قانون فراوانی و رابطه آن با «تجربه ثروت» - صفحه 12 (به ترتیب امتیاز)

به نام خالق فراوانی ها رابطه فراوانی و کسب ثروت،

به راستی که رابطه تنگاتنگ میان کسب ثروت و فراوانی می باشد و باور نداشتن به فراوانی و پذیرفتن کمبودها ذهنمان را محدود و متوقف می‌کند و ما را به همین اندازه ای که داریم قانع می سازد زیرا باور داریم که برای کسب بیشتر باید کارهای فیزیکی سخت و بیشتری انجام دهیم و ذهنمان راحتی را انتخاب می‌کند در صورتی که همه چیز و همه چیز برای کسب ثروت تنها باورها و افکار مان هست و تلاش فیزیکی نیست و یا اینکه باور داریم که هر کس به ثروت رسیده حتماً کار غیر طبیعی کرده مثلاً یا قاچاق کرده یا حق کسی را خورده البته همش بهانه ها و دستاویز های ذهن است که کمبود را باور کنیم در صورتی که ما تکه ای از خداوندی هستیم که بی‌نهایت هست و منشا فراوانی و نعمت هاست به همین طبیعت و آدم های اطرافمان نگاه کنیم هیچ کس و هیچ چیز در این جهان بی روزی نمی‌ماند از مورچه کوچک گرفته تا گدایی که روی خیابان گدایی می‌کند هر کس به هر طریقی که خودش و باورهایش ساخته شده اند کسب روزی می‌کند کسی آنقدر کمبود درونش رخنه کرده که گدایی می‌کند و کسی آنقدر فراوانی را باور دارد که شاهانه زندگی می‌کند اما روند طبیعی و قابل معقول این است که تک‌تک انسان‌ها شاهانه زندگی کنند زیرا آنقدر نعمت و فراوانی در جهان هست که به اندازه تمام انسانها نعمت و فراوانی وجود دارد که به گفته خود خداوند که در قرآن آمده است اگر درختان قلم و تمام دریاها مرکب شوند نمی‌توانند نعمتهای خداوند را بنویسد هر روز پیشرفت جهان بیشتر و بیشتر می‌شود هر روز ایده ها و فرصت های ثروت ساز بیشتری برای کسب ثروت به وجود می‌آید و ما باید هر روز به دنبال نشانه‌های فراوانی در اطرافمان و در جهان باشیم افرادی که فراوانی را باور دارند هیچ وقت طمع و حرص نمی ورزند و هیچ وقت نگران و ناراحت نیستند زیرا خداوندی را باور کرده و پذیرفتند که به شدت برای آنها کافی است البته باید بدانیم که دریافت ثروت به مداری که در آن قرار داریم هم بستگی دارد و ایده‌هایی به ذهنمان می‌رسد که با مدار الانمان در ارتباط است باید به تکامل هم توجه داشته باشیم و طمع نکنیم که یک شبه ره صد ساله را برویم زیرا بسیاری از بیزینس ها به خاطر طمع شکست خوردند و ذهنمان را با افکار و باورهای مخربی که دیگران و جامعه به خوردمان دادند و می‌دهند پر نکنیم ذهنمان را محدود نکنیم و ایده هایی که بهمون الهام میشه ایمان داشته باشیم و اجرایشان کنیم نیازی به تلاش فیزیکی نیست بارها این تجربه را داشته ایم که ذهنمان خالق اتفاقات ما بوده است خود را انسانی ارزشمند بدانیم که لایق بهترین زندگی و لایق دریافت تمام نعمت های خداوند هستیم و فرکانسها و ارتعاش های مان را در مسیر خواسته‌های مان تنظیم کنیم و هم جهت با خواسته مان حرکت کنیم به راستی هیچ چیزی نیست که ما نتوانیم آن را خلق کنیم کم‌کم باورهای مان را تغییر دهیم تا به مدار دریافت ثروتها و نعمت‌ها برسیم به راستی که خداوند هیچ بنده ای را تنها نمی گذارد