سریال زندگی در بهشت | قسمت 89 - صفحه 3 (به ترتیب امتیاز)

به نام الله یکتا

سلام

خداروسپاس میگم از اینکه روزی دیگه خداوندم فرصتی داد تا بتونم چشمان زیبام رو به روی زیبایی های این جهان باز کنم.

دیشب خواب دیدم که شما اومدید خونمون و شب بود نشستیم پای تلویزیون و یه قسمت از سریال زندگی در بهشت رو دیدیم که جلوه های ویژه کامپیوتری داشت و تقریبا یه فیلم هالیوودی بود(چرا که نه، اصلا کسی چه میدونه یه روز مریم خانم بزرگترین فیلمهای جهان رو فیلمبرداری و تدوین کنه🙃😌)

و از اون جالبتر که خانواده من که قشنگ دشمن شماره یک این مسیرن و منو منع میکنن، اصلا متوجه حضور شما نشدن و شما رو میدیدن و فکر میکردن از نزدیکانشون هستید.

این شد که بیدار شدم و یه دوش مشتی گرفتم سرحال و تر و تمیز بشم بیام ادای دینی بکنم و طبق روالم، روی این قسمت هم ردپایی به جا بذارم تا بعدا به یاد بیارم که این مسیر چطور طی شد و چه تکاملی حاصل شد تا نتایج به بار بیان.

خداروشکر که چیکن شاو با وجود تمام سختی ها و خستگی ها و حوصله سر رفتن هایی که داشت، بالاخره در مراحل پایانی خودشه،

تازه یه چیزی یادم افتاد،

اون آقای کشاورز خوش ذوق و سلیقه و موفق، این چیکن شا رو که تو یه روز نساخته اونم تازه دو تا که بخواد اینقدر خسته بشه، ولی چون این نقشه رو آماده کرده و داده به مخاطبش، کار رو خیلی سریعتر کرده

و واقعا اگر مردانگی استاد و مریم خانم نبود، حتی یه دونه از این چیکن شا ها توی یه هفته هم شاید تموم نمیشد با این همه چوب بری و تکرار چوب بری و … چه برسه به اینکه دو تا توی یه روز آماده بشه بیس و اساسش،

ولی به قول استاد با اینکه از سخت ترین راه ممکن رفتیم، ولی کلی تجربه کسب کردیم، یعنی حتی کسی که سخت ترین راه رو هم انتخاب کنه، باز هم براش خوبه چون خیلی تجربه بهش اضافه میشه،

اگه استاد مثلا یه تخته چوب رو چند ساعت طول کشید تا دقیق بفهمه باید چطور ببره، چطور با وسایل کار کنه یا چطور اندازه بزنه، از اون تخته چوب دومیه دیگه نمیخواد بشینه فکر کنه خب حالا چیکار کنم، خودتونم شاهد بودید که با اون مداد دم گوش، چوب رو میذاشت به آنی اندازه ها رو میزد و در سه سوت اون چوب رو میبرید.

و همین طور چوب های بعدی سریعتر، راحت تر و دقیقتر. حالا اینکه استاد جون میخواستن زودتر تموم شه بره پی کارش، این بود که خیلی باید این پروسه ها رو تکرار میکردن، اونم توی یک روز، تازه واسه دو تا چیکن شا.

واقعا اگر مردانگی شما نبود الان این تخته چوب ها ما رو لوله کرده بودن.

یه مثالی که هدایت شدم و خداوند در کلامم گذاشت، مثال بلند شدن هواپیما بود.

گفتم که هواپیما شاید اون اولش واسه اینکه راه بیفته و اون همه وزن رو روی زمین بکشونه نیاز داشته باشه موتور رو روشن کنه، توربین ها رو روشن کنه، خیلی پر قدرت راه بیفته و شاید واسه سرعت گرفتن و تیک آف نیاز داشته باشه یه تکون پر قدرت به خودش بده، ولی وقتی چرخ هاش یه ذره از زمین فاصله گرفت، همون هوایی که هلش میداد به عقب، همون جاذبه ای که نمیذاشت بره بالا، ایندفعه مسبب به پرواز در اومدن هواپیما میشن، یه کمکی هم میکنن که راحتتر بره بالا، بعد که بلند شد دیگه در موازات و امتداد زمین حرکت نمیکنه، با یه شیب تندی میره بالا، اگه رو زمین ۱۰۰ کیلومتر سرعتش بود، اون موقع تو هوا ۱۰۰۰ کیلومتر میره، دیگه مانعی جلوش نیست، اصلا در یک لول متفاوتی قرار میگیره، مدارش خیلی میره بالاتر، اون قدری که دیگه مانع خاصی به غیر از چند تا ابر و چاله چوله جلوش نیست، و اون جاست که بارها و بارها سریعتر و آسون تر و امن تر به جایی که میخواد میرسه، اون وقت ماشینها نگاه میکنن به هواپیما، میگن اَاااااا، نگاه کن هواپیمائه چقدر داره با سرعت میره، چقدر بالا میره، اصلا چطوری این قدر با سرعت میتونه بره غیر ممکنه، یا مثلا فکر میکنن هواپیما داره زجر میکشه تا با اون سرعت توی اون ارتفاع حرکت کنه، چون هنوز بهش نرسیدن و در مدارش نیستن، نمیتونن بپذیرن که اون هواپیما نه تنها زجر نمیکشه، بلکه داره یه کمکی هم از هوا و جاذبه میگیره، اون هواپیما دقیقا داره همون قدر انرژی میذاره که یه ماشین توی جاده میذاره، یه دوچرخه سوار توی جاده میذاره، ولی به نسبت اون مداری که الان توش هست، خیلی از نظر بقیه غیر ممکن و زجر آوره.

