مصاحبه با استاد | چگونه در دوراهی های زندگی، راه درست را انتخاب کنیم؟

به نام هو اول و آخر یار ، خدای نور ، خدایی که عاشقانه هدایت و حمایتم میکنه

« پروژه مهاجرت به مدار بالاتر _ گام بیست و شش 26 »

سپاسگزار خداوندم که اینقدر من رو عاشقانه دوست داشت و به من لطف داشت که من رو در این مسیر هدایت قرار داد و نور مسیر من بوده و هست ، هر لحظه سپاسگزاری میکنم برای این مسیر زیبا که وارد شدم تا تکامل‌م رو در بهترین حالت ممکن و کاملا هدایتی طی کنم .

با عرض درود و ادب و احترام خدمت استاد عزیزم کسی که دست خداست برای من ، و خانوم شایسته بزرگوار و مهربون ، و به تمامی خانواده دوست داشتنی و هم فرکانسم خانواده صمیمی عباسمنش .

در این گام بیست و ششم، که در رابطه با موضوع : ” چگونه در دوراهی های زندگی، راه درست را انتخاب کنیم؟ ” هست، بی‌صبرانه منتظر شنیدن این فایل هستم، و از خدام میخوام تا که هدایتم کنه تا که ردپام رو به صورت هدایتی به ثبت برسونم.

همین که به گام آخر و پایانی این پروژه رسیدیم خدا میدونه که من چقدر از همین پروژه درس یاد گرفتم و واقعا واقعا واقعا برای من به معنای واقعی پروژه مهاجرت به مدار بالاتر بود و برام حکم یه دوره رو داشت، و هر چقدر هم که از نتایجی که از این پروژه که گرفتم بگم کم گفتم، و این لطف خداوند بود که من رو هدایت کرد به این مسیر، و از همون اولش تا به همین الآنش برام معجزه پشت معجزه بوده و هست، و میدونم که با ادامه دادن و گام برداشتن و حرکت کردن من در این مسیر زیبا چه نتایج بزرگتری رو هم می‌گیرم، واقعا چقدر این ایده خوب و جالبی بود که فایل‌های مصاحبه با استادجان در قالب یک پروژه به این شکل داخل سایت ایجاد شدن و برام واقعا حکم یه دوره آموزشی کامل رو داشت، با اینکه میدونم گام پایانی هست اما بازم میخوام از اول شروع کنم به کار کردن مجدد روی این پروژه، و بارها هم نوشتم داخل کامنت‌ها و از نتایجم گفتم و …، و ازتون میخوام که لطفا پروژه‌های بیشتری رو در سایت ایجاد کنید، خیلی ممنونم ازتون، مرسی.

یه سری از دوراهی‌ها با توجه به قوانین جهان هستی به قول استاد یه جورایی جوابش از قبلش مشخص هست، و تنها موضوعی که آدم رو توی دوراهی قرار میده خیلی موارد هست که بحث بحثِ احساساته، بحث اینه که ما احساساتی میخوایم تصمیم بگیریم، وگرنه اگر که بخوایم منطقی تصمیم بگیریم یا نزاریم که اون ترس‌هامون، نگرانی‌هامون، احساسات‌مون بر ما غلبه کنه خیلی از تصمیمات مشخصه که این دوراهی نیست بلکه یه راهه، فقط ما داریم دوراهی‌ش می‌کنیم یا چند راهی‌ش می‌کنیم، و به قول استادجان خیلی از موارد اینه که جوابش مشخصه فقط ما نمی‌تونیم احساسات‌مون رو کنترل کنیم، در واقع نمی‌تونیم از ترس‌هامون بگذریم، نمی‌تونیم توکل کنیم، ولی ما هم باید مثل استادجان اگر که در این دوراهی‌ها قرار گرفتیم اول از همه باید سعی کنیم که احساسات‌مون رو کنترل کنیم، سعی کنیم که فارغ از اینکه این ترس‌ها و تردیدها و نگرانی‌ها و … ای که ممکنه توی این انتخاب این تصمیم داره روی ما تأثیر می‌زاره رو اگر که اونها رو بزاریم کنار تصمیم درست چیه، و بعدش هم باید نگاه کنیم به اینکه ببینیم قوانین جهان به ما میگه که کدوم تصمیم درسته، و مورد بعدی اینکه باید نگاه کنیم به خواسته‌های خودمون که ببینیم کدوم تصمیم به خواسته‌های ما نزدیک‌تره، حتی اگر دوتایی‌شون از این راه‌ها خواسته‌های ما رو برآورده می‌کنن و اگر که قرار باشه یکی‌شون رو انتخاب کنیم، باید سعی کنیم که اونی رو انتخاب کنیم که یه ذره خواسته‌های بیشتری رو برآورده می‌کنه، و توی بدترین حالت باید سعی کنیم که از خداوند هم بخوایم که بهمون یه نشونه‌ای بده، یه چراغی رو روشن کنه برامون، یه پیامی رو بهمون بده که بدونیم که کدوم یکی از این دوراهی‌ها رو بریم.

و وقتی هم که خداوند نشونه‌ای به ما میده، که اغلب هم این نشانه خیلی واضحه، اما آدم دوباره اونجا هم تردید داره یا آدم یه جورایی مثلا انگار که میگه خدایا یه نشونه دیگه هم بده بهم و …، اینجور جاها هم ما هی مسئله رو برای خودمون سخت‌ و سخت‌تر می‌کنیم، اگر که از خدا خواستیم که کمک‌مون کنه و یه نشونه‌ای بهمون بده باید وقتی یه نشونه‌ای اومد بهش عمل کنیم.

