پیدا کردن الگوهای تکرار شونده | قسمت 1

سلام از دل

گاهی در محل کارم‌ با همکارم که کارمون بهم ارتباط داره و اشتباهی میکنه و می‌خواهد مسئولیتش را به گردن من بندازه. در اون لحظه عصبانیت شدیدی احساس می‌کنم.

وقتی کسی که برام مهمه به من بی‌توجهی می‌کنه، دلگیر و ناراحت می‌شوم.

وقتی باید تصمیم مهمی بگیرم و مطمئن نیستم کدوم تصمیم درسته ، اضطراب و تردید وجودم رو پر می‌کنه.

وقتی کسی با اعتماد به نفس زیاد بهم دروغ می‌گه، حس خشم پیدا می‌کنم .

وقتی کسی به وسایلم دست می‌زنه یا وارد حریم خصوصی‌ام می‌شه، عصبانیت شدیدی حس می‌کنم.

وقتی بیرونم و از خونه زنگ می‌زنن می‌گن ،

«اومدنی فلان چیزو بخر»، ناخودآگاه عصبی می‌شم. می‌دونم درخواست ساده‌ایه و حتی می‌دونم ریشه‌اش به تجربه‌های قبلی من برمی‌گرده، ولی هنوز نسبت به این موضوع گارد دارم. سریع واکنش نشون میدم و عصبانی میشم و حس پشتش رو هم میدونم .

ولی مهمترینش :

«وقتی می‌بینم یا می‌شنوم کسی به یکی از اعضای خانواده‌ام بی‌احترامی کرده و یا پشت سرشون حرف بزنه، واقعاً از کوره در می‌رم. شدید عصبانی میشم و گارد میگیرم ( خط قرمز )

برام مهم نیست طرف چه کسیه ؛ واکنش نشون میدم، چون نمی‌تونم بی‌تفاوت باشم.

تمام این موقعیت‌ها در واقع چراغ‌ راهنمای احساساتم هستن. به من میگن چه چیزهایی برام مهم‌ هستن :

• احترام و رعایت مرزها

• توجه و ارزشمندی

• امنیت و اطمینان

• صداقت و اعتماد

البته که میدونم خیلی از چیزهایی که در آدم‌ها و موقعیت‌ها می‌بینم، بازتاب باورها و فرکانس خود منه.

اگر از بی‌توجهی ناراحت می‌شم، باید ببینم کجا به خودم بی‌توجه بود‌م.

اگر صداقت برام مهمه ، باید صادقانه نگاه کنم کجا خودم صداقت نداشتم.

واقعاً خوشحالم که الان این شناخت‌ها رو نسبت به خودم دارم. می‌دونم مثال‌ها خیلی بیشتر از این حرفاست، ولی اونایی رو گفتم که توی زندگی‌م پررنگ‌تر بودن. حس می‌کنم الان آگاه‌تر شدم و بهتر می‌فهمم چی در من فعاله و چرا بعضی واکنش‌ها رو نشون می‌دم.

استاد عزیزم خیلی حس خوبی دارم از اینکه در این مسیرم. این آگاهی‌ها واقعاً برام مثل یه چراغن؛ راهمو روشن‌تر می‌کنن. حتی همین الانم تغییراتو توی خودم حس می‌کنم و این برام خیلی لذت‌بخشه.

واقعاً ممنونم.

خدا رو شکر می‌کنم بابت این مسیر، بابت این آگاهی‌ها و بابت اینکه دارم کم‌کم خودمو بهتر می‌شناسم.

سپاسگزارم ، سپاسگزارم ، سپاسگزارم