابان و پارک و از پل های کوچکی که روی جدول ها و جوب های خیابان بود که چقدر راحت می تونستم با چرخ دستی از روی آنها رد بشم از کلاه زیبایی که سرم گذاشته بودم یک کلاه دور لبه دار مدل و سبک کلاه ماهیگیری بر سرم بود که آفتاب ظهر پوست سر و صورت مو محافظت کنه خدا رو شکر گذاری می کردم ،،( اتفاقا یک خانم جوانی با لبخند بسمت من نزدیک شد و گفت چه کلاه قشنگی چقدر زیبا هستید و چه تیپی مممممم ) منم لبخند زدم و گفتم ممنونم عزیزم( چقدر قدرت تحسین کردنشو تحسین کردم اینکه همه افراد این قدرت رو ندارند که زیبایی ها رو تحسین کنند شاید عباسمنشی بود خخخ) …. و انگار تحسین و تمجید و شکرگذاری ها به یک سبک شخصیت درونی برام تبدیل شده و از هر چیزی تشکر و قدردانی می کنم … از پولی که خرج می کردم و همش خوشحال بودم که با پول خرج کردنم دارم به رشد و گسترش کسب و کارهای کاسب های مغازه دارها کمک می کنم و سبب خیر و برکت هستم و مطمعن هستم هر هزینه ای خرج می کنم و انجام میدهم خداوند هزار برابر اون پول رو بحسابم برمی گردنه … خلاصه بعد از یک پیاده روی سه ساعته با اون چرخ دستی که پر شده بود از لوازم و وسایل مورد نیازی که خریده بود م و چقدر خوشحال بودم که هدفمند خرید کردم … راستی دوستان عزیز ..یکی از اون خریدهای ضروریم (دو دست ورقه کلاسوری و هفت تا خودکار کاربردی برای نوشتن شکرگذاری هام 5 تا برنگ آبی و یکی قرمز و یکی سبز ) بود …

خلاصه بعد از خریدهام آمدم ایستگاه تاکسی فاز هشت پردیس نازنین .. چقدر هم راننده های خوبی داره که بهترینش هم نصیبم شد شکر خدا .. درب صندوق عقب ماشین رو باز کرد و چرخ دستی خریدم و گذاشت صندوق و بعدش درب سرنشین عقب رو پشت سر راننده رو نشونم داد و گفت بشینین و مسافر تکمیلع و بریم ..

تضاد از اینجا شروع شد..

من اومدم درب ماشینو باز کردم که بشینم که یه دختر خانمی با اخم بهم گفت برید از اون در سوار شید.. منم انگار ناراحت شدم درب رو محکم بستم و رفتم از اون در سوار شدم و نشستم.. بعدش اون دختر خانم گفت چرا در رو محکم بستید ؟؟؟ من همین الان از زیر سروم اومدم بیرون من حالم اصلا خوب نیست…

ووووواااای خدای من . منو میگی.. آنقدر از حرکت خودم نادم و پشیمون شده بودم . که فقط داشتم صورت شو نگاه می کردم و کیسه ی دارو و آمپول شو نگاه می کردم. واقعا شوکه شدم و با ناراحتی به کیسه ی آمپول و دارو نگاه می کردم .. بهش گفتم ببخشید فکر نمی کردم اینقدر محکم بسته بشه عذر می خوام …

