مصاحبه با استاد | قانون پایداری نتایج - صفحه 67 (به ترتیب امتیاز)

«به نام خداوند بخشنده مهربان»

باور اصلی در طول دوره: «من توانایی خلق خواسته‌های مدنظرم رو دارم.»

باورهایی که در این فایل می‌خوام درموردشون بنویسم؛

_ مطمئنم که خداوند به من میدهد.

این جمله و این باور به من دو چیز رو نوید میده؛ یکی صبر و دیگری اطمینان قلبی. نرگس خانم ! قدم تو راهی گذاشتی که بخوای نخوای تهش موفقیت و حال و خوب و آرامش و سعادت و عاقبت بخیری هست. داری کارهایی رو انجام میدی که یقینا آخرش به سعادت ختم میشه. این وعده‌ی من نیست، وعده‌ی قرآن و خداست. و خب چه کسی وفادارتر از خداوند در عمل کردن به وعده‌های خویش است؟! خود خدا گفته آروم باش نترس و غمگین مشو که رستگار میشی. واضح‌تر از این؟! خدایا شکرت. خداوندا، من مطمئنم که تو به من میدی. همه‌چیز میدی. حتی چیزهایی که من نمی‌دونم میخوامشون. می‌دونی چرا؟ چون تو خدایی و من بنده. کار من فقط بندگی کردنِ و کار تو فقط خدایی کردن. تو که سمت و سهم خودت رو بدون نقص انجام میدی. میشه به منم کمک کنی سهم خودم رو به بهترین شکل انجام بدم؟! میشه خودت منو گردن بگیری؟ من فقط بلدم بیام توی این سایت و فایل گوش کنم و بخونم و بنویسم و هرجا تو زندگی به تضاد خوردم به خودم یادآوری کنم که چیا یاد گرفتم. همین. من فقط همین ایده رو دارم که اینم از توعه. خودت بهم یاد دادی. دیگه نمیدونم باید چکار کنم. تو خدایی تو می‌دونی تو بلدی. منو تو مسیری که تهش به بندگان‌ت نعمت میدی ثابت قدم نگهدار.

ته این مسیر، خدا وایستاده. شکر.

_ وقتی روی خودم کار کنم، نتایج از همین شرایط پدیدار میشه و نیازی نیست من اوضاع رو تغییر بدم.

معلومه که اینطوره دختر. مگه تا بحال غیر از این بوده؟ انقد همه‌چیز آروم آروم رخ داده، انقدر یواش یواش تغییر کردم از همون شرایط و اوضاعی که توش بودم که الان اصلا به یاد نمیارم چی بودم و چی شدم. به سختی میتونم به خاطر بیارم روزهای سخت و تلخ رو. اینا یعنی چی؟! یعنی همه چیز از همون شرایط شروع به عوض شدن می‌کنه.

مگه وقتی آدمهای سمی و خطرناک از زندگیم رفتند بیرون من کاری کردم؟ جایی رفتم؟ چیزی رو عوض کردم؟ نه. من فقط خودم رو، ذهنیتم رو تغییر دادم. مگه حالا که درآمد دارم با وقتی که درآمد نداشتم تغییر آنچنانی رخ داده تو شرایط زندگیم؟ نه والا. قبلاً هم همینقدر سرم تو گوشی بود حالا هم همینه. قبلاً هم همین ساعت میخوابیدم حالا هم همینقدر.

میبینی نرگس؟ اینا همه نشونه است که میخواد بهت بگه لازم نیست شق‌القمر کنی. فقط ذهنت رو تغییر بده و تصمیم بگیر یک سری کارهای ریز و ریشه‌ای رو انجام ندی و برعکس یکسری کارهای دیگه رو بجاش انجام بدی. در ظاهر آب از آب تکون نمیخوره ولی تو میفهمی چی به چیه.

خدایا شکرت. خدایا ازت ممنونم که تغییر رو انقدر ساده و راحت کردی برامون. خدایا عاشقتم. عاشق خودت و قانون‌هات.

و اما تمرین این بخش:

«در لحظاتی که ظاهرا هیچ پیشرفت فوری و آشکاری نمی‌بینید، به چه شکل می خواهید انگیزه های خود را برای استمرار در این مسیر حفظ کنید و اجازه ندهید شک و تردیدهای ذهن تان، پای شما را بلرزاند؟»

پاسخ:

آخه مگه کار دیگه‌ای جز ادامه‌دادن میشه کرد؟! ادامه ندیم که تهش معلومه چیه. باید اهرم رنج و لذتش رو واسه خودم درست کنم از اول.

باید بنویسم که اگه ادامه بدم چی میشه ادامه ندم چی میشه. ادامه بدم تهش بهشته ادامه ندم جهنم. ادامه بدم عاقبت بخیرم ادامه ندم عاقبت بِشر. ادامه بدم سعادتمند هستم ادامه ندم حسرت خرخره‌م‌ رو ول نمیکنه.

بنظرم داشتن این اهرم خیلی می‌تونه کمک کنه.

جدا از اون باید مرتب به یاد خودم بیارم که چرا شروع کردم و چرا می‌خوام ادامه بدم. جدای از اون باید حواسم باشه که یه قانونی داریم به اسم قانون تکامل که خیییییلیا توش باخت میدن. آدم وقتی حواسش به قانون تکامل باشه خیلی راحت صبرش میاد.

اینم از این.

خدایا شکرت که امروز هم بهم فرصت و توانایی دادی تا خواسته‌های مدنظرم رو خلق کنم.

خدایا شکرت که امروز تونستم کارم رو به خوبی انجام بدم.

خدایا شکرت که امروز حواسم به خوشگلیم بود و کیف کردم.

خدایا شکرت که امروز انتخاب کردم یه ماکارونی خوشمزه بپزم و پختم و خوردم و کیف کردم، آخ مخصوصا با سالاد شیرازی.

خدایا شکرت که امروز وقتی برقا رفته بود و کل خونه تاریک بود و گرم، من جوری با نور گوشی، سایه بازی میکردم انگار یه دختربچه هشت ساله‌م.

خدایا شکرت که محسن چاوشی پلی کردم و با جونم گوش دادم به صداش.

خدایا شکرت که یه دوش حسابی گرفتم و روحم تازه شد.

خدایا شکرت که امروزم رو ساختم. که امروزم رو ساختی. که بهم یاد دادی بسازمش.

خدایا، بغلم کن که امن‌تر از بغلت جایی رو سراغ ندارم.

بوس | نرگس.