توحید عملی | قسمت ۱

درود و مهر خداوند بر دل بیدار شمااستادعزیزم. خانم شایسته نازنین

وهمه دوستان بهشتی ام.

توحیدعملی- قسمت 1

بخش اول:

■روایت تولدی دوباره در مسیر خداشناسی وخودشناسی

مقدمه:

خدایا…

سال‌ها تو را صدا می‌زدم اما نمی‌شناختمت…

از تو می‌خواستم اما نمی‌دانستم چقدر نزدیکی…

درد می‌کشیدم و فکر می‌کردم سهم من از زندگی همین است…

خدایا…

بیست سال با سردردهایی زندگی کردم که انگار می‌خواستند مرا از پا دربیاورند…

با غم‌هایی که نامشان را افسردگی گذاشته بودند…

با شب‌هایی که خواب به سختی به چشم‌هایم می امد…

اما تو آرام و بی‌صدانگاهم می‌کردی…

تا روزی که دستموگرفتی…

تا روزی که مرا به مسیری رساندی که خودت می‌خواستی…

تاروزی که پیامبرزمانه ات استادسیدحسین عباسمنش راسرراهم قراردادی…

آن روزفرارسید…

روزی ازروزهای فصل زیبای بهارسال 98

روزرهایی…

خدایا شکرت…

که در اوج ناآگاهی…

هدایتم کردی…

شکرت که مرا با خودت آشنا کردی…

شکرت که به من نشان دادی زندگی می‌تواند رنگ دیگری داشته باشد…

● قبل از سال 98؛ زندگی بدون شناخت قوانین الهی

تا قبل از سال 1398 زندگی من «باری به هرجهت» بود.

هیچ شناختی از قوانین جهان هستی وقوانین الهی نداشتم. نمی‌دانستم افکارم، احساساتم و باورهایم چگونه زندگی‌ام را می‌سازند.

نمی دانستم خداوندقدرت خلق زندگی‌ ام رابه خودم داده.

فقط نفس می‌کشیدم.

فقط برای دیگران زندگی می‌کردم.

احساس ارزشمندی در من تقریباًزیر صفر بود.

احساس لیاقت به مراتب وخیم تر.

همیشه خودم را عقب‌تر از دیگران می‌دیدم.

سال‌ها با این ذهنیت زندگی کردم که وظیفه من صرفاراضی نگه داشتن دیگران است وبس.

حتی اگر خودم ودرونم فرسوده شود.

●بیست سال همراه با سردرد میگرن، افسردگی و بی‌خوابی

حدود بیست سال مبتلا به سردردهای میگرنی بودم.

دردهایی که گاهی زندگی عادی را برایم غیرممکن می‌کرد.

در کنار آن:

• افسردگی خفیف اما مداوم

• خواب ناآرام

• وابستگی به داروهای آرام‌بخش وخواب اور.

به جایی رسیده بودم که واقعاً احساس می‌کردم به آخر خط نزدیک شده‌ام واقعادیگه بریده بودم.

انگار زندگی چیزی بیشتر از تحمل کردن نبود.

●نقطه عطف زندگی ؛سال 98 و یک هدایت معجزه‌آسا

اوایل سال 1398 اتفاقی افتاد که امروز ان را چیزی جز معجزه وهدایت الهی نمی‌دانم.

خداوند دستم را گرفت و مرا در مسیر اشنایی باپیامبرزمانه اش استادعباسمنش قرارداد.

اولین فایلی که ازاستادگوش دادم فایل «توحید عملی 1»بود.

هنوز هم آن روز را فراموش نمی‌کنم…

درهمان روزهای اول اشنایی بااستادعباسمنش باورم نمی‌شد صحبت‌های یک انسان بتواند این‌قدر گرم، زنده و تاثیرگذار باشد.

●توحید عملی؛ آشنایی با خدای واقعی

فایل‌های «توحید عملی» ودرادامه سایرفایلهای دانلودی ودوره های ثروت1، دوازده قدم، کشف قوانین زندگی وهم جهت باجریان خداوندواین اواخردوره قانون افرینش برای من فقط آموزش نبودند.

یک دروازه بودند…

دروازه‌ای به جهانی دیگرکه به روی من گشوده شد…

آرام‌آرام عاشق خدایی شدم که تا آن روز نمی‌شناختم.

خدایی که مهربان است.

خدایی که علیه من نیست.

خدایی که می‌خواهد من رشد کنم.

