توحید عملی | قسمت ۱

بنام الله یـکتـا

بنام خدایی که یکی بیشتر نیست، خدایی که همتایی نداره، خدایی که فرمانروا و ربّ عالمیان هست، خدایی که وصف ناپذیره، خدایی که لامکان و لازمان هست، خدایی که وقتی دلی بهش وصل بشه و از دلش حرف بزنه بر دل میشینه دلی که آماده دریافت پیام ها و هایت های خداست و اونو اجابت کرده…

توحــید عمــلـی اسم یک فایل و سلسله فایل هایی که معنای عمیق تری رو در مورد توحید و یگانگی خداوند بهم یاد داد، فایل هایی که جسارت عمل کردن بصورت توحیدی رو بهم داد اما با اینکه نمیدونستم چی هست یا چطوری…

چه حس قشنگی هست که بدونی اونه که همیشه حواسـش بهت بوده و تو فقط باید بخوای که بهت کمک کنه، راهنمایی و هدایتت کنه تا اونو در جای جای تجربیات زندگیت ببیـنی… حسی که فقط میگه اعتماد کنه به اون غایب همیشه حاضر در تمام سفر زندگی ات.

استاد خیلی خیلی سپاسگزارم برای اینکه این خاطرات و این تجربیات تون رو صادقانه و با اخلاص و عشق ضبط کردید. استاد واقعا خیلی سپاسگزارم که اینقدر جسورانه و بی قید فایل ها و آگاهی هایی که باید بی حاشیه و ساده برامون تعریف کردید. استاد عزیزم الان که مینویسم با تمام قلبم بهتون با عشق احترام میگذارم و افتخار میکنم که خودمو شاگرد و دانشجویی شما معرفی کنم. کسی که فقط وصل میشه بخدا و وابسته به چیز خاصی نیست و سعی و تلاشش رهایی و آزادی از درون هست و به من درست اندیشیدن و تفکر بی قید و شرط رو یاد داده، کسی که به من اصل خارپشتی رو گفت و یادمه گفتید در اولین فایل هایی که ازتون شنیدم که فقط شما رو دنبال کنم کتاب و دوره ی دیگه ایی اگر دارم متوقف کنم و چند ماه با همین آگاهی ها پیش برم و بعد تصمیم بگیرم. به من وابستگی و چسبیدن به خودتون رو یاد ندادید من چیزی که یاد گرفتم بدون تعصب دنبال حقیقت گشتن بوده. بدون اینکه همش عقل و ذهنم رو قاطی کنم و فقط اطلاعات به مغزم اضافه کنم و به اندازه اقیانوس گسترش بدم اما عمقی نداشته باشه که یک باد و خورشید بیاد چیزی ازش نمونه.

سپاسگزارم از تک تک دوستانی که با قلب شون در اینجا خانه ی زیبا و سایت قشنگ مون نوشتن و انگیزه بیشتر برای چنین فایل هایی شدند.

استاد سپاسگزارم برای این بروز رسانی ها، برای این تغییرات حتی تغییر لوگوموشن جدید و قشنگی که در فواصل مناسب برامون قرار دادید . چقدر زیبا و ساده و قشنگ…(فقط من هنوز با افکت صداش خیلی ارتباط نگرفتم. یعنی هنوز موزیک پس زمینه لوگوموشن توی ذهنم با اون طرح بهم نچسبیده.)

_باور کردن نیرورهای خداوند، باور کردن اجابت درخواست هامون توسط خداوند و این باور کردن ها باعث میشه که بهش گفته بشه،مسـیرها بـهـش گفته میشه… واقعا دستان خداوند میان و بهش کمک میکنند برای کسی که این باورها رو در خودش نهادینه کنه و بذر این باورها رو در خودش پرورش بده.

این مــسیر همه چی بهت میده…

استاد جان من خیلی نفر و نیرو دارم میفرستم تا باورهای مالی خودمو درست کنم چون یک خاکریز عمیق و بلندی هست که متمرکز خیلی حتی روش کار نکردم، یعنی اینقدر مقاومت دارم و کلی علف هرز و خار و خاشاک دور این باور محدودکننده پیچیده که اصلا نگم براتون اما من ادامــه میدم.

—————————————————–

تــمــریــن:

صادقانه بنویسید که همین الان در ذهن‌تان به چه کسانی یا چه عواملی (غیر از خدا) قدرت داده‌اید؟ و از این پس چگونه می‌خواهید توحید را به صورت عملی در زندگیتان اجرا کنید.

من فکر کنم به کسانی که نزدیک من هستند و دوستشون دارم خیلی قدرت میدم، مثل همسرم، مثل پدر و مادرم.

چرا اینو میگم چون اونا روی من تاثیر میزارند چرا چون من اجازه میدم، چون خیلی از تداخل ها و شرایط زندگی من برمیگرده به خانواده ام. و توی ذهنم انگار یکجور قربانی یکسری آدمی هستم که منو و شرایط و موقعیت منو درک نمیکنند. زمان برای من مهمه اما برای هیچکدوم اونا مهم نیست و اصلا خواسته و ناخواسته کارهایی میکنند یا منو در موقعیت هایی قرار میدهند که وقت منو میگیره، مجبور میشم برای بودن با اونا یا درک کردن اونا از زمان و وقت خودم بزنم و بعد خودمو تحت فشار روانی قرار بدم که توی ذهن من میگذره و یکجورایی هم از خودم و هم از اونا نارحت بشم.

