مصاحبه با استاد | پاداش های جهان به «استمرار در مسیر درست» - صفحه 45

به نام خداوند رحمان

سلام خدمت استاد گرامی ،خانم شایسته ی نازنین و همه ی عزیزان

ای ز غم مرده که دست از نان تهی است

چون غفور است و رحیم این ترس چیست‏

«امید و نا امیدی»

در طول مسیر همیشه امکان اینکه نا امیدی بیاد سراغمون هست، شیطان همیشه در تلاشه و یکی از بزرگنرین حیله هاش نا امید کردنه ، اما مهم اینه که ما تو اون حس نمونیم و سریع ازش بیاییم بیرون با ایجاد باورهای قدرتمند کننده و هر روز تکرار اونا و بردن اونا توی ناخودآگاهمون میتونیم در برابر حیله ی شیطان برای خودمون زره داشته باشیم ، ولی اگه خودمون رو رها کنیم و هر ورودی وارد ذهنمون کنیم و از هر حرفی و هر اتفاقی تاثیر منفی بگیریم و روی ایمانمون به پروردگار کار نکنیم و بیشترش نکنیم در مقابل شیطان بی دفاعیم و هر بلایی میخواد سرمون میاریم ، بلایی که خودمون باعثش شدیم.

اینکه ادم این توقع رو از خودش داشته باشه که تحت هیچ شرایطی نباید کنترل ذهنشو از دست بده و نباید نا امید بشه و اینا اشتباهه و این اتفاقا همیشه افتاد و میفته و خواهد ، اگه الان نسبت به قبل کمتر شده یعنی تو مسیر درستیم اگه واکنش ما و موندن در احساس بد نسبت به قبل کمتر شده یعنی وتقعا رشد کردیم و نیازه همین مسیری که تا حالا اومدیم و همین اعمالی تو این مسیر انجام دادیم رو مستمرا انجام بدیم تا نتیجه های بیشتر و پایدارتری هم بگیریم، توقع بیجا مانع حرکت و ادامه دادن ما میشه پس با ایجاد انتظارات نامعقول به خودمون ظلم نکنیم

توی مسیر درستی که هستیم، توی شغلی که هستیم نوی رابطه ای که هستیم توی یادگیری مهارتی که هستیمو… همیشه احتمال اتفاقاتی هست که بخواد مارو دلسرد کنه ، اون اتفاقه نمیتونه شرایط اینده مارو رقم بزنه بلکه واکنش ما به اون اتفاقه که اینده مارو میسازه و این انتخاب ماست که واکنشمون چی باشه ، اگه به یه اتفاق مشابه همیشه یه حور واکنش نشون دادیم و یه نتیجه گرفتیم و راضی نیستیم باید واکنش ها رو تغییر بدیم وگرنه اون اتفاق ها تا ابد تو زندگی ما تکرار میشه ولی اگه واکنش رو تغییر بدیم نتیجه هم تغییر میکنه و از اون جنس اتفاق هم کم و کمتر میشه، از بین نمیره و خیلی کمتر میشه و این نشانه ای که به ما میگه در مسیر درستیم

مسیر باید طی بشه، نمیشه از اول پرفکت و عالی بود ، ما باید در جهت بهتر شدن گام برداربم نه در جهت عالی بودن، عالی یعنی ته کوچه بن بست یعنی بعدش چیزی نیست اما بهتر یعنی یک آزادراه بی انتها یعنی همیشه هیجان و انگیزه برای ادامه دادن و رشد کردن، عالی غرور میاره اما بهتر همراه با تواضع و فروتنی میاد، تواضع داشتن باعث میشه نعمت ها همیشه در دسترسمون باشه اما غرور ما و از عرش به فرش میرسونه ، به دنبال عالی بودن استرس و عجله و مقایسه وحسادت و چشم و هم چشمی میاد ولی بهتر شدن در خودش ارامش به همراه داره،عشق به خود ، تمرکز روی خود ، در صلح بودن با خود رو میاره