شکوفا شوم.

و بهترین نسخه خودم باشم.

شب و روز فایل گوش می‌کردم.

گریه می‌کردم.

احساس می‌کردم سال‌ها تشنه بوده‌ام و حالا به آب رسیده‌ام.

●اشک‌هایی که شفابخش بودند

آن روزها فقط گوش می‌دادم و اشک می‌ریختم.

نه از غم…

بلکه ازرهایی…

انگاردریچه دیگری از دنیای دیگری به رویم باز شده بود.

باورهایی که سال‌ها مرا محدود کرده بودند

یکی‌یکی فرو می‌ریختند.

برای اولین‌بار احساس کردم:

• ارزشمندم

• لایق بهترین‌ها هستم

• خدا پشتیبان من است

●درمانی که از درون آغاز شد

خیلی سریع بااستفاده ازاموزههاوتمرینات استادعباسمنش اتفاقات عجیبی افتاد:

• سردردهای بیست‌ساله‌ام از بین رفت.

• افسردگی‌ام درمان شد.

• خوابم تنظیم شد.

• مصرف داروهای آرام‌بخش وخواب اورکاملاً قطع شد.

بدون فشار…

بدون اجبار…

فقط با تغیر نگرش، تغییر باور و اتصال عمیق‌تر به خدا.

بیش از شش سال است که به پزشک مراجعه نکرده‌ام.

حتی اگر سرماخوردگی کوچکی هم بوده باداروی شفابخش استادباخوردن یک لیوان آب ولرم+یک قاشق عسل طبیعی+نصف لیموترش تازه خیلی سریع بهبود پیدا کرده‌ام.

اما مهم‌تر از همه این بود که «احساسم» عوض شد.

خیلی زودبه اصل مهم وهسته اموزشهای استادعباسمنش پی بردم

احساس خوب = بااتفاقات خوب

احساس بد = بااتفاقات بد

●از احساس بی‌ارزشی تا افتخار به خود

امروز وقتی به گذشته نگاه می‌کنم به خودم افتخار می‌کنم.

به اینکه جرأت کردم مسیرم را عوض کنم.

به اینکه انتخاب کردم آگاه شوم.

واژه «خدایا شکرت» ورد زبانم شده است.

نه از روی اجبار…

بلکه از عمق قلبم.

هر روز سپاسگزارتر می‌شوم.

و هرچه بیشتر شکر می‌کنم، اتفاقات خوب بیشتری وارد زندگی‌ام می‌شود.

●روان شدن چرخ زندگی

این روزههانه اینکه احساس می‌کنم بلکه دارم تجربه میکنم چرخ زندگی‌ام روان‌تر می‌چرخد.

اتفاقات خوب از در و دیوار می‌رسند.

نه اینکه چالشی وجود نداشته باشد.

اما دیگر نگاه من به تضادها وچالش هاتغیرکرده است.

امروزبه برکت اموزههای استادخوب می‌دانم:

• هر اتفاقی پیامی دارد.

• هر چالشی فرصتی برای رشد است.

• من تنها نیستم.

• من فقط روی خداحساب میکنم.

• من هیچ قدرتی به عوامل بیرونی نمیدهم.

• قدرت فقط ازان خداودردستان خدااست.

●دگرگونی در همه ابعاد زندگی

نتیجه 6سال تلاش مستمرهمراه باعشق دراین مسیرزیبا، تحول در همه ابعاد زندگی‌ام بود:

•آرامش درونی

به آرامشی رسیدم که قبلاً تجربه نکرده بودم. آرامشی عمیق نه وابسته به شرایط بیرونی.

•قدرت درونی

قوی‌تر شدم. دیگر خودم را قربانی شرایط نمی‌دانم.

️ •روابط عاطفی

روابط عاطفی‌ام عالی شده است. وقتی درون انسان آرام می‌شودروابطش هم متحول می‌شود.

•خروج از دایره امن

از دایره امنم خارج شدم.

کارهایی را شروع کردم که روزی فقط آرزو بودند.

•شکوفایی فردی

احساس می‌کنم شکوفا شده‌ام.

تصمیم‌های بزرگی می‌گیرم که قبلاً حتی جرأت فکر کردن به آن‌ها را نداشتم.

•تشنگی بیشتر برای رشد

اکنون که بیش از شش سال از آن روزهای شیرین می‌گذردنه تنهااشتیاقم کم نشده

بلکه هر روزمشتاق ترو تشنه‌تر می‌شوم.