و خداوند پاسخ میده به درخواست‌های ما، و نکته مهمی هم که هست اینه که ما اینجور جاها باید ایمان خودمون رو حفظ کنیم، و وقتی هم که اون نشونه اومد فارغ از اینکه اصلا ترجیح ما چی هست به اون نشونه ایمان داشته باشیم و بهش عمل کنیم، اگر که از خدا می‌پرسیم که باید دیگه ترجیحات‌مون رو بزاریم کنار، و اما اگر که خودمون میدونیم که اصلا چه کاریه و چه حرفیه که بگیم خدایا به من نشونه بده، و اگر که به خداوند میگیم که خداوند به من یه نشونه‌ای بده تا من مسیرم رو برم و بدونم که کدوم مسیر بهم کمک می‌کنه، و منو به خواسته‌هام می‌رسونه، دیگه وقتی که نشونه اومد توی اون راه بریم و در اون مسیر درست حرکت کنیم، حتی اگر که رفتیم و ظاهر اون مسیر یکم با ذهنیات ما در تضاد بود یا در ظاهر همه چیز در واقع گل و بلبل و زیبا و … نبود ! .

و نشونه‌های خداوند اینطوریه که واضحه، ممکنه که آدم خودش رو گول بزنه ولی نشانه‌ها واضح هستن و به محضی که ما از خدا می‌خوایم یه تصویری یه حسی یه چیزی که قلب‌مون بهمون میگه، یه نشونه بیرونی‌ای چیزی می‌بینیم، اما ما باید به سمت اون نشانه‌ها بریم، حتی اگر که در ظاهر اون نشانه ما رو انگار داشت به جای اشتباه می‌برد، و ما هم مثل استادجان باید در اینجور مواقع به خودمون بگیم که : این اون چیزی بوده که باید می‌رفتیم، توی این مسئله‌ای که به ظاهرش ممکنه برخلاف تصور ما باشه و …، ولی ایمان به خداوند وقتی که ما ازش می‌پرسیم و ادامه میدیم، و اگر که آدم میسپاره به خداوند که خدا هدایتش کنه دیگه باید بزاریم که خدا هدایت‌مون کنه و در کار خدا و مشیت الهی دخالت نکنیم، و دیگه نباید هی شک داشته باشیم و مغز خودمون و ذهن خودمون رو دخیل کنیم.

در این مواقع هم هر اتفاقی بیفته ما هم باید مثل استادجان بگیم که : هر اتفاقی بیفته در واقع این اتفاقه باید میفتاد دیگه، به عنوان مثال این شرایط به ظاهر منفی و این دره رو باید می‌دیدیم، این تصویره رو باید تجربه می‌کردیم.

نکته مهمی هم که استادجان داخل فایل بهش اشاره کردن اینه که در واقع توی بحث دوراهی و نشانه‌ها نیاز هست که واقعا توکل کنیم، نیاز هست به اینکه دیگه قضاوت نکنیم، هر چند که به قول استاد خیلی جاها نیاز به نشانه نیست و آدم می‌فهمه، و باید بسپریم به خداوند و وقتی که نشانه‌ای میاد دیگه اون نشانه رو بگیریم ولی اگر که هی بگیم دوباره یه نشانه دیگه بده یه نشانه دیگه بده ممکنه که نشانه‌ها ضد و نقیض بشه و …، و دیگه همش توی تردید و شک می‌مونیم، و اگر هم که واقعا شک داشتیم و … می‌تونیم ما هم مثل استاد بشینیم روی کاغذ بنویسیم منافع و مضرات هر کدوم از تصمیمات‌مون رو و سعی کنیم که با قانون به خواسته‌هامون و توانایی‌هامون و تکامل‌مون که اینکه ما چقدر تکامل‌مون‌رو طی کردیم برای اون مسیری که داریم انتخاب می‌کنیم، و بشینیم اونها رو یه بررسی بکنیم و تصمیم درست رو بگیریم و این نکته خیلی مهم هست که خودمون رو داخل شک و تردید و … قرار ندیم و به دنبال این باشیم که این موضوع رو حل کنیم.

من هم مثل بقیه دوستان هم فرکانسی‌م به صورت مستمر در این پروژه حضور پیدا میکنم ، و ردپام رو در هر گام به جا میزارم ، و این حال خوبم رو با دوستان عزیزم در این مسیر زیبا و تکاملی به اشتراک میزارم ، انشاالله نتایجی که دریافت میکنم و البته روز به روز هم بزرگ‌تر و با کیفیت‌تر میشن در طول قدم های بعدی خواهم نوشت .

همیشه اول از همه خداروشکر میکنم برای همه چیز و بخصوص این مسیری که من رو درش هدایت کرد، و دوم از استاد نازنین و عزیزدلم و استادی که واقعا دست خداست برای من، و همچنین ممنونم از خانوم شایسته عزیز و بزرگوار، سپاسگزارم ازتون، سپاسگزارم بابت اینهمه فایلی که با عشق تهیه میکنید و ما هم با عشق فایلها رو دنبال میکنیم .

با عشق و احترام از عرفان خزائی ، 18 بهمن 1404