شیوه مدیریت انتقادات

به نام خدای هدایتگرم به سمت خواسته هایم به سادگی و زیبایی و عزتمندانه و به‌ صورت کاملا طبیعی و بدیهی

سلام به استاد و دوستان عزیزم

1. چه باورهایی در من باعث می شود که مورد انتقاد قرار بگیرم؟

در صلح نبودن با خودم و ارزشمند و لایق ندونستن خودم بی قید و شرط

تو ذهنم از دیگران انتقاد میکنم گاهی و توجه ام رو نکات منفی هست

نکته مثبت اینه در هر دو زمینه خیلی بهتر شدم ولی همچنان باید روی خودم کار کنم

2. چطور ریشه ی این جنس از توجه را در خود بشناسیم و در این باره کنترل کانون توجه خود را به دست بگیریم؟

من پاشنه آشیلم کمال گرایی هست و اینکه سعی میکنم بی نقص باشم و یا بهترین کار رو بکنم باعث میشه از انتقادات سازنده هم گاهی ناراحت بشم

ربط دادن اون انتقاد به شخصیتم و شخصی کردن اون انتقاد نمیتونم از شخصیت خودم جدا کنم

یه وقتهایی هم نتونستم خودم رو جای اون فرد بزارم و درک کنم اون فرد انتقاد کننده رو

نکته مثبت اینه با این آگاهیها و خودشناسی میتونم بهتر بشم بهبود گرایی جایگزین کمال گرایی کنم

3. چطور انتقادات سازنده را از انتقادات تخریب کننده تشخیص دهیم؟

در من شناخت از طرف مقابل که انتقاد میکنه کمک میکنه بفهمم انتقادش به چه منظور هست سازنده هست یا غیرسازنده و به هدف تخریب من از روی حسادت یا ناراحتی هست

در وهله دوم با سکوت کردن و اجازه دادن به اون فرد تا کامل حرفش رو بگه و هدفش برام مشخص بشه

4. چطوراز قدرت سازنده ی انتقادات، به نفع خودمان بهره برداری کنیم؛

من در آرامش میام رو اون انتقاد فکر میکنم نکات مثبت و تواناییهای خودم رو تحسین میکنم با خودم صحبت میکنم مهربانانه با خودم برخورد میکنم و از خداوند میخوام هدایت کنه برای بهبود گرایی و جایگزین کردن رفتار درست آروم و پیوسته تا عادت رفتاری من بهتر بشه

چطور از انتقادات مخرب، اعراض کنیم؛

من سعی میکنم بی توجهی کنم و فراموش کنم و در برخورد و رابطه با اون فرد نباشم و سعی کنم احساس خوب خودم رو الویت قرار بدم