هر روز می‌خواهم بیشتر یاد بگیرم.

بیشتر رشد کنم.

بیشتر خدا را بشناسم.

بیشتربه خودشناسی برسم.

این مسیر برای من یک مسکن ودوره موقت نبودونخواهدبود.

این مسیربرای من تبدیل به یک سبک زندگی شده.

بخش دوم:

تمرین:

صادقانه بنویسید که همین الان در ذهن‌تان به چه کسانی یا چه عواملی (غیر از خدا) قدرت داده‌اید؟ و از این پس چگونه می‌خواهید توحید را به صورت عملی در زندگیتان اجرا کنید.

پاسخ:

ازسال 98که خداوند دوستم داشت ومنو به مسیر بیداری هدایت کرد و از طریق آموزه‌های استاد بزرگوارم سیدحسین عباس منش وارد مسیری شدم که امروز بعد از 6 سال ان را بزرگ‌ترین نعمت زندگی‌ام می‌دانم.

در این سال‌ها یکی ازعمیق ترین وکاربردی ترین درسی که ازاستاد اموختم این است که تنها تکیه‌گاه واقعی من “خداوند”است و اگر قدرت را به غیر او بدهم ارامشم را از دست داده ام.

اما صادقانه اعتراف می‌کنم که هنوز هم در بعضی از بخش‌هاوگوشه های ذهنم ناخواسته به عوامل بیرونی قدرت داده‌ ومیدهم گاهی رسیدن به یک موفقیت گاهی به شرایط اقتصادی، گاهی به نظر وتایید دیگران، گاهی به رفتار اطرافیان، گاهی به قدرت افرادوفردخاص در ذهنم پررنگ‌تر از خدا شده و ناخودآگاه تصور کرده‌ام که نتیجه زندگی‌ام به انها وابسته است. این‌ها همان شرک‌های مخفی هستند که وقتی دقیق می‌شوم رد پایشان را در گوشه‌هایی از ذهنم می‌بینم.

اماامروز آگاهانه انتخاب می‌کنم که این بت‌های ذهنی را بشکنم. تصمیم گرفته‌ام هر زمان ترسی در دلم افتاد یا عاملی بیرونی خواست در ذهنم بزرگ شودفوراً برگردم به اصل توحید. با تکرار جملات تاکیدی توحیدی با یادآوری اینکه

«قدرت فقط ازان خدااست» ذهنم را مدیریت کنم و اجازه ندهم هیچ‌چیز جای خدا را در قلبم بگیرد.

از این پس توحید را به صورت عملی این‌گونه اجرا می‌کنم:

• در تصمیم‌هایم فقط به هدایت الهی تکیه می‌کنم، نه به ترس‌ها.

• در چالش‌ها به جای نگرانی، توکل را تمرین می‌کنم.

• همواره تلاش خواهم کرد”الخیرفی ماوقع “را به خودم یاداوری کنم.

• در موفقیت‌هایم هیچ عامل بیرونی رادخیل ندانم و همه را جلوه‌ای از قدرت خدا ببینم.

• هر روز آگاهانه بررسی می‌کنم که ایا در ذهنم به چیزی غیر از خدا قدرت داده‌ام یا نه.

امروز با صداقت می‌نویسم که می‌خواهم فقط و فقط روی خدا حساب کنم.

می‌دانم هرجا آرامش دارم نتیجه توحید عملی است وقدرت دادن به خدااست. هرجا اضطراب دارم نشانه این است که قدرت رااشتباهابه عوامل بیرونی داده‌ام.

خدایا کمکم کن همیشه یادم بماند که قدرت فقط ازان تواست و در دستان تواست و بس.

●سخن پایانی؛ خدایا شکرت

امروز با تمام وجودم می‌گویم:

خدایا شکرت…

خدایاشکرت…

خدایاشکرت…

شکر برای دردهایی که مرا بیدار کردند.

شکر برای اشک‌هایی که مرا شستند.

شکر برای مسیری که مرا به خودت رساند.

من از تاریکی عبور کردم.

نه با زور…

بلکه با آگاهی.

و امروز زندگی برایم فقط «گذران وقت» نیست.

یک هدیه الهی است که هر روزان را با عشق زندگی می‌کنم.

باعشق

بااحترام

اصغرابراهیمی رفیق جانِ جانانِ

26بهمن ماه1404