دولت ها و ایجاد شغل!؟ واقعاً؟!

بنام یکتای هستی بخش…

شاید یکی دوسال پیش بود که یکبار این فایل رو گوش کردم ولی به اندازه ی الان درکش نکردم..

تو چند سال زندگی مشترکم دقیقا مخالف قانون عمل کردم…همسر من شخصیه که دقیقا همون ویژگی هایی که استاد گفتن رو داره…شخصی که همیشه بیکاره و منتظره یه پولی از اسمون بیفته پایین.و حتی بارها اینو به زبون اورده که خدایا یه پولی از اسمون برامون بنداز…ادمیه که شبانه روزی از دولت گله و شکایت داره و ورد زبونش بد بیراه گفتن به دولت و مملکته…و همش میگه کار نیست…و همیشه منتظر یه کار دولتیه که هیچ کاری نکنه و سرماه یه حقوقی یه بیمه ای دولت براش بریزه و هیچ وقتم به خواسته اش نرسیده.

از اون طرفم اشتباه من این بوده که هیچ وقت نذاشتم که بهش سخت بگذره ..و تا شرایط اومده کمی سخت بشه من سریع مثل یک ناجی یا بهتره بگم نخود هرآش خودمو انداختم وسط و نذاشتم که از این شرایط سخت درس بگیره و خودشو تغییر بده…تا شرایط کمی سخت شده گفتم غصه نخوریا من هستم…من کنارتم…یا خودم اجاره خونه دادم …یا خرجی خونه رو به گردن گرفتم …یا براش لباس گرفتم…یا دندون درد داشته هزینه ی دکترشو دادم و کلی از این کارای بیخود و نذاشتم آب تو دلش تکون بخوره و دلسوزی کردم براش که نه تنها هیچ کمکی به اون و خودم نکردم بلکه از همسرم یک آدم بیکار و بیفکری ساختم که هیچ جوره مسئولیت زندگی رو گردن نمیگیره…

و الان در آستانه ی جدایی هستم….

من خیلی از این رفتارم و این طرز فکرم ضربه خوردم ولی درس نگرفتم و به خاطر باورهای اشتباهی که از نسل گذشته ام به من ارث رسیده فکر میکردم که آدم خیلی خوبیم که نمیذارم آب تو دل همسرم تکون بخوره اما حالا میفهمم که چقدر هم به اون هم به خودم بد کردم و با این کارم جلوی رشد اون رو گرفتم و سختی هایی که تو زندگی میتونست یه تلنگر باشه برای اون و خودشو تغییر بده من خودمو انداختم وسط و نذاشتم که سختی بهش فشار بیاره…

و من این درسو خیلی دیر یاد گرفتم …کلی سیلی خوردم از جهان کلی توگوشی خوردم و استخونام زیر بار مسئولیت اضافی داشت خورد میشد ولی خیلی دیر فهمیدم…

اما سپاسگذارم که قبل از اینکه بمیرم این درس رو گرفتم

بنام یکتای هستی بخش

روز 52 سفرنامه

دولتها و ایجاد شغل

امروز بعد از تقریبا یک ماه زور بیخود زدن و نتیجه نگرفتن فهمیدم که افتاده بودم تو چرخه ی عجله .و باز هم عجله.یادم نیست دقیق از کی ولی از یه جایی باز فراموش کردم قانون تکامل رو و گفتم که من میبایستی حتما تا الان به درآمد رسیده باشم که بتونم حداقل ماهی 5 میلیون درامد رو داشته باشم که لااقل اجاره رو به راحتی بدم.اگر که نرسیدم حتما مسیرم اشتباه بوده.

و باز عجله و عجله و احساس بد و بسته شدن دریچه های و قلب و مدام به در بسته خوردن و به هیچ ایده ای نرسیدن و بازم شک به کل مسیری که تا به امروز معجزه وار ازش نتیجه گرفتی.

خلاصه که خیلی از خدا کمک خواستم خیلی گریه ها کردم ولی باز هم خبری نبود از هدایت چون یادم رفته بود که در مسیر شیطانمو دارم از خدا کمک میخوام .یادم رفت که وقتی مسیر اشتباهه هرچقدررررر که تو تلاش کنی به نتیجه نمیرسی.فقط باید جاتو عوض کنی.

امروز دوباره به لطف الله مهربانم یادم اومد که مدام داشتم عجله میکردم .ترس از اجاره ی عقب افتاده سالن و خونه باعث شد که من دوباره عجله کنم و فکر کنم یه راه میون بری هم میتونه وجود داشته باشه که منو زودتر به مقصد برسونه.

وقتی در مدار نادرست باشی همه چیز رو اشتباه برداشت میکنی حتی حرفهای استاد رو.