شاید چون وقتی میدونم اونا کمک و همراهی منو لازم دارند نمیتونم “نـه” بگم در حالی که خودم بیشتر به کمک خودم نیاز دارم بهشون “نـه” نمیگم و خودمو به یک چالش و جدال میکشونم. چون شاید به جای اینکه خودم به خودم احترام بذارم یاد گرفتم من به دیگران احترام بزارم و این یک مورچه کوچولو در لباس قشنگ و مبدلی هست بنام انسان خوب و باادب.

و شاید این قدرت دادن به نگاه و حرف مردم میشه یکجورایی. حالا اون مردم برای من همسرم یا خانواده ام هستن که از من ناراحت نشن، سخت نشه براشون، اگر من فلان جا نرم یا فلان کار رو انجام ندم اونا اذیت میشن،… (فکر کنم اینم یکجور دلسوزی ریزی هست که من دارم، من هیچ وقت فکر نمیکردم دلسوزی کنم اما انگار به شکل ریز و پنهانی دارم یعنی در رفتارم نهادینه شده و شکل موجه و خوبی داره)

پیدا کردن مورچه های ریز خیلی سخته برام، خصوصا که ذهنم خیلی خوب بلده اونا رو در لباس و توضیح هایی چنان مخفی کنه که اولش هیچی به ذهنم نمیومد. خدایا کمکم کن تا شرک هامو پیدا کنم.

طبق چیزی که توی این تمرین بهش فکر کردم میخوام، اگر جایی که برای راحتی خودم باید “نه” بگم تردید نکنم و بگم “نـه” و اگر جایی که از من مستقیم کمک نخواستن وارد عمل نشم چون میبینم که اونا کمک میخوان و من جلو جلو پیش دستی نکنم. سرم به کار خودم و رُشد خودم باشه هر وقت لازم باشه در حالی که به خودم صدمه نزنه براشون زمان و انرژی بزارم. بله من باید در صرف وقت و انرژی خسیس باشم چون این سرمایه من هست…

سلام به شما دوست ارزشمندم، به شما سیده سعیده موسوی عزیز

چقدر ازتون سپاسگزارم برای اینکه از وجود قشنگ خودتون برام ردپا ثبت کردید و نوشتین، اونم چه زمانی… در حالی نقطه آبی رنگ رو کنار اسم پروفایلم دیدم بعد رفرش شدن سایت، که اومدم آنلاین “توحید عملی_قسمت 1” رو ببینم و تا جای امکان کامنت بخونم و بنویسم، اونم در حالی که توی کوپه شماره 5زیبای فدک دو نفری با همسرم (انگاری کوپه دربست گرفتیم خدایا بارها شکرت) نشستیم و به سمت تهران در حرکتــیم، بازگشت از یک سفر کوتاه و پرماجرا… و حالا کامنتی که برام میاد هم روی همون فایلی که من میخوام بخونم یا بنویسم اومده، روی یک کامنت قدیمی من مربوط به دیماه 99 (زمانی که اصلا نمیدونستیم تهران قراره چطور با هیچی پیش بریم.) بقول شما کامنتم مربوط به آغـــاز حرکت مون بوده…

واقعا توی اون لحظه چندین همزمانی جالب برام افتاد(یکهو دیدن تاریخ انتخاب واحد ترم جدیدم + هدایتی دیدن یک دوره آموزشی مرتبط با کار و موضوع پایان نامه ام اونم با تخفیف 85%)

حالا هم رسیدیم خونه بعد یک سفر جالب و یکهویی و گفتم قبل خواب حتما اینجا بیام و براتون بنویسم و ازتون تشکر کنم که منو اینطوری سورپرایز کردین و کلی چیز برام مرور شد(باعث شدین، برگردم کامنت خودمو بخونم) و همین کامنت خودم چه همزمانی خوبی شد و چه چیزهایی رو به یادم آورد.

توی قطار داشتم به یکی از حرف های استاد فکر میکردم که میگفتن “قبل از رسیدن به هدفت، هدف بعدی رو انتخاب کن.” و برای من پایان این سفر شــــروع دوباره یک مسیری هست که باید تمرکزی ادامه بدم، باید با توکل و ایمان پیش برم و از توقف و مکث در بیام.

واقعا با باور بیشتر تاکید میکنم و با اطمینان بیشتر میگم:

قدم ها بهش گفته میشه کسی در این مسیر قرار میگیره

و این جمله ها رو هم باید بارها به یاد بیارم:

قراره من زندگی خودم رو خلق کنم چون من خالق صد درصد زندگی ام هستم. چون خداوند این قدرت رو در وجود من قرار داده چون خداوند رو بیشتر دارم درک میکنم قوانین ثابت خداوند،فکر خداوند،…

سعیده عزیز خیلی ازتون سپاسگزارم که باعث این حس خوب و همزمانی ها و به یاد آوردن چیزهایی شدید که واقعا لازم داشتم.

از دعاهای خیر و این توجه های قشنگ تون خیلی سپاسگزارم.

براتون از صمیم قلبم از الله یکتا بهبودهای درونی و بیرونی رو خواهانم.

ارادتمند شما فهیمه پژوهنده