بعدش ی نگاه شو ازم برگرداند بسمت پنچره.. پیش خودم گفتم عجب قضاوتی کردم فکر کردم اون دختر خانم از سر تنبلی نرفت اونور تر بشینه. چون بغل دستش هم یک خانم نشسته بود و می تونست بره اونور تر تا منم سوار ماشین بشم( داشتم در یک لحظه از این فکرها می کردم) بعدش بازم داشتم همینطور فکر می کردم و که حتما. عذرخواهی من کافی نبوده که روشو انور برگرداند… بقیه ی سرنشینان هم همینطور ساکت بودند.. گفتم باید بیشتر عذر خواهی کنم تا واقعا از دلش در بیارم … در صورتی که اگر قبلنا بود با یک عذر خواهی معمولی سر و ته قضیه رو جمع می کردم … ولی الان دیگه تغییر کردم و مدام داشتم به ارسال فرکانسی خودم فکر می کردم .. پیش خودم گفتم من نباید اینقدر سریع عصبانی بشم و بقول استاد عصبانیتم غلیان کنه که اینقدر سریع عکس العمل از خودم نشون بدم.. بعد دوباره از اون دختر خانم بازم معذرت خواهی کردم و گفتم ترو خدا ببخشید اگر ناراحتون کردم معذرت می خوام .. که ایندفعه گفت .. نه اشکالی ندارد. خب این درهاشون شل هستش محکم بسته شد.. منم توی دلم کمی خوشحال شدم که حداقل یک عکس العملی از خودش نشون داد. سبب خیر شد تا قدم بعدی رو برای دلجویی بیشتر انجام بدم .. در همین لحظه ها اون خانم وسطی که بین مان نشسته بود پیاده شد و رفت . و دیدم اون دختر خانم کمی بعد گفت ..آقا من سر اون خیابان پیاده میشم.. منم فرصت رو غنیمت شمردم توی چشماش طوری نگاه کردم که متوجه نگاه من بشه رو کردم و بهش گفتم دخترم…. ترو خدا منو ببخشید اگر ناراحت تون کردم لطفاً به دل نگیرید . خواهشاً توی دلتون از من دلگیر نشوید و توی دلتون دلخوری نه مونه منو ببخشید . و با دستم بازوشو به نرمی نوازش کردم …. که ایندفعه اون دختر خانم خندید و با لبخند گفت نه خواهش می کنم اشکالی نداره .. گفتم انشالله هر چه زودتر حالتون خوب بشه .. گفت ممنونم و مرسی بعدش پیاده شد و رفت..

وقتی ایشون پیاده شد یک نفس عمیقی کشیدم و از ته دلم خوشحال شدم و پیش خودم گفتم اولا ایشون رو قضاوت کرده بودم نباید آدمها قضاوت کنم یک درس خوبی برام داشت . دوماً رفتار من درست نبود نباید زود عکس العمل از خودم نشون میدادم و اینجاست که تفاوت معنای تحمل و صبر . خودشو نشون میده….. سوما حتما نتیجه ی فرکانس خودم بود که چنین تضادی رو تجربه کردم..

چهارما چقدر خوب شد که فهمیدم اشتباه خودم رو پذیرفتم و مسعولیت اشتباهم رو بعهده گرفتم…

.. پنجما با عذر خواهی کردن عزت نفس ام رو بالاتر بردم و دچار غرور کاذب نشدم .. ششما .. این موضوع برام درس خوبی داشت با اینکه این تضاد غافلگیرانه بود ولی. نتیجه ی خوبی از پایان اون تضاد دریافت کردم بخاطر اون تغییر. شخصیتیم که روی خودم کار کردم…. اون هم با احساس خوب از اون دختر خانم جدا شدم و احساسم دوباره خوب شد یعنی. زمان زیادی روی احساس نامناسب نبودم و این لطف خداوند و حضورم در این سایت ارزشمند و بلطف آموزه های استادم بود خدا رو شکرگذارم .. و در آخر وقتی پیاده شدم آقای راننده فوری پیاده شد چرخ دستی مو از صندوق عقب ماشین آورد پایین و برام آورد تا پیاده رو تا راحت تر مسیرمو ادامه بدم . وقتی پیاده شدم اون خانمی که جلو نشسته بود بهم لبخند زد و خندید .. انگار خواست منو تشویق و یا تحسین کنه که من سه بار از اون دختر خانم عذرخواهی عمیقی کرده بودم و به آرامش ذهنی رسیدم…

خب دوستان عزیزم پیش خودم گفتم بیام این داستان تضاد روز پیشمو براتون تعریف کنم که آدم وقتی تغییر می کنه و روی خودش کار کرده باشه به کوچکترین اعمال و رفتارش توجه می کنه و برای اصلاح اعمال و رفتارش اقدام عملی انجام میده هر چند ممکنه در لحظه غافلگیر بشیم و ذهن چموش مون برامون تله گذاشته باشه. ولی باید با کنترل ذهن این تله های ذهنی رو خنثی کنیم. و بخاطر اصلاح افکار مون جهان هم پاسخ فرکانسش و بخوبی میده..

