شیوه مدیریت انتقادات

استاد من عاشقتوننننننننممممممممم

اغلب افسردگیه بی دلیل می اومد سراغم

وقتی یاد سرزندگی و شور و شوق زندگیه شما می افتادم میگفتم پس خدا هست یادت نره

و واقعا در کسری از ثانیه انگار بهم مواد شادی و نشاط تزریق می کردن از این رو به اون رو میشم و کلی دستاورد بدست میارم

اون روزهای شلوغیه ایران اوایلش سعی میکردم اهمییت ندم ولی بعد ناخواسته تو فرکانس حال بد ادمها قرار گرفتم طوری که از ناراحتیه مردم خموده شدم

و وقتی شما گفتین به هرچیز تمرکز کنید همون به شما داده میشه

به خودم گفتم حواست رو جمع کن

و روزهای ضاهراً بشدت بدی بود اما من با حرفهای شما در مورد زمان شاه و نارضایتیه مردم و این زمان و دوباره نارضایتیه مردم

فهمیدم واقعا تا زمانی که خودت رو مسئول زندگیت ندونی هیچ تغییری نمیکنی بلکه هر روز بدتر از دیروزت میشه

هیچ وقت دیگه از دولت شکایتی نکردم بلکه برای همشون طلب خیر و برکت کردم

و این خیلی تو زندگیم سازنده بود

دوستانم رو میدیدم که شاکی هستن و توسط دولتی ها چقدر بهشون بی احترامی میشدو…

و یکی دیگه اینکه من به بی فرهنگیه مردم خیلی حساس هستم و همیشه جلوی چشمام میبینمشون

اما باز با صحبتهای شما متوجه شدم خودم اونهارو با توجه کردن به ناخواسته هام به سمت خودم کشوندم

استاد از تمام فایلهاتون یه ردی تو زندگیم از شما توی پیشرفت و آگاهیم مونده

و نمیدونم چطور شادی و هیجانم رو خالی کنم

میخوام از خوشحالی جیغ بکشم