من همیشه وقتی فایلهای استاد رو گوش میدادم و میخواستم کاری که استاد رو میگن انجام بدم اول میگفتم ایا این کاری استاد گفتن انجام بده در مورد من آیا تکاملش رو طی کردم یا باید صبر کنم تکاملم طی شه.و رعایت این قانون من همیشه نتایج عالی میگرفتم چون باعث شده بود وقتی فایلهای استاد رو گوش میدم عجله نکنم و احساسم بد نشه و فکر نکنم که عقب موندم و همین حالا باید تمام کارهای نکرده ام رو بکنم و میگفتم این حرفی که استاد میگه کاملا درسته و من باید به شرایط خودم به روند خودم نگاه کنم که آیا الان در مدار انجامش هستم یا اینکه فکر کردن بهش حسمو بد میکنه.

و همین روند خیلی باعث پیشرفتم شده بود و تمرکزی داشتم پیش میرفتم تا اینکه از یه جایی به بعد باز ترسها اومدن سراغم ترس از صاحب مغازه ام ترس از صاحب خونم و کلی ترس از اینکه پس چرا من هنوز نتیجه ی مالی نگرفتم و در نهایت ترس از اینکه نکنه مسیرم اشتباهه و….

این ترسها و قرار گرفتن در مدار ترس باعث شد که فایلهای استاد به جای اینکه به من کمک کنه بدتر باعث عقب گردم میشد .هر چقدررر که زور میزدم انگار که همه چیو چپکی میفهمیدم و وقتی میومدم اجراش کنم خیلی حسم بد میشد و به زور میخواستم انجامشون بدم به خیال که اینکه چون متعهدم باید هر چی که استاد میگه رو انجام بدم.غافل از اینکه وقتی در مدار اشتباه باشی حرف خدارو هم چپکی میفهمی چه برسه به استاد.

خلاصه که من بارها و بارها از این عجله کردن ضربه های بدی خوردم و این بار هم …

ولی شکر خدای مهربان قبل از اینکه تصمیمات بزرگی بگیرم به این روند اشتباه پی بردم.

تکامل همه چیزه.همه چیز.

منی که فک میکردم این یه دونه دیگه برام بدیهیه و حل شده است باز هم از همینجا ضربه خوردم.

این پاشنه ی آشیل منه باید همیشه حواسم باشه و تو هر کاری چه کوچیک چه بزرگ قانون تکامل رو به یاد بیارم و عمل کنم بهش.

امروز بعد از یکماه دست و پا زدن تازه احساس میکنم داره دریچه های قلبم باز میشه…

آره خودشه…

همون حس نابی که دنبالش بودم..

خدایاااااااااااااا شکرتتتتتتتتتت

شکرت خدا جونم که رهام نکردی

عاشقتممممممم خداااااا جونمممممممم

سلام محمد عزیز نوشته هات خیلی احساس آرامش رو در قلبم پر کرد.اینکه در شرایط سخت اینقدر به خدا توکل داشته باشی و فقط روی خدا حساب کنی کار هر کسی نیست به خاطر همینه که پاداش خیلی بزرگی داره.

همیشه صبح بعد از تاریک ترین لحظه شروع میشه.

‌قطعا پاداشهای بزرگی در راهه.

به قول استاد در این فایل تو محدودیتها و شرایط سخته که انسان ایده ها به ذهنش میرسه و این نیاز هاست که مشخص میکنه انسان چقدررر میتونه پیش بره.

براتون آرزوی بهترین هارو دارم برادر عزیزم قطعا لایق بهترین ها هستید

صبر رو پیشه ی راهتون کنید

در پناه الله یکتا

سلام امیر حسین عزیز

دقیقا این مسئله ی منم هست تو این شغلی که هستم و مورد علاقمه هنوز به درآمد نرسیدم . هر بار که فکر میکنم برای کسب درآمد چیکار کنم هیچ ایده ای به ذهنم نمیرسه باخودم میگم حالا یه مدت برم پیش فلانی کار کنم ازش حقوق بگیرم بعد یه پولی جمع کنم و کسب و کار خودمو شروع کنم. با اینکه میدونستم این راه اشتباه ولی نمیتونستم دلیل محکمی برای اشباه بودن این مسیر بیارم برای خودم.با خوندن کامنت شما این گزینه برای همیشه از ذهنم حذف شد.و سعی میکنم فقط روی خودم و توانایی هام و مهارتم و باورهام و افزایش آگاهیم کار کنم.در زمان منباسب ایده های ثروت ساز هم از راه میرسن.

بی نهایت ازتون سپاسگذارم به خاطر دیدگاه زیباتون

قطعا لایق بهترین ها هستید