live | چگونه با قانون آفرینش، خواسته هایم را خلق کنم - صفحه 19

به نام خدای مهربانم

فایل نشانه من: لایو 23

سلام به اساتید عزیزم، سلام به دوستان خوبم

نکات و آگاهی هایی که توی این فایل، برای من بلد بودن:

زندگی ما ربطی نداره به آینده یک کشور خاص (مثلا کشوری که توش به دنیا اومدیم)

آینده اون کشور، آینده ما نیست، آینده من نیست، آینده تو نیست

آینده تو رو خودت داری خلق میکنی

فارغ از اینکه آینده اون کشوری که توش به دنیا اومدی چی بشه

من اعتقاد ندارم که زندگی من رو یک فرد خاصی درست میکنه،

زندگی من رو، افکار و باورهای خودم شکل میده.

بنابراین درگیر قیمت دلار و اینا نیستم.

من باید هر بار به خودم بگم که :

فارغ از اینکه چه اتفاقی میوفته برای مسائل کشور، این منم که دارم زندگیمو خلق میکنم.

من باید تمرکزم رو بذارم روی اهداف خودم،

تمرکزم رو بزارم روی برنامه های خودم

و تمرکزم رو بزارم روی کارهای خودم

و وقتی در مسیر درست قرار میگیرم، جهان به من پاداش میدهد ، فارغ از اینکه شرایط بقیه مسائل کشور چی باشه.

حالا برای انجام این کار به چی نیاز دارم؟

این نیاز داره به کنترل ذهن

نیاز داره به این که من بیام شرایط خودم و ذهن خودم رو کنترل کنم

و وقتی بقیه میخوان حرفها و ورودیهای نامناسب به ذهنم بدن و نگاهشون اینه که این دیگران هستن که دارن زندگی من رو رقم میزنن،

من باید بیام روی کارم تمرکز کنم

و الگوهایی رو ببینم که توی همون کشور و با همون شرایط دارن رشد میکنن. توی هر شرایطی دارن رشد میکنن.

یعنی حتی اگر یه جایی هم شنیدی که فلان جا خوب نیست یا فلان چیز بده، باید ذهنت ناخودآگاه بره سراغ الگوهایی که جواب گرفتن.

همون چیزی که استاد همیشه میگن: باید برای ذهن منطق قوی بیاری تا باورهاش درست بشه.

یعنی مثلا اینکه بعضیا میگن توی آمریکا مالیات خیلی زیاده و دولت فقط میخواد پول بگیره، خب اینجا ما باید با خودمون فکر کنیم که:

از 1000 تا ثروتمند دنیا، چندتاشون آمریکاییه؟

از بین 1000 تا شرکت موفق و پیشرفته و پولساز دنیا، چندتاشون امریکاییه؟

اگر اینجوری بود که امکان پذیر نبود که توی این کشور با مالیات و این داستانها، به جای رسید، خب قاعدتا هیچکس نباید به هیچ جایی میرسید!

اگر این همه شرکت آمریکایی هست که توی کل دنیا، با اختلاف، از همه دنیا بالاترن و امریکایی هستن و بیزنسشون رو از امریکا شروع کردن و بعد رفتن به جاهای دیگه دنیا، و این مسیر رو رفتن و این نتایچ رو گرفتن، نباید از خودت بپرسی که نکنه فکر من ایراد داره؟!

نکنه من ایراد دارم؟!

خب اگر که نمیشد که برای بقیه هم نباید میشد!!

یعنی ذهن من هم مثل ذهن استاد، باید هروقت که این حرفها رو میشنوه، باید تنها چیزی که بهش فکر میکنه این باشه که:

پیدا کردن الگوهایی که میتونه به من کمک کنه برای پیشرفت

درسته که میشه الگوهای دیگه هم پیدا کرد، اما اونا به من کمک نمیکنه!

باید الگویی باشه که به من کمک کنه. که به من نشون بده همه جا فرصت هست

بحث، بحث ذهن ماست

اگر ما ذهنمون رو درست کنیم، همه جا میتونیم کار کنیم

حالا، اگر شرایط بهتری باشه، جهان ما رو هدایت میکنه به شرایط بهتر، اگر که ما توی مسیر درست باشیم.

تو کاری به آینده هیچ جا و هیچ کشوری نداشته باش

بجاش، ببین آینده خودت چی میخواد بشه؟

بشین آینده خودت رو خلق کن

ترسیمش کن،

آینده خودت رو نقاشی کن.

مثل کاری که استاد کردن در مورد مهاجرت.

که زمانیکه توی سمینارهاشون گفتن که حتما مهاجرت خواهند کرد، هنوز هیچ اقدام یا تحقیق و پژوهشی در این زمینه نکرده بودن

اینو زمانی توی سمینار گفتن که هیچ ایده ای براش نداشتن، ولی میدونستن که این کار انجام میشه

و به همشون رسیدن

به خاطر اینکه قانونش اینه…

قانونش اینه که:

موضوع مورد علاقه ات رو پیدا کن…

سعی کن تمام باورهات رو درموردش بهتر و بهتر کنی

الگوهای مناسب پیدا کن

تعهد بده

با تمرکز،

با تمام وجود روش کار کن

ناامید نشو

خودت رو با بقیه مقایسه نکن

چشم و هم چشمی نکن

کارت رو انجام بده و پیش برو

و مهمتر از همه:

از مسیر لذت ببر.

تموم شد و رفت

و بعد نتایج خودش اتفاق میوفته.

پس من هم مثل استاد باید این باور رو در خودم ایجاد کنم که:

من میدونم که زندگیم اینجوریه که من باید هر بار هی برم یه پله بالاتر

هر بار دنبال این باشم که یه چالشی برای خودم انتخاب کنم و توی اون منطقه امنم نمونم. حتی اگر مثل استاد، نیازی هم نداشته باشم.

این اون چیزیه که به من کمک میکنه که احساس زنده بودن داشته باشم:

نموندن توی شرایط امن

و حرکت کردن به مسیرهای ناشناخته

به مسیرهای مورد علاقه ام

(مثل کارهایی که استاد توی سریال زندگی در بهشت انجام دادن)

استاد و خانم شایسته عزیزم سپاسگزارم