خود همین ماشین، آقا بوگاتی وقتی میاد(قبلا) رکورد سرعت رو میشکنه با نزدیکای ۵۰۰ کیلومتر بر ساعت(الان رکورد دست یه ماشین دیگه است با بیشتر از ۵۰۳ کیلومتر در ساعت) ، شاید اون اولش واسه رسیدن به دویست کیلومتر یه ذره قدرت بخواد، ولی واسه سیصد کیلومتر قدرت کمتری میخواد چون در حرکته، چون مقاومت هوا الان داره طبق آیرودینامیک به نفعش میشه، جاذبه کمتر رو تایرهاش اثر میذاره، راحت تر میتونه برسه به چهارصد یا پونصد کیلومتر.

اون بوگاتی اندازه پرایدی انرژی میذاره که میخواد برسه مثلا به ۱۸۰ کیلومتر، اندازه اون پورشه ای که میخودد برسه به سیصد کیلومتر، ولی مدار هاشون فرق میکنه، استاد که دیگه کار رو تمام کرد، اون یه میلیارد اول همیشه سخت ترین و پر مسئله ترینه، ولی یه میلیارد دوم آسونتر میشه، زمانش کمتر میشه، سرعتش بیشتر میشه.

خدایاشکرت که تکامل و تصاعد اینقدر دقیق و حساب شده و درست و لذت بخش هستند.

اونی که قانون تکامل رو رعایت کنه، حتی واسه ساختن همون یه میلیارد اول هم واسه تک به تک لحظه ها لذت میبره، عشق میکنه و حتی دو سال تکاملشو طی میکنه ولی لذت میبره و به خواسته اش میرسه‌.

همیشه دلم میخواست بدونم این کایوتی آخرش چه بلایی سرش اومد که خداروشکر دیدم الان استاد مثل بروسلی، زد کونگ فو کاریش کرد.

بله عزیزم وایسی زل بزنی پر رو بازی در بیاری همینه، استاد بروسلی میاد سر وقتت و میشی غذایی در چرخه حیاط واسه بقیه زنجیره غذایی و الله اکبر ببین چقدر این جا بینظیره و از لحاظ طبیعت رو دستش نیست که یه حیوون درسته تو دو روز محو میشه.

خدایاشکرت.

استاد اون نوشیدنی گوارا نوش جونتون، یه جوری خوردید تشنم شد😂

اون آب گوارا که روی سرتون ریختید هم گوارای تنتون.

خداروشکر که این روشنایی ها رو واسه بهشتپون گذاشتید که حتی شب هم بتونیم کارمون رو ادامه بدیم.

و خدایاشکرت واسه این نیل گان خفن و هیولا که اصلا آدم نمیتونه لرزشی ببینه توش ولی وقتی نگاه میکنی میبینی قلب چوب رو شکافته رفته همه رو بافته به هم به سرعت و سادگی و زیبایی و قدرتمندی.

خدایاشکرت واسه این آسمان زیبا.

استاد جان شما به همون اندازه که تز اون ابرهای جادویی و رویایی با اون رنگهای بینظیرشون لذت میبرید، از آسمانی که هیچی ابر نداره هم لذت میبرید و شکرگزار هستید.

خیلی نکته مهمیه که بتونم از تک تک لحظه ها و اتفاقات زندگیم لذت ببرم و شکرگزار باشم، چه اون ابرها باشن، چه نباشن.

خدایاشکرت واسه اینکه این سریال نه تنها ذهنمون رو پاک میکنه، روحمون رو جلا میده، بلکه باورها و فرکانسهامون رو هم ترمیم میکنه و آگاهی هایی بهمون میده که قیمتی ندارن.

خدایاشکرت.

سپاسگزارم

دستتون در دست الله یکتا