live | قانون هدایت به سمت خواسته ها

سلام استاد جانم

میخوام با جزئیات از تغییرات اخیرم بگم . نمیدونم چقدر کامنتم طولانی میشه اما استاد دلم نمیاد چیزیو حذف کنم، پیشاپیش سپاسگزارم از شما که دل میدید و کامنتم رو مطالعه میکنید خانواده عزیزم

الان که دارم این کامنتو مینویسم اشکام جاری شده

چون دقیقا دو مرحله از زندگیم، ینی اوضاع الان و سال 401 که سال اخر دبیرستان بودم ، اومد جلوی چشمم.

اول از همه سپاسگزارم از خدا که منو توی چنین خانواده عزیزی قرار داد (خانواده عباسمنش)

از شما سپاسگزارم استاد عزیزم که انقدر درسای زندگی کاربردی بهمون میدی

من اولین تظاهراتی که به چشم دیدم و یادم میاد همین سال 401 بود ، چون سال 88 من 4 ساله بودم و هیچی یادم نیست

اما همون 401 قلبم نجوا میکرد نرو تو خیابون، جای تو نیست، نه بخاطر ترس یا …

انگار که من به تظاهرات خیابونی تعلق نداشتم

ولی استاد تا دلتون بخواد خشمگین بودم، اخبار میخوندم . بحث سیاسی میکردم و ….

و چقدر حال بدی داشتم توی سن 17 سالگی

چقدر استرس و نا امیدی

حتی یادمه یه برگه چسبونده بودم به کتابخونه کوچیکم که به دیوار نصبه، روش نوشته بودم

در ناامیدی بسی امید است

پایان شب سیه سپید است

تمام روز این جمله رو میخوندم بلکه آروم شم و خداروشکر تا حدی جواب بود

اما الان، استاد من دوران جنگ دقیقا مثل سال 401 حالم بد بود و اونجا فهمیدم نه!!

درست روی خودم کار نکردم! چرا انقدر مضطرب؟

حالا من شهری بودم که فقط 3 بار توی اون دوران صدای پدافند اومد مگرنه اوضاع شهرم آرومتر بود نسبت به بقیه کشور

گفتم خدایا هدایتم کن بیشتر روی خودم کار کنم و ایمانم تقویت شه، استاد از فایلای رایگان دسته توحید عملی شروع کردم تابستون

خداشاهده معجزه ها رخ داد، چقدر من آروم شدم

قشنگ میفهمیدم جدی کار کردن چقدر جواب میده

از در و دیوار برام خیر و برکت میومد

تازه فقط فایلای رایگان و البته اولین جلد کتابتون رو هم از سایت تهیه کردم

و اما این ماجرای الان، با وجود قطعی نت و بقیه موارد، من دلم به نور و عشق خدا گرم بود

آروم بودم، شبی که صدای انفجار و تیراندازی میومد جای خونمون من با توکل به خدا خوابیدم و چیزی تا صب نفهمیدم، انگار مرده بودم

چون خونوادم میگفتن ما تا صبح نخوابیدیم

خدای من، چقدر بهم آرامش الهی بخشیدی

فقط یک شب که رفیق صمیمیم که مثل برادر برام عزیزه رفته بود تظاهرات و خیابون خیلی شلوغ بود و گوشیش در دسترس نبود به مدت 24 ساعت

نگرانش شدم

اما باز نجواهای خدا میومد که هرکسی محافظ و مراقب داره، بشارت باد به صابرین(این جمله شما خیلی به دلم نشسته استاد)

و آیه های دیگه قران که خدا بهم یاداوری میکرد تا اروم شم

هنوزم جو متشنج هست ولی من سعی میکنم تا نت وصل میشه بیام کامنت بخونم فایل دانلود و ذخیره کنم و گوش بدم و نوت بنویسم تا آروم بشم

سپاسگزارم استاد جانم

خداوندا بابت همچی سپاسگزارم