و بقول استاد که در بالای تیتر این فایل نوشته بودند اینکهتعهدی را به یادم آورد که آن جهادی اکبر را درونم به راه انداخت و به گونه‌ای شخصیتم را شکل داد و تربیت کرد تا قادر باشم در هر شرایطی متفاوت از قبل فکر کنم، ببینم و عمل کنم. واقعا یک جمله ی طلایی و کلیدی بود که من تازه فهمیدم که منم آنقدر تغییر کردم که توانایی داشتم که بموقع این تضاد رو تبدیل به یک نتیجه و اتفاق خوب کنم خدا رو شکر خدایا سپاسگذارم که با درک و تکرار مداوم و آگاهانه ی این قانون احساس خوب = اتفاق و نتایج خوب رو تبدیل به خصوصیات شخصیتیم کردم که البته باید خیلی بیشتر و بهتر روی خودم کار کنم..

یک جمله ی طلایی دیگری که در گفته های استاد برام بسیار کد داشت این بود که به زیبایی گفتند. زیرا قدرت فرکانس را می دانم، زیرا فهمیده‌ام که چگونه با توجه کردن به هر چیزی آن را وارد زندگی‌مان می‌کنیم و می دانم اگر مراقب کانون توجهمان نباشیم، چگونه به راحتی و خیلی آرام از مسیر منحرف می‌شویم. واقعا این جمله ی طلایی استاد رو آویزه ی گوشم کردم و واقعا به این درک رسیدم که مراقب کانون توجه و اعمال و رفتارم باشم و آگاهانه به کانون توجه ام نظارت داشته باشم و با این تضاد به درک و آگاهی بیشتری در مورد تغییر شخصیتم هدایت شدم و بفهمم که این تله ی ذهنی رو خنثی کنم و بهش بفهمونم که واقعا شخصیتم عوض شده و ادا اتوار نیست . چون ذهنم داشت بهم ثابت می کرد که هنوز شخصیتم عوض نشده و من قادر به کنترل ذهنم نیستم….

خدایا شکرت که دیگه مثل گذشته ام نیستم یعنی اگر مثل گذشته ام بودم و خیلی بی تفاوت از این موضوع می گذشتم ولی در دل و ذهنم احساس بدی داشتم و با همون احساس بد روز و شب مو می گذروندم چی؟؟!!؟

اگر عذاب وجدان می گرفتم و همش احساس بد داشتم و بدنبال آن نتایج و اتفاقات نامناسبی رو تجربه می کردم چی؟؟؟؟

خب الان دیگه خوب فهمیدم که چطوری مدام در احساس خوب باشم تا از مسیرم دور نشم و اگر سهل انگاری پیش اومد فوری فرمون زندگی مو به مسیر درست برگردونم و این موضوع فقط و فقط با کنترل ذهن و تمرین و تکرار و تکرار و تکرار و تکرار….. امکان پذیر هست

خدایا شکرت هر روز من متفاوت تر از روز قبل هستش

خدایا شکرت ما رو به حال خودمان وا مگذار

خدایا از تو می خوام هر لحظه در مدار هدایت های الهی تو باشم

خدایا من قلبمو بسمت تمام هدایت های الهی تو باز کرده ام

خدایا تنها ترا می پرستم و تنها از تو یاری می جوییم

ممنون و سپاسگذارم استاد عزیزم که این فایل ها رو باید صدها بار نگاه کنم تا زیر ساخت های کانون توجه ام رو بهبود ببخشم

ممنون و سپاسگذارم شما عزیزانی دلم هستم

2023/8/1 aguest آگوست اوت

1402/5/10 سه شنبه