ما نیومدیم عالی باشیم اومدیم لا توجه به قانون تکامل بهتر بشیم و رشد کنبم و ابن رشد رو تا زمان اتمام این زندگی دنیوی ادامه بدیم ، روح ما برای بهتر شدن اومده وتسه همینم هست که این جمله ها در ما حس خوبی ایجاد میکنه و درونمون باهاش موافقه و وقنی ذهن رو خاموش میکنیم اینارو میپسندیم ولی ذهن که میاد وسط میگه نخیر! من باید عالی باشم باید تا عید 50 کیلو کم کنم، باید فلان لباسارو بگیرم ، باید دبگه اون مسافرت رویایی رو برم ، بابد وسیله های خونه رو نو کنم ، باید زندگی من از همه پر زرق و برق تر باشه ، من باید عالی باشم تا چشم فلانیا دراد ، تا مامان بابام بهم افتخار کنن ، تا اکسم ببینه بسوزه ، دیگه الان وقتشه دیگه تا کی باید صبر کنم….!

این ما نیستیم که این حرفارو میزنه و این خواسته هارو به این دلایل داره ، این ذهن ماست! واسه همینم شنیدن این حرفا حس جالبی بهمون نمیده چون خیلی از فرکانس روح ما دوره، تمام این خواسته ها خوبه ، اما دلیل پشتش و حس پشتش هست که اتفاقات زندگی مارو رقم میزنه. اگه دلیل چشم و هم چشمیه و حسش حسادته اینقدررررر اتفاق تو زندگیمون میفته که ما هر روز این حسارو تجربه کنیم چون کائنات فکر ما خوشمون میاد که همش درگیرشیم! اگه حس پشتش آزادیه و دلیلش رفاه و لذته بیشتره اتفافاتی میفته که ما تجربه اش کنیم و بیشتر لذت ببریم و اروم تر شیم

تمام زندکی ما بستگی به احساساتمون داره ، ما میتونیم تربیتش کنیم که در چه موقعی چه واکنش بهتری رو نشون بده و نتیجه اون واکنش میشه اینده ما و اگه وقت برا تربیت کردنش و دادن اطلاعات درست بهش و کمرنگ کردن اطلاعات یا باورهای غلطی که از جامعه و خانواده و فرهنگ گرفته نزاریم کلاهمون پس معرکه اس ! میشیم برگی در باد، میشیم ملعبه ی دست شیطان ، انتخاب با ماست! که به راه درست بریم راهی که پر از نعمته یا به راهی که خداوند به انها غضب کرده و راه گمراهان!

زیبایی مسیر زندگی این است که با کار کردن روی خود ساده تر میشه, مهارت بالاتر میره، ایمان بیشتر میشه ، بهبود هست و این همون امیده! وقتی حرکت میکنیم یعنی امید داریم و خدا افتخار میکنه به بنده ی امیدوارش، وقتی میشینیم و تکون نمیخوریم یعنی ناامیدیم و خدا هم نمیتونه در اون صورت کاری برامون بکنه،اینکه تسلیم شدن در پیشگاه خدا پاداش هایی داره که مثل معجزه اس به خاطراینه که تسلیم شدن امید داشتن فراوان به خدا و بریدن از هر چه غیر اوست، اون حجم از امید هستش که بعد تسلیم زندکی مارو زیر و رو میکنه .

وقتی اینجاییم و دنبال این آگاهی ها هستیم یعنی امید داریم که اینجاییم ، ایمان داریم که این مسیر وعمل به این آگاهی ها شرایط بهتری رو برامون ایجاد میکنه، پس ما انسان های امیدواری هستیم و سپاسگذار خداوند که این امید همچنان در دل ما هست، چون در هر شرایطی هم که باشیم این امید به رب العالمین برای ما راهگشا میشه و درهارو برامون باز میکنه انشالله

اگر حرکت کنیم و ایمان داشته باشیم و قوانین رو هم درک کنیم خیلی زود از دل بدترین روزهای زندگی بهترین روزها رو میسازیم فقط باید ناامید نشیم و ادامه بدیم و ادامه بدیم و ادامه بدیم

نتیجه ها تصاعدی میاد ، شاید اولش کوچیک و کم باشه ولی همونجور نمیمونه ، با ا ادامه دادن و استمرار از یه جایی نتایج ما چنان سرعتی میگیره که دیگه دست ما نیست جلوشو بگیریم ، ما زحمتارو اولش میکشیم و هل هارو میدیم از یه جایی مسیر چنان راحت و پربرکت میشه که ما فقط رو شونه های خدا میشینیم و لذت میبریم.

یا حق