مصاحبه با استاد | تفاوت «تسلیم بودن دربرابر خداوند» با «تسلیم شدن دربرابر مسائل» - صفحه 91 (به ترتیب امتیاز)

به نام خدایی که توتنهایی وخلوت آدمهابهترین همدم ومونس بهترین یارویاوره،سلام به استادعزیزوهمسرگرامیش مریم جون ،بمیرم برات استاد،بگردم الهی، نبینم کسی استادمنواذیت کنه خیلی ناراحت شدم که دوران نوجوانی واویل جوانی انقداذیت شدیدچون خودم پسرنوجوان دارم خیلی راحت میتونستم درکتون کنم که چ دردهایی کشیدیدالبته خداراشکرهم خودم هم همسرم خیلی پشتش هستیم خیلی ساله یعنی ازبچگی تاالان دنبال ورزش وتوپ بوده ،چندسالیه که داره تلاش میکنه فوتبالیس شه ،ازاطرافیان آسیبهایی میخوره که توروچه به فوتبالیس شدن امامنوهمسرم دنبال روهدفش، تاجایی که میتونیم کمکش میکنیم یه سالی هم هس ازدولت استادعزیزتمام دیدوباورش وایمانش به خدا رادرجهت مثبت تغییرداده والان باانگیزه تروپرقدرت تربدون تعصب وترس هدفش رادنبال میکنه وباجدیت وتلاش دنبال هدایت خداوندمیره ،هرچی خودم ازاستاد یادبگیرم همون روزهمه اونهارابه پسرم منتقل میکنم تاهم برای خودم تکراربشه هم پسرم چیزهای جدیدی یادبگیره ،خداروشکرهم فرکانس استادهم هس وهیچ مقاومتی دربرابرآموزه هاش نداره اتفاقاهروقت چیزتازه ای یادمیگیره به نظرم اون بهترازمن عمل میکنه ومن بابت این موضوع خیلی خوشحال هستم وهرروزازخداواستادعزیزم سپاسگزاری میکنم ،اینکه انسان توشروع زندگی دردوران نوجوانی به بعدسختیهایی راببینه ودردهایی رابکشه ،به نظرم بدنیس امابه شرط اینکه ازمسیردرست خارج نشه ومثل استاددنبال گمشده خودش بگرده وخودشوزودپیداکنه تاازمسیراصلی خارج نشه واتفاقات ناگوار،روتجربه کنه ،اگه بتونه مقاومت کنه ومسیرراپیداکنه، عالیه،چون درشروع دوره جوانی هدفمندتروباانگیزه تروبااراده ترراه و مقصدش روپیدامیکنه تااینکه مثل من توجهی نداشتم دوره جوانیم وبدون هدف ودیمی زندگی کردم الان تازه متوجه شدم چقداشتباهات داشتم وچقداین اشتباهات منوازهمه چیزدورکرده بوده وخودم متوجه نبودم البته منم چندسالی هس که سعی کردم مسیردرست راپیداکنم امابه این جدی نه ،وجوداستادوآشنایی باایشون جدیت توکارم راپدیدارکردوباعث شددنبال رفع پاشنه های آشیلم ومقاومتهام برم ،مدارم وباورهام راتغییربدم،سعی کنم به تضادهای زندگیم طوردیگه ای نگاه کنم ،به قول استادانگاریه چیزی تووجودمن بودکه به این سمت کشیده شدم من سخنان استادراخیلی قبول دارم اماواقعنی بت نساختم ازش ،هروقت مطلب تازه ای ازایشون یادمیگیرم ،خودم باعقل خودم وتجربیات تلخ وشیرینم می سنجم بعدقبول میکنم ،یادم نمیادتاالان چیزی راازایشون نپذیرفته باشم ،همه چیزدرس وتجربه بوده وبس ،اینکه استادقضاوت دیگران راکنارگذاشته وباشهامت تصمیم قاطعانه ای برازندگیش داره خیلی مهم وباارزشه ،انسانهاگاهی بااین تصمیمات دورسشون امتیازبزرگی اززندگی وجهان میگیرن ،جداچراانقدمااین آدمهارابزرگ کردیم ایناتوزندگی شخصی ما چ جایگاهی دارن موقع گرفتاریهای ماچقدکمک حالمونن !منم تاچندوقت پیشاخیلی بهامیدادم به نظرودید دیگران اماخداروشکرالان به قدری توجهم به خودمه که اونارااصلن نمیبینم ،اینکه من درمسیردرست باشم وفقط دنبال تغییرخودم باشم ،خیلی ازموضوعات ومسائل برامون بی ارزش میشه وبی تفاوت ازشون عبورمیکنیم خیلی ازچیزایی که مهم بودن دیگه مهم نیستن چون تومداری قرارمیگیریم که چیزایی که ارزش واقعی دارن راپیدامیکنیم مابه درون خودقدم میزاریم وبادرون خودآشتی میکنیم بعدمی بینیم که کمبودی نداریم که بخواهیم ازطرف دیگران رفع بشه ،باخدایی آشنامیشیم که وجودش انقددلگرمی وحس خوب وشادبهت میده که بازنیازی به هیچ بنی بشری نداری ،عاشق هدایت خدام قبلاچقدسخت تصمیم میگرفتم به خصوص جاهایی که تردیدداشتم چقدلذت بخشه راحت خودتوبسپاری به خداوباهدایت اون هرچی پیش بیادهرچندناجالب ،تومی پذیری،این هدایتم ازنکته های طلایی استادهس که یادگرفتم ،جالبه که هراتفاقی که بعدش میفته راتوبدون فکرکردن وتاسف خوردن می پذیری چون باورداری که خداوندبهترین مسیریاراه راسرراهت گذاشته چون ایمان بش پیداکردی چون دست ازقدرت انسانهاکشیدی وچسبیدی به خودش ،من ازتجربه خیلی جوابهای خوب گرفتم ناراحتی هام بی نهایت کم شده استرس دیگه ندارم فقط تکیه گاهم راخدامیدونم وبس ،نقطه سرخط ،استادجونم خداروشکرکه جواب تمام سختی هایی که کشیدیدراگرفتیدالان شمابهترین جایگاه راداریدواکثراون کسانی که به شماتوجه نمی کردن وتحقیرتون میکردن حسرت شمارامیخورن ،ماازاین بابت خوشحال نمیشیم وبرای هدایتشون دعامیکنیم ولی ایناتجربه هایی باشه برای ماهاکه ماچنین برخوردهایی باکسی نداشته باشیم،عالی باشیدوهمیشه دنبال کسب آگاهی های جدیدماهم به دنبال شما، استادعزیزم